onverwachte nostalgie

 Gisterenavond was er op Joachim zijn school een 'instrumental music evening'. Ik weet niet waarom ze het zo noemden want er werd ook gezongen, maar soit.

De school biedt muzieklessen aan als een soort extra vak. Een externe organisatie stuurt leerkrachten op pad die de lessen geven, gewoon tijdens de uren. Joachim mist dus elke woensdag een uur gewone les, maar ik heb hem daarover nog nooit horen klagen.

Gisterenavond was er dus een soort 'klasconcert'.
Joachim was best zenuwachtig "I'm so cooked," bleef hij maar zeggen, maar in vergelijking met sommige andere kinderen viel het volgens mij best mee. Sommigen stonden letterlijk te trillen op hun benen.
Joachim heeft het heel erg goed gedaan. Volgens mij had hij ook het moeilijkste stuk op piano, met veel wisselende akkoorden en ook verschillende ritmes in beide handen. Meestal oefent hij weinig, maar de laatste twee weken had hij echt een inspanning geleverd en het loonde ook.

Achteraf zei hij dat het zo goed ging omdat het keyboard zo goed was, haha. Al had hij liever de echte, echte piano van het muzieklokaal zelf.

Piano was populair, maar ook gitaar en de drums. Ik heb nog nooit zoveel drummers uit de maat horen spelen. Volgens mij is het een gave op zichzelf.
Er waren twee meisjes op viool wat - zoals te verwachten - verschrikkelijk vals was. En ook een aantal meisjes die zongen wat al net zo vals was. Het repertoire dat ze brachten was ook niet te begrijpen. Waarom laat je een achtjarige spriet nu een nummer van Adele zingen? Ik heb me regelmatig zitten afvragen wiens idee dat was.

Eender hoe, de verrassing van de avond was een jongen op euphonium.
Hij was de enige koperblazer (van houtblazers geen spoor trouwens) dus dat was al een leuke afwisseling. En hij speelde samen met zijn leerkracht "German Waltz".
Dat kon natuurlijk vanalles zijn.
Nu moet je eens raden wat het was.
Nee laat maar, want dit kun je niet raden...!

De 'German Waltz' was 'Daar wordt aan de deur geklopt'!!

Wouter en ik keken elkaar met grote ogen aan - wat krijgen we nu??
Joachim had geen flauw benul, want hij kent geen enkel sinterklaasliedje. Maar zelf vond ik het heel bijzonder en plots nostalgisch. Ik had er ook geen weet van dat het een Duits melodietje was! 

In ieder geval een grappige verrassing!
En ik zat er de rest van de avond mee in m'n hoofd...

Nog een officieel certificaat als herinnering. 

AusAlert

 Maandagmiddag gingen alle alarmen af op het werk.

De Australische overheid is een nieuw waarschuwingssysteem aan het uitrollen. AusAlert heet het ding. En gisteren was de offici-ele testdag.
Het was uitgebreid op voorhand in de media verschenen om niet te panikeren, het was maar een test. Om half twee in de namiddag zouden miljoenen telefoons beginnen biepen en iedereen verbonden met een zendmast zou een test waarschuwingsbericht krijgen. Je telefoon op 'stil' of 'niet storen' zetten had geen zin. Als je geen deel wilde uitmaken van de test, moest je je gsm 24 uur lang (!) uitzetten.

Ik wist het allemaal wel, maar anderzijds zat ik niet op m'n klok te kijken. Natuurlijk had ik net iemand aan de lijn voor een telefonische consultatie toen mijn gsm begon te loeien en die van haar ook - in mijn oor dan. Tegelijkertijd kwam er een hels kabaal uit de wachtzaal.
Nou, test geslaagd dus!
(de politieke meningen zijn natuurlijk erg verdeeld over het succesgehalte van de test)

Ik vroeg achteraf aan ons mannen of er kinderen op school in de problemen waren gekomen. Tenslotte is een gsm in de klas verboden - dat ding moet opgesloten zitten in een zakje dat niemand gebruikt.
Nee, zei Benjamin, geen enkel probleem. Om half twee was het immers nog middagpauze!
Hebben ze ook weer geluk gehad. 😄

Ik heb het rap gegoogled en kennelijk heeft Belgenland iets gelijkaardigs, BeAlert. Alleen moet je je daarvoor inschrijven, zo blijkt. AusAlert krijg je hier gratis en ongevraagd op je bord. 😆

Voor wie meer wil lezen, is dit een link naar een nieuwsartikel.

einde vakantie

 De wintervakantie zit erop en sinds gisteren is het weer gewoon naar school en gewoon naar werk. Nog acht weken en we hebben weer terug verlof. Een 'groot verlof' dan, richting Belgenland. 😊

Afgelopen week heb ik m'n best gedaan de mannen wat bezig te houden.
We zijn gaan bowlen, we zijn naar de film geweest, we zijn gaan geocachen. Jonathan is gaan lasertaggen met z'n maten en Joachim is bij een vriendje gaan spelen.

