groetjes uit Hobart

 Groetjes uit Hobart - de hoofdstad van Tasmania! 😀

Gisteren zijn we eerst naar Melbourne gevlogen om daar ons Hoog Bezoek te ontmoeten (ouders van Wouter) die net ruim 24uur onderweg waren geweest. Helaas ligt het land van Oz belachelijk ver weg van Belgenland.
Daarna vlogen wij door naar Hobart (door praktische problemenzooi zaten we op aparte vluchten), waar we twee huurauto's oppikten en naar een vakantiehuisje doorreden.
De vlucht tussen Melbourne en Hobart was echt verschrikkelijk hobbelig. Het waaide heel erg in Melbourne en het waaide heel erg in Hobart dus bij zowel de start als de landing voelde het vliegtuig als een op hol geslagen kermisattractie. Mijn maag was er niet blij mee.
Eenmaal ge-installeerd in ons huisje ging iedereen maar op tijd bed in.

Vandaag zijn we Hobart gaan verkennen.
De wind gierde om het huisje in de nacht en doorheen de dag was het weer echt onvoorstelbaar wisselvallig. Het ene moment een brandende zon, het volgende moment regen en de minuut daarna regen EN brandende zon. Je kunt er geen staat op maken!
We kuierden wat rond in Hobart, niet 100% zeker wat we zouden doen. 

We passeerden een kathedraal, St David's, en gingen daar maar eens binnen. Het was best een mooi ding, niet heel erg oud natuurlijk (nog geen 200 jaar, niks van de westerse cultuur is hier oud) en een beetje een mix van oude en nieuwe stijlen.

Verderop wandelden we langs het "Mawson's Hut Replica Museum" en dat zag er okay uit dus gingen we binnen. Mawson is een Aussie ontdekkingsreiziger die meerdere expedities naar Antarctica geleid heeft. Wij kennen hem van een halve vleugel in het South Australian Museum en natuurlijk van Mawson Lakes - het dorp naar hem genoemd.
Het museumpje zat in zijn nagebouwde Antarctische hut en was volledig gewijd aan het vroegere leven op Antarctica. Voor mij leek het allemaal een beetje te guur en te koud. Helemaal op het einde lagen er brochures voor moderne cruises naar de Zuidpool. Misschien zou dat meer iets voor mij zijn, maar er stonden nergens prijzen vermeld, wat meestal betekent dat de prijzen de afknappers zijn! lol

We wandelden verder langs de avond en ergens lagen er enkele eetstandjes op een rij te dobberen aan de kade. Eentje heette "A Fishy Business" en Joachim vond dat geweldig en dus gingen we daar eten. 😆
Het was simpel, maar best goed en we aten op een picknickbankje, afwisselend gegeseld door felle zon, motregen, of allebei tegelijkertijd!

We hadden niet heel veel tijd meer over, dus daarna deden we het Tasmanian Museum and Art Gallery want dat was gratis.
Het was niet heel groot, maar ze hadden wel een paar bijzondere dingen, zoals de huid van de allerlaatste Tasmaanse tijger (triestig), een gallerij over de First Nations People van Tasmania (nog triester) en nog een halve verdieping over de lokale beestjes (beter).

We konden niet vertrekken zonder nog minstens een geocache te doen en er was er eentje in de buurt die een hoop hartjes had gekregen en we hadden hem ook snel gevonden. We dropten er een trackable en reden daarna weer terug naar ons vakantiehuisje.

Intussen waait het hier al minder hard en ik ben benieuwd naar het weer morgen. 😜