zonnige zondag

 Vandaag was een heerlijke zonnige dag en hebben we nog vanalles kunnen doen. 😊

Ikzelf ben eerst gaan lopen.
Ik heb binnenkort (9 augustus) een groot evenement gepland, dus ik ben nu meer en meer aan het trainen. Vandaag heb ik 22k op de Heysen trail gelopen. Het was een route die ik nog nooit had geprobeerd en het landschap was prachtig, maar de heuvels waren verdomme niet om mee te lachen. 😅

Intussen was Wouter met de mannen naar Gorge Wildlife park geweest, vlakbij mijn vertrekpunt.
Ze hadden het zeer naar hun goesting en kwamen me ophalen met verhalen over dansende vogels, pratende papegaaien, ontsnappende ganzen en spelende aapjes.
Ik vroeg Wouter achteraf of hij nog leuke foto's had van de kinderen voor de blog.
"Nee," was het nuchtere antwoord. "Ze maakten te veel ruzie. Ik heb alleen foto's van de beestjes."

In de namiddag waren we nog net op tijd thuis voor de tweede helft van de Socceroos op het WK voetbal. Het WK is dubbel zo leuk als je voor twee landen kunt supporteren. 😃

Daarna aten we nog taart voor Jonathan zijn verjaardag.
Allemaal leuke dingen voor zo'n zonnige zondag!

zestien!

 Vandaag is onze Jonathan zestien geworden!

Het was natuurlijk maar een gewone schooldag en de mannen zitten ook midden in de toetsen/examens/schrijfopdrachten want het schooljaar is bijna halfweg. Toch hebben we geprobeerd de dag wat te vieren met een speciaal ontbijt, een stapel cadeautjes en 's avonds zijn we een hamburger gaan eten.
Taart wil Jonathan pas op zondag, dus dat heeft hij nog tegoed. 😊

wandelen Brownhill Creek en Belair

 Vandaag hadden we met z'n allen een vrije dag omdat Charles jarig is. Niet vandaag, denk ik, maar ergens heeft die mens een verjaardag en dat was vandaag het vieren waard. Ik ben zelfs te lui om op te zoeken wanneer de echte dag is. Ik vind dat ik weinig te maken heb met een oude koning aan de andere kant van de wereld. 😅

Een vrije dag, een open hemel en dus zijn we gaan wandelen. We hebben een toer gedaan in Brownhill Creek en Belair, 15km op en af. Ons mannen hebben dat goed gedaan! 💚

Een boompje over het pad.

Willekeurige schommel die we onderweg vonden.

Ik maar klagen over de regen. Duidelijk nog te weinig.

Dit is een waterval.

Veel val, weinig water.

Een bezoeker bij de picknickplaats.

Foto trekken!

Ganse kudde kangoeroes.

Greenwith caches

 Klagen over het weer helpt altijd - nadien wordt het beter. Zonnig en 18 graden vandaag!

We zijn deze namiddag gaan geocachen hier in Greenwith. Er lag een nieuwe cache op zo'n honderd meter van de deur. Natuurlijk vonden we die niet 😖 maar een paar andere hebben we wel gevonden!
Altijd leuk om zo de eigen buurt wat te verkennen.
Ook een paar paddenstoelfoto's getrokken om te bewijzen dat het hier echt herfst is. 😉

winterweer

 De winter is er want alles ziet groen - zo zei een van onze verpleegsters het.

En ze heeft gelijk. Na enkele weken van regelmatig regen ziet alles er een stuk groener uit. Ik was twee weken niet Cobbler Creek geweest en toen ik er terug ging lopen, was er een soort explosie gebeurd van klaver en gras. Soms kun je de trails nog amper zien.
Verder is hier een minderheid van bomen die zijn blaadjes verliest in de herfst, dus de meeste bomen en struiken zijn ook gewoon groen.
Sinds vorige week zetten we af en toen de verwarming op 's avonds - ook een typisch winterteken.
De temperaturen schommelen tussen de vijftien en twintig graden. Voor ons is dat erg koud. :-P

In 2018, het eerste jaar dat we hier waren, hadden we geen winter.
Ik herinner me hoe ik maar heel de tijd op die winter zat te wachten, maar verder dan 'de eerste herfstkoude' kwam het nooit. Plots was het alweer lente!
Jaar na jaar werd het hier kouder en kouder en ja, intussen hebben we hier echte, ijskoude winters.