We zijn een namiddag gaan lunchen in de stad en nadien naar het Space Museum geweest (of beter: The Australian Space Discovery Centre). Er zijn heel weinig musea in Adelaide die we nog niet gedaan hebben (behalve alles van kunst dat ons jongens niet interesseert), maar het Space Museum was nog ongekend. Het is ook niet erg groot en niet vaak open. Het was wel heel interessant!
We volgden eerst een informatiesessie en de mannen waren niet overtuigd en luisterden met veel ogengerol. Totdat de jonge kinderen in het publiek alles fout begonnen te antwoorden en toen gingen hun handen omhoog om hun te corrigeren - lol. En achteraf kwam Jonathan met een hoop vragen voor de spreekster, dus voor iemand die het geen zak interesseerde, kwam hij op een of andere manier toch heel ge-interesseerd over!
Daarna hingen we rond in het museum zelf en het stak goed in elkaar. Het duurde wel anderhalf uur voor ons jongens begonnen te kibbelen. Een hele prestatie voor een museum!!

Zaterdagavond zijn we terug naar de stad geweest voor Illuminate Adelaide. Dat is een winterevenement waarbij ze de stad vol lichtkunstwerken plaatsen. Sommige parken zijn betalend, maar de meeste kun je gewoon doorheen wandelen.
Helaas was het heel erg druk en we zijn niet lang gebleven. Het was te druk om gezellig te zijn. Het hoogtepunt van de avond was een bezoekje aan een dessertenbar!

Zondagnamiddag hebben we de vakantie afgesloten in het 'pancake house' om de goede rapporten te vieren. Ons mannen krijgen twee rapporten per jaar, eentje halverwege en eentje op het einde. Het blijft een beetje een uitdaging voor mijzelf met die letters, maar alles was dik in orde. Zeker een paar pannenkoeken waard!

groeifoto 2026

De laatste maanden (? jaren) is het een hele uitdaging geworden ons mannen op een foto te krijgen.
Het interesseert hun totaal niet.
De meeste foto's die ik heb zijn dus van een stiekem moment. Of langs achter. Of ze staan er onnozel op. Helaas, helaas! Het hoort bij het opgroeien zeker?? Een fotomoment van mijn drie zonen samen is zo zeldzaam als Pasen op een maandag.

Hierop is echter een uitzondering.

De jaarlijkse groeifoto.

"Wanneer doen we nu de groeifoto?"
"Het is al juli hoor."
"We hebben de groeifoto nog steeds niet gedaan!"
"Ja, maar, de familie moet het zien he."
"Mama, nu hebben we nog steeds geen foto!!"

Ik kan alleen concluderen dat de mannen mij graag zien krimpen...

Maar soit - hier is ie dus!

dopellende

 Ik heb een collega die momenteel op bezoek is bij haar familie in Nederland.

Ze stuurt me deze foto:

Met volgende opmerkingen:

"Wie dit bedacht heeft?!! 🙄"
"Is dat in Belgie ook? Dat de dop er niet af kan??"
"Echt irritant!"

😂😂😂

Het leven is hier toch goed zeg!

zonnige zondag

 Vandaag was een heerlijke zonnige dag en hebben we nog vanalles kunnen doen. 😊

Ikzelf ben eerst gaan lopen.
Ik heb binnenkort (9 augustus) een groot evenement gepland, dus ik ben nu meer en meer aan het trainen. Vandaag heb ik 22k op de Heysen trail gelopen. Het was een route die ik nog nooit had geprobeerd en het landschap was prachtig, maar de heuvels waren verdomme niet om mee te lachen. 😅

Intussen was Wouter met de mannen naar Gorge Wildlife park geweest, vlakbij mijn vertrekpunt.
Ze hadden het zeer naar hun goesting en kwamen me ophalen met verhalen over dansende vogels, pratende papegaaien, ontsnappende ganzen en spelende aapjes.
Ik vroeg Wouter achteraf of hij nog leuke foto's had van de kinderen voor de blog.
"Nee," was het nuchtere antwoord. "Ze maakten te veel ruzie. Ik heb alleen foto's van de beestjes."

In de namiddag waren we nog net op tijd thuis voor de tweede helft van de Socceroos op het WK voetbal. Het WK is dubbel zo leuk als je voor twee landen kunt supporteren. 😃

Daarna aten we nog taart voor Jonathan zijn verjaardag.
Allemaal leuke dingen voor zo'n zonnige zondag!

zestien!

 Vandaag is onze Jonathan zestien geworden!

Het was natuurlijk maar een gewone schooldag en de mannen zitten ook midden in de toetsen/examens/schrijfopdrachten want het schooljaar is bijna halfweg. Toch hebben we geprobeerd de dag wat te vieren met een speciaal ontbijt, een stapel cadeautjes en 's avonds zijn we een hamburger gaan eten.
Taart wil Jonathan pas op zondag, dus dat heeft hij nog tegoed. 😊

wandelen Brownhill Creek en Belair

 Vandaag hadden we met z'n allen een vrije dag omdat Charles jarig is. Niet vandaag, denk ik, maar ergens heeft die mens een verjaardag en dat was vandaag het vieren waard. Ik ben zelfs te lui om op te zoeken wanneer de echte dag is. Ik vind dat ik weinig te maken heb met een oude koning aan de andere kant van de wereld. 😅

Een vrije dag, een open hemel en dus zijn we gaan wandelen. We hebben een toer gedaan in Brownhill Creek en Belair, 15km op en af. Ons mannen hebben dat goed gedaan! 💚

Een boompje over het pad.

Willekeurige schommel die we onderweg vonden.

Ik maar klagen over de regen. Duidelijk nog te weinig.

Dit is een waterval.

Veel val, weinig water.

Een bezoeker bij de picknickplaats.

Foto trekken!

Ganse kudde kangoeroes.