groetjes uit Belgenland!

 Voor wie het nog niet ter oren was gekomen - wij zitten momenteel in Belgenland!

We rennen van hot naar haar om zoveel mogelijk familie en vrienden te zien en intussen hangen we de toerist uit in ons oude landje. Ik trek foto's van de Vlaamse bossen, heide en vennen.
Het Vlaams klinkt elk jaar grappiger. 😀

Zelf geniet ik vooral van de Belgische chocolade en wafels. Een smoske brie heb ik al kunnen scoren, net zoals een echte pannekoek, speculoos met chocolade en muisjes op de boterham. Met een beetje chance kan ik nog frietjes van de frituur eten morgen, en dan moet ik nog ergens een warme wafel vinden.😋 Gehakt met kriekjes staat ook nog op de verlanglijst, net zoals vogelnestjes en amandelkoeken van de bakker.

Familie/vrienden zien?? Eigenlijk is dit een culinaire reis!

dopellende

 Ik heb een collega die momenteel op bezoek is bij haar familie in Nederland.

Ze stuurt me deze foto:

Met volgende opmerkingen:

"Wie dit bedacht heeft?!! 🙄"
"Is dat in Belgie ook? Dat de dop er niet af kan??"
"Echt irritant!"

😂😂😂

Het leven is hier toch goed zeg!

vakantiedingen

 Intussen heb ik zelf ook een week verlof en hebben we wat vakantiedingen uitgespookt.

Afgelopen weekend was het 'Band Camp'. Het allereerste weekendje weg van ons harmonieorkest! (of toch sinds vele jaren) Dat was natuurlijk heel spannend voor iedereen. 😊
Na lang wikken en wegen en te veel nadenken, hadden we besloten dat Joachim ook mee ging. Hij speelt in de 'junior band' en die kinderen waren ook allemaal uitgenodigd, maar er zouden er maar drie komen. Ik hoopte dus maar dat Joachim zich niet zou vervelen en ook niet in paniek zou schieten als hij moest meespelen met het grote orkest.
Uiteindelijk waren het zorgen om niks, want Joachim heeft zich heel goed geamuseerd!
Hij had twee kameraden van zijn leeftijd en met z'n drietjes hebben ze daar heel de boel op stelten gezet. Ze deden vlot mee met de groepsactiviteiten, renden rond heel het terrein in hun vrije tijd en speelden af en toe ook muziek. Als iemand zondagnamiddag vroeg wat het leukste was aan band camp, was het enthousiaste antwoord: "Climbing trees!"

(Joachim bovenaan (natuurlijk))

Avondstrandwandeling.

Gisteren zijn we dan een dagje naar Melbourne geweest!
's Morgens het vliegtuig genomen, dagje Melbourne en 's avonds weer naar huis gevlogen. Dat lijkt raar en dat is het misschien ook wel een beetje, maar er zijn meer mensen die zo'n dagvliegtuiguitstapjes maken. Gewoon om te gaan shoppen of om een groot evenement bij te wonen.
Wij hebben het gedaan voor een saaie reden: de Belgische paspoorten van de jongens moesten vernieuwd worden. En mijn eID was ook al twee jaar vervallen, dus dat zou ik dan maar ineens regelen. Ik gebruik dat ding nooit, maar je zult zien dat ik het straks op een cruciaal moment nodig heb. Normaal moeten we voor zo'n dingen naar de Belgische ambassade in Canberra, maar een keer per jaar doen ze een 'biometrische missie' in Melbourne. Helaas nooit naar Adelaide (te klein, veronderstel ik). Voor ons is Melbourne toch een stuk dichterbij dan Canberra.

Documenten aanvragen betekent papierwerk doen op voorhand en eigenlijk was dat nog het meeste gedoe. Een vijfpaginatellend document in drievoud invullen, vergezeld van zes kopies van zeven documenten inscannen en doormailen. Eigenlijk was dat nog het ergste werk!
De afspraak ter plaatse was iets van vijf minuten per persoon. Nog net genoeg tijd voor een foto, vingerafdrukken, een handtekening en weer buiten.

Weet je wat nu raar is? De paspoorten van ons jongens zijn straks weer voor vijf jaar in orde en over vijf jaar gaan wij het niet meer voor hen regelen! Jonathan is dan al 20 jaar, Benjamin 19. Dan moeten ze zelf maar beslissen of ze hun Belgisch paspoort nog willen en ze mogen het dan zelf arrangeren ook.😛

Behalve saai papierwerk, zijn we ook nog gaan wandelen in de Fitzroy Gardens, een heel mooie tuin in de stad. Er was een zoektocht te doen voor kinderen en dat was vrij simpel, maar wel een leuke manier om de tuin te verkennen.
In de namiddag zijn we met een toeristenboot op de Yarra River gaan varen. We hadden wat schrik dat we de tijd niet rond gingen krijgen, dus ik had een tocht van 2 uur geboekt, maar dat was echt te lang. Het was bij momenten saai en ik deed een dutje terwijl de bandopname bleef doorwauwelen over alle bruggen waar we onderdoor gingen.