Even doorbijten, zullen we maar denken, dan voelt de lente des te fijner. En als het echt gortig wordt, kan ik nog altijd ergens mijn sjaal gaan zoeken.

van Ls naar Ps

 Een mijlpaal deze vrijdag. Ik ben Jonathan gaan inschrijven zodat hij kan beginnen aan zijn theorielessen voor zijn rijbewijs. Echt waar. Zo oud is hij dus!
Vijftien jaar en negen maanden is hier de minimum leeftijd.

Voor ons is het heel spannend. Niet alleen omdat Jonathan gaat leren rijden, maar ook omdat we zelf het hele systeem ook moeten uitzoeken.
Voorlopig ben ik alvast niet onder de indruk!!

Ik ging met Jonathan naar een Service SA (waar ze alles doen ivm rijbewijzen, uitkeringen, ziekteverzekering, etc etc) omdat we hem daar moesten inschrijven.
Ik had een paar identiteitsbewijzen nodig van Jonathan en die had ik, maar ik moest ook zijn adres bewijzen, en dat kon ik niet. Mijn adres staat op mijn rijbewijs en anders aanvaarden ze ook rekeningen van nutsvoorzieningen als bewijs (precies de reden dat de nutsvoorzieningen zowel op Wouter als op mijn naam staan!), maar zoiets had ik niet voor Jonathan.
De dame aan de eerste balie gaf me uiteindelijk een 'declaration of address' waarop Jonathan zijn gegevens moest schrijven en ik ook en dan verklaren op ede dat we op hetzelfde adres wonen. Jonathan maakte al een boeltje van het invullen van zijn deel en ik vroeg me af of we hier niet een jaar te vroeg waren.

Vervolgens moesten we de wachtzaal in voor we naar balie twee konden.
De tweede dame nam fotokopies van alles en schoof een blad naar Jonathan zijn richting. Ze wilde zijn telefoonnummer en emailadres. Jonathan keek me met grote schapenogen aan.
Nou, zijn telefoonnummer kon ik nog opzoeken, maar zijn emailadres ken ik dus niet. Jonathan had een idee, maar was niet zeker. De jeugd emailt niet. Ik vroeg de dame hoe erg het was als het mis was. Nou, dan kon hij niet op het studieplatform en als we het wilde wijzigen, moesten we persoonlijk terugkomen. Uiteindelijk gaf Jonathan dan zijn school email, wat niet ideaal is want dat gaat verdwijnen over 2.5 jaar, maar beter dan niks.
De inschrijving werd geregeld, betaling gedaan, Jonathan nog op de foto en dat was dat!

Nu heeft Jonathan dus toegang tot studiemateriaal voor zijn theoretische proef.
En ik weet niet waarom ze dat een 'test' durven noemen, want die test is volledig online... thuis. En je mag 'm proberen... zo vaak als je wil. Allemachtig!! Hoe idioot is dat???

Jonathan heeft nu 12 maanden tijd om het in orde te krijgen, wat naar zijn gevoel hetzelfde is als een eeuwigheid en drie dagen.
Als hij slaagt (jee, wat wordt dat spannend (niet)), kan hij vanaf zijn volgende verjaardag rondtoeren onder begeleiding met een L van Learner, en ten vroegste vanaf zijn 17e met de P van Provisional Licence. Maar zover zijn we nog lang niet!!

nieuwe buren (2)

Het huis van buurvrouw Chris is verkocht!

Wij zijn heel nieuwsgierig gaan kijken naar de veiling, die meestal buiten op de oprit wordt gedaan, maar er was geen kat te zien. Alleen andere nieuwsgierigen en een aantal mensen die binnen stonden te praten. We snapten er helemaal niks van, totdat iemand naar buiten kwam en wist te zeggen dat er maar 1 bieder was. Een bieder maar! Raar, voor zo'n tof huis. 
Eender hoe, die ene bieder had dus geen concurrentie en kon rechtstreeks (of via de makelaar) met Chris onderhandelen. We zijn natuurlijk niet buiten blijven staan staan, maar zagen de volgende dag wel een grote sticker met 'SOLD' op het bord van de makelaar, dus ze waren duidelijk tot een overeenstemming gekomen.

