van Ls naar Ps

 Een mijlpaal deze vrijdag. Ik ben Jonathan gaan inschrijven zodat hij kan beginnen aan zijn theorielessen voor zijn rijbewijs. Echt waar. Zo oud is hij dus!
Vijftien jaar en negen maanden is hier de minimum leeftijd.

Voor ons is het heel spannend. Niet alleen omdat Jonathan gaat leren rijden, maar ook omdat we zelf het hele systeem ook moeten uitzoeken.
Voorlopig ben ik alvast niet onder de indruk!!

Ik ging met Jonathan naar een Service SA (waar ze alles doen ivm rijbewijzen, uitkeringen, ziekteverzekering, etc etc) omdat we hem daar moesten inschrijven.
Ik had een paar identiteitsbewijzen nodig van Jonathan en die had ik