Het openbaar vervoer in Melbourne (en heel de staat Victoria) is trouwens gratis momenteel. Als maatregel tegen de hoge brandstofprijzen. Naar het schijnt is er een 10% reductie in autoverkeer en ik vind dat persoonlijk wel de moeite.
Natuurlijk was de bus van en naar de luchthaven NIET gratis (want prive) maar toch was het allemaal best makkelijk. Die bussen rijden heel frequent en op een half uur ben je middenin het centrum. Dus al bij al, tegoei drie uur van ons thuis naar centrum Melbourne. Daarvoor kun je niet sukkelen.😉

Tudor Village model in Fitzroy Gardens.

Fairy tree in Fitzroy Gardens.

Maquette in lego op de luchthaven van Melbourne,

te zien hoe de luchthaven gaat uitbreiden.

Belgische reputatie

 In 2020 (een jaar in het collectieve geheugen dat geen verdere uitleg behoeft) had ik me ingeschreven voor 'Belgium Travel Advice & Safety'. Reisadvies vanuit de Australische overheid.
Het is nu niet per se meer nodig, maar ik blijf geabonneerd en krijg om de zoveel tijd een update gemaild.

Zo kwam er ook vorige week een update in mijn inbox.

Belgium has introduced additional entry checks until December 2025. Blablabla.
There's an ongoing threat of terrorism in Belgium. Blablabla. Dat verandert niet hoor, het staat al een paar jaar op niveau 3-4.

Maar de laatste paragraaf was nieuw:

General strikes occur often in Belgium and may cause significant travel disruption across the country. Monitor local media and check with your travel provider for potential delays.

Nu kunnen de vakbonden trots zijn dat hun reputatie zich helemaal uitstrekt tot Down Under !!! 

stemmen uit de cel

 Komende zaterdag zijn hier federale verkiezingen.
Ik had verwacht dat de straten vol affiches zouden hangen en de brievenbus zou uitpuilen van de folders - maar niets van dat alles. Toen er 1 zitje gekozen moest worden voor de gemeenteraad, was er meer te zien dan nu!!
Op het nieuws praten ze er natuurlijk over, er zijn debatten tussen de twee leiders (de huidige premier en zijn voornaamste uitdager) en analyses over de verkiezingsbeloften ("Wij gaan x doen!" - "Wij ook!") maar daarmee hebben we het dan ook gehad.
We hebben welgeteld een foldertje in de bus gevonden en in het straatbeeld van Greenwith is er niks te beleven. Misschien is het in Adelaide stad anders, maar hier is het stil.

Het irriteert me wel een beetje dat er ook geen uitleg in de bus is gevallen over de verkiezingen. Het zou toch handig zijn, zeker voor ons beginnelingen. Waar stemmen, hoe stemmen, op wie stemmen. Nope, je moet het allemaal maar zelf bekijken.

Er zat wel een lijst in de bus met uitleg over 'vervroegd stemmen per post' en wie daarvoor in aanmerking komt. Voorspelbare redenen, zoals verblijf in het buitenland, opname in het ziekenhuis, afgelegen woonst, etc, etc. Maar ook "gevangenen die een straf van minder dan drie jaar uitzitten". Die mogen stemmen per post.
Om de drie jaar zijn het verkiezingen. Betekent dat dan dat gevangenen langer dan drie jaar in de cel niet mogen stemmen? Ik zocht het op en inderdaad! Wie langer dan drie jaar vast zit, mag niet stemmen. (link)
Is dat niet vreemd? Ik vond dat vreemd.
Hebben gevangenen geen recht op een mening dan?

Ik vroeg me af hoe het in Belgenland geregeld was.

Daar is het natuurlijk nog mooier. Gevangenen mogen zeker stemmen, maar ja, het is praktisch nogal moeilijk. Dus eigenlijk gebeurt het niet echt en dat is dan ok.
Dat vind ik dan ook weer typisch Belgisch!!