Chris wist ons later te zeggen dat een jong koppel het huis gekocht heeft. Dat is een goeie zaak. De overgangstermijn is best lang, 2 maanden, wat goed is voor Chris, want die moet nog altijd zelf iets zoeken.
Verkoopprijs was trouwens 1.240.000 AUD (om en bij 756.000 euro). Ik heb geen benul van de huizenprijzen in Belgenland, maar 'metropolitan Adelaide' heeft een mediane huizenprijs van 1 miljoen dollar. Dus als je iets wil met 3 slaapkamers zit je er zeker boven. Als je naar de stad gaat, is het meer. Ga je richting outback, een stuk minder. Maar daar moet je ook willen wonen natuurlijk.
De prijzen blijven trouwens stijgen en stijgen en wij zijn dankbaar dat we twee jaar geleden ons plekje hebben kunnen kopen!!

Nu is het nieuwsgierig afwachten naar onze nieuwe buren en het enige waar ik op hoop, is dat ze geen irritante hond hebben. lol

vakantiedingen

 Intussen heb ik zelf ook een week verlof en hebben we wat vakantiedingen uitgespookt.

Afgelopen weekend was het 'Band Camp'. Het allereerste weekendje weg van ons harmonieorkest! (of toch sinds vele jaren) Dat was natuurlijk heel spannend voor iedereen. 😊
Na lang wikken en wegen en te veel nadenken, hadden we besloten dat Joachim ook mee ging. Hij speelt in de 'junior band' en die kinderen waren ook allemaal uitgenodigd, maar er zouden er maar drie komen. Ik hoopte dus maar dat Joachim zich niet zou vervelen en ook niet in paniek zou schieten als hij moest meespelen met het grote orkest.
Uiteindelijk waren het zorgen om niks, want Joachim heeft zich heel goed geamuseerd!
Hij had twee kameraden van zijn leeftijd en met z'n drietjes hebben ze daar heel de boel op stelten gezet. Ze deden vlot mee met de groepsactiviteiten, renden rond heel het terrein in hun vrije tijd en speelden af en toe ook muziek. Als iemand zondagnamiddag vroeg wat het leukste was aan band camp, was het enthousiaste antwoord: "Climbing trees!"

(Joachim bovenaan (natuurlijk))

Avondstrandwandeling.

Gisteren zijn we dan een dagje naar Melbourne geweest!
's Morgens het vliegtuig genomen, dagje Melbourne en 's avonds weer naar huis gevlogen. Dat lijkt raar en dat is het misschien ook wel een beetje, maar er zijn meer mensen die zo'n dagvliegtuiguitstapjes maken. Gewoon om te gaan shoppen of om een groot evenement bij te wonen.
Wij hebben het gedaan voor een saaie reden: de Belgische paspoorten van de jongens moesten vernieuwd worden. En mijn eID was ook al twee jaar vervallen, dus dat zou ik dan maar ineens regelen. Ik gebruik dat ding nooit, maar je zult zien dat ik het straks op een cruciaal moment nodig heb. Normaal moeten we voor zo'n dingen naar de Belgische ambassade in Canberra, maar een keer per jaar doen ze een 'biometrische missie' in Melbourne. Helaas nooit naar Adelaide (te klein, veronderstel ik). Voor ons is Melbourne toch een stuk dichterbij dan Canberra.

Documenten aanvragen betekent papierwerk doen op voorhand en eigenlijk was dat nog het meeste gedoe. Een vijfpaginatellend document in drievoud invullen, vergezeld van zes kopies van zeven documenten inscannen en doormailen. Eigenlijk was dat nog het ergste werk!
De afspraak ter plaatse was iets van vijf minuten per persoon. Nog net genoeg tijd voor een foto, vingerafdrukken, een handtekening en weer buiten.