In de praktijk wordt dit stemrecht echter zelden gebruikt omdat gedetineerden worden geconfronteerd met verschillende obstakels. Bovendien is de Belgische situatie niet vrij van contradicties: enerzijds is de administratie van oordeel dat gedetineerden zich kunnen informeren en zelf de nodige stappen kunnen ondernemen om hun stemrecht uit te oefenen. Aan de andere kant erkent het Kieswetboek de bijzondere situatie van gedetineerden en gaat het uit van de veronderstelling dat zij niet in staat zijn om aan de verkiezingen deel te nemen. Gelet op het ontbreken van maatregelen om de geïnformeerde uitoefening van het stemrecht aan te moedigen en te ondersteunen, kan van gedetineerden niet worden verwacht dat zij massaal deelnemen aan de verkiezingen. (bron)

Niemand zal hiervan wakker liggen met alle zooi die al aan de hand is in de wereld, maar toch vond ik het frappant.

thuis

 We zijn weer thuis!

Na onze drukke Belgenlandvakantie hadden we een rustige terugreis. Met het tijdsverschil verliezen we altijd enorm veel tijd met de thuiskomst. Vertrekken donderdagochtend in alle vroegte en eer we thuis zijn is het alweer vrijdagavond. Door de douane gaan was deze keer een soort snelheidsrecord. We mochten onze paspoorten zelf scannen (voordien was Joachim te jong) en stonden in een wip en een zucht buiten.
"Hier staat nooit iemand op ons te wachten," zuchtte Jonathan. En dat is inderdaad een heel spijtige zaak. Je doet al die moeite, vliegt al die uren, en niemand staat in de aankomsthal, blij dat je er bent. Tja.

We mochten minder kilo's meenemen in de bagage dan andere jaren (we kregen ook minder eten op het vliegtuig! zo worden er kosten bespaard... :-(... ), maar we hadden toch meer dan genoeg Belgische chocolade en koeken mee. Ik heb onze koekenkast helemaal moeten herorganiseren om alles erin te krijgen, dat zegt al genoeg. Zelfs een andere kast in de keuken is nu ingepalmd. Nu kunnen we er hopelijk enkele maanden tegen!!

Wat ons opviel in Belgenland:

- Betalen voor de WC.
Dat moeten we hier niet doen en dus valt het altijd tegen als er ergens anders betaald moet worden. Met risico op blaasontstekingen en constipatie probeerden we altijd maar te vermijden dat we weer geld moesten ophoesten voor een simpel plasje.

- Een WC in elk restaurantje.
Dat was dan weer een voordeel dat we hier niet kennen. Je kunt niet veronderstellen dat je hier bij elke gelegenheid naar de WC kunt. Soms moet je naar het eind van de straat, soms moeten ze een sleutel voor je zoeken, soms is er niks.

- Een paaseitje bij de thee/koffie.
Een heel grappige gewoonte die we hier ook niet kennen. Het melkje, suikertje en iets lekkers bij een tas thee of koffie. In april natuurlijk een paaseitje. Zo schattig!

- Het coronatrauma
Dat 2020 zijn sporen heeft nagelaten in het collectief geheugen is een understatement. Bij ons (covid) viel dat veel beter mee dan in Belgenland (corona). Er zijn in Belgenland nog veel sporen van te zien in het dagelijks leven en er wordt nog veel meer over gepraat. "Voor corona dit" of "na corona dat".
Dat leeft hier veel minder, covid is meer iets van de verleden tijd.

- Fietsers zonder helm!
Bij ons is een fietshelm verplicht en altijd als ik een fietser in Belgenland zag rijden (meestal zonder helm), sloeg mijn hart een tel over. Zo gevaarlijk!

- De vaste dopjes op de flessen
Wat een ellende!! Dat duurt toch even om daaraan te wennen, om zo'n fles open te draaien en er dan van te gieten zonder overal heen te sproeien. Of te drinken zonder een dop in je neus te forceren.
We hadden in het vliegtuig terug ook een flesje water gekregen. Ik draai het open... en ik heb het dopje los in mijn hand!! Genieten hoor. :-)


Een reis naar Belgenland - altijd een avontuur.
En ik gok hoe langer we hier wonen, hoe avontuurlijker het wordt. :-)

kilometers vreten

 We hebben hier al wat kilometers gedaan in Belgenland!

Zondag hebben broerlief en ik de marathon van Brussel naar Leuven gelopen en het was een van de leukste marathons die ik al had gedaan! Het gezelschap (natuurlijk...) maar ook de onvermoeibare supporters langs het hele parcours. Niet alleen in Brussel of Leuven, maar ook in de kleine dorpjes tussendoor stonden vele mensen enthousiast te juichen. Dat helpt absoluut om de pijntjes en kwaaltjes even te vergeten!
Behalve anonieme supporters, hadden we ook een hoop persoonlijke groupies die in Leuven heen en weer wandelden om ons verscheidene keren te zien. Heel tof!!
Ik had me geregistreed als Aussie, wat een slimme zet was. Ik was de eerste Australische vrouw over de finish!! *lol* Echt waar.

Maandag werd er dan gewandeld met de familie, eerst in Gierle en in de namiddag in het natuurgebied van Viersel. In ruil voor Australisch snoep kregen we lekker Belgisch eten en goed gezelschap!

Dinsdag opnieuw de wandelschoenen aan, deze keer voor de wandeling van de Nutteloze Borden in Hoogstraten. Niet alle bordjes kunnen vinden, maar zeker leuk om te doen.
's Avonds gaan eten en 'koekjestaart' kunnen scoren. Ik was het vergeten op mijn 'Moet Ik Eten In Belgenland Lijst' te zetten, dus blij dat ik het toevallig tegen kwam!!

belgenlandavonturen

 Drie dagen verder en de jetlag lijkt hier toch verleden tijd.
Wat hebben we al uitgestoken in Belgenland... familiebijeenkomsten, verjaardagsfeest, barbecue, uitstapje naar de dierentuin (Olmense zoo die anders heet maar ik vergeet het steeds), wandelen in de Hoge Kempen, frietjes gegeten, chocolade gegeten, chocolade gegeten, chocolade gegeten en nog wat chocolade gekocht ook.

We zijn heel content met de blauwe hemel en het zonnetje, dat maakt de koude een stuk makkelijker te verdragen. :-)

Morgen trekken we naar Keulen, met de trein. En natuurlijk wordt er gestaakt, want een trip naar Belgenland is niet compleet zonder een staking.

Greenwith

 Maandag was een bijzondere dag want we hadden voor het allereerst Belgische bezoekers in ons huisje!
Ik ging ons gezelschap oppikken aan hun hotel in Mawson Lakes, reed eerst naar ons oude huis voor wat sight seeing en daarna deden we een toer door Greenwith.
Niet dat daar zoveel te zien is, maar de eerste keer is alles interessant, toch?

In de ochtend hadden we nog hard gewerkt om ons huis 'bezoekersproof' te maken, dus zonder al te veel zwarte vingers op alle muren, tandpasta over heel de badkamer of eten los verspreid doorheen de keuken.
Gelukkig werd ons huis beschouwd als 'een goede koop' en goedgekeurd.

We reden langs de scholen van de kinderen, kochten en aten verjaardagstaart en daarna werd het zwembad uitgetest! Zelf hebben we er nog steeds niet in gezwommen (niet in het diep geweest) maar ons bezoek liet zich niet afschrikken door ijskoud water. Het zijn dan ook echte Belgen, hun definitie van ijskoud is anders dan de onze. ;-D

's Avonds nog goed uit eten geweest als afsluiter van een gezellige dag en vakantie.

kiezen?

 Jaja, wij doen mee aan de Belgische verkiezingen. Het is van de moetens zelfs!
Ik vind dat bijzonder bizar en eigenlijk zouden Belgen die hun domicilie in het buitenland hebben, toch niet meer mogen stemmen. Hoe dwaas is dat nu?

Er zijn verschillende opties, zoals toch naar Belgenland reizen (want dat kost niks?), stemmen per brief (ik denk dat wij de oproepingsbrief pas zouden ontvangen als de verkiezingen al lang afgelopen zijn), of stemmen in het consulaat (helemaal in Canberra), of stemmen per volmacht. Die laatste optie is het geworden.
Er is ergens iets fout gelopen met mijn volmacht, maar voor Wouter was het wel gelukt.

En zo zitten wij hier, helemaal Down Under, ons te bemoeien met de Belgische en Europese politiek...

ijs!

 We zijn terug in Belgenland! Het wordt maar een kort bezoekje deze keer. Het is koud, het is donker, het is koud, het is grijs, het is koud, de dagen zijn erg kort - en heb ik al gezegd dat het koud is?
In onze verdediging: toen we donderdag aan het inpakken waren, was het bij ons 33 graden en stond de airconditioner op.

Vergeleken met vorige keer (anderhalve dag vertraging toen) waren de vluchten nu een eitje.
We hadden ze al lang geleden geboekt. In mei denk ik, ik weet het niet helemaal zeker. Wouter en ik hadden toen getwijfeld om stoelen te boeken met extra beenruimte. Dat kost nogal wat en ik herinnerde me dat we erover getwijfeld hadden, maar niet wat we uiteindelijk besloten hadden.
Toen ik online incheckte, zag ik bij onze zitplaatsen 'extra leg room' staan en dat was ineens een aangename verrassing! :-)
Zo'n veertien uur naar Doha, vier uur overstaptijd en dan nog zo'n zevental uur naar Brussel en we waren er 'al'! Vijfentwintig uur later en dertig graden kouder.