Weet je wat nu raar is? De paspoorten van ons jongens zijn straks weer voor vijf jaar in orde en over vijf jaar gaan wij het niet meer voor hen regelen! Jonathan is dan al 20 jaar, Benjamin 19. Dan moeten ze zelf maar beslissen of ze hun Belgisch paspoort nog willen en ze mogen het dan zelf arrangeren ook.😛

Behalve saai papierwerk, zijn we ook nog gaan wandelen in de Fitzroy Gardens, een heel mooie tuin in de stad. Er was een zoektocht te doen voor kinderen en dat was vrij simpel, maar wel een leuke manier om de tuin te verkennen.
In de namiddag zijn we met een toeristenboot op de Yarra River gaan varen. We hadden wat schrik dat we de tijd niet rond gingen krijgen, dus ik had een tocht van 2 uur geboekt, maar dat was echt te lang. Het was bij momenten saai en ik deed een dutje terwijl de bandopname bleef doorwauwelen over alle bruggen waar we onderdoor gingen.

Het openbaar vervoer in Melbourne (en heel de staat Victoria) is trouwens gratis momenteel. Als maatregel tegen de hoge brandstofprijzen. Naar het schijnt is er een 10% reductie in autoverkeer en ik vind dat persoonlijk wel de moeite.
Natuurlijk was de bus van en naar de luchthaven NIET gratis (want prive) maar toch was het allemaal best makkelijk. Die bussen rijden heel frequent en op een half uur ben je middenin het centrum. Dus al bij al, tegoei drie uur van ons thuis naar centrum Melbourne. Daarvoor kun je niet sukkelen.😉

Tudor Village model in Fitzroy Gardens.

Fairy tree in Fitzroy Gardens.

Maquette in lego op de luchthaven van Melbourne,

te zien hoe de luchthaven gaat uitbreiden.

nieuwe buren (1)

 Het huis van onze buurvrouw staat sinds deze week te koop.
We wisten al langer dat Chris ging verhuizen. Ze is een weduwe en hoewel haar volwassen zonen regelmatig binnenspringen en helpen, is het een heel karwei om alles alleen te onderhouden. Ze is nu op zoek naar iets kleiners. Het is jammer dat ze vertrekt, want ze is een heel vriendelijke dame.
En de achterkant van haar tuin was wat rommelig, maar het gras aan de straatkant is bijvoorbeeld perfect. Ik zweer het je, al die grassprieten zijn precies even lang en er is er geeneen die over de stoeprand uit piept. Hoe ze het doet, daar heb ik geen idee van!

Gisteren verscheen er een groot bord voor haar huis en morgen is alweer de eerste open inspectie. Dan is er een half uur tijd waarop iedereen kan komen kijken. De 22e is de verkoop.
De huizenmarkt is hier nog altijd enorm competitief!!

Wij zijn natuurlijk heel erg benieuwd voor hoeveel het huis zal verkocht worden, want dat gaat veel zeggen over de waarde van ons huis. De huizen zijn even oud en ongeveer even groot. Onze grond is een beetje kleiner, maar toch zeggen de websites dat we evenveel waard zijn. Misschien maakt ons zwembad een verschil?
Het is in ieder geval best spannend.

Voor wie nieuwsgierig is: Te koop!

En voor wie veel geld heeft maar niet meteen hier geraakt: ze aanvaarden ook telefonische bieders op de veiling. 😉

eiuitdaging (2)

 Ik kreeg m'n paasvideo dus niet geüpload thuis en daarom heb ik het vandaag maar op het werk gedaan. 😇 Op een paar seconden was het gepiept. Ik kan alleen concluderen dat het internet hier thuis misschien aan een upgrade toe is.

Er zitten schoonheidsfoutjes in en ik heb ook maar een heel eenvoudig programma gebruikt, maar toch ben ik er zelf wel blij mee. De video duurt best lang, maar als je 'm uitkijkt en leuk vindt, laat dan zeker een reactie achter! 😎😀💙😇

Antsy Hill

 De laatste dag van ons vierdaags weekend zijn we gaan wandelen/geocachen in Antsy Hill. Dat is een park op zo'n kwartier rijden van hier.
Het was bij momenten flink klimmen, maar de uitzichten zijn dan ook de moeite waard. We vonden een handvol geocaches en zagen ook een echidna waddelen en dat is altijd wel bijzonder.😊

Een mooie afsluiter van ons lang weekend!