Vandaag zijn we met de familie naar Planckendael geweest.
We hadden al de mutsen/sjaals/handschoenen/winterjassen meegenomen die we thuis hadden liggen. We gebruiken ze anders nooit, dus heel wat spullen waren te klein voor de kinderen en het was gelijk discussie wie dat wat zou aandoen. Wouter delfde het onderspit. :-)

De kinderen waren heel gefascineerd door ijs.
Het bevroren water van de plassen was veel interessanter dan de diertjes. En ik moest er zeker veel foto's van trekken voor hun vrienden. Ze liepen dan rond met scherven ijs of gooiden die in het rond. Interessant speelgoed! :-)

Echte Belgiëavonturen!!

belgieavonturen

 Kijk wat een foto wij van de week getrokken hebben!



Is het een gevaarlijke Aussie slang??
Nope, een hazelworm van de Kempen. lol

Vorige week zijn wij aangekomen in Belgenland, speciaal voor de trouw van Jan en Veerle. Natuurlijk breien wij er een vakantie aan, want het is toch een hele trip.

En wat voor trip was het om hier te geraken...!
Ik heb het uitgerekend en van voordeur tot voordeur zijn wij 65 uur onderweg geweest. Vijf. En. Zestig. Uur.
Daarin zit dan:
- een vliegtuig met een technisch defect
- en dus een landing waarbij de landingsbaan geflankeerd wordt door hulpdiensten
- een hotelovernachting in Melbourne
- een luchthavenovernachting in Doha

Het is een heerlijk dramatisch verhaal om te vertellen, maar verder is het toch niet voor herhaling vatbaar. Enige voordeel was dat onze jetlag heel beperkt was. Door drie dagen te reizen met dan hier en daar een hazenslaapje, was ons ritme volledig weggevaagd. We waren dus snel aangepast.

Vrijdag was dan de Grote Dag met natuurlijk de typische stressmomenten met Joachim die zijn deftige kleren vuil maakt nog voor hij een stap buiten de deur heeft gezet of Wouter die het verkeerde kostuum heeft ingepakt of file op de Turnhoutse ring waardoor we te laat zijn (maar we rijden achter het bruidspaar, dus in die zin zijn we gewoon op tijd). Maar het weer was prachtig en het feest geweldig, dus we hebben er echt van genoten.

Verder zijn we naar Leuven kermis geweest, gaan zwemmen in de Vossemeren en al met heel wat mensen afgesproken. We hebben - zoals meestal - een lange lijst met mensen die we willen zien en er is - zoals meestal - weer te weinig tijd.

Enkele dwaze momentjes tot nu toe...

... ik die in volle overtuiging aan de linkerkant van de weg begin te fietsen.

... of ik die me afvraag waarom alle auto's zo raar geparkeerd staan totdat ik me realiseer dat ik tegen de richting rij op de parking.

... Joachim die een flesje drinken krijgt in een brasserie en het meteen van het bierviltje haalt want 'dat wordt anders nat'.

... ik die verbaasd en gefrustreerd ben dat ze hier echt op elk belegd broodje mayonaise gooien.

... Wouter die iedereen in het Engels wil aanspreken.

... Benjamin die bijna omvalt van verbazing als we voorbij een molen rijden waarop staat dat die gebouwd is in 1837. "That's even before the last century!"

... of ik die verbaasd ben dat het licht al groen is om over te steken als voetganger. Elke keer opnieuw... "Oh is het al groen!" Want ja, in Adelaide maken die voetgangerslichten een geluid als ze op groen springen. Dus ik sta daar maar te dromen en te wachten op dat geluid.

... de bankbediende aan de telefoon als we proberen een afspraak te maken in een kantoor. "Maar jullie zijn precies niet van hier he?"

... Wouter die vergeet zijn linkervoet te gebruiken tijdens het rijden en constant stilvalt.

... de wederkerende verbazing die we hier elke keer hebben als we ons realiseren dat iedereen hier Nederlands verstaat. :-) En Nederlands praten over de telefoon, dat is een uitdaging hoor!

Het zijn echt een hele belevenis om hier weer te zijn!

Wouter en ik op ons paasbest.

De kinderen (met familie) op hun paasbest.

In een spiegelpaleis op de kermis (hadden ze nog nooit gezien of gedaan).

Fruit met chocolade, ook een eerste keer.

Een echte Belgische (Luikse) wafel!!!

In Antwerpen.
Zie me blij zijn. :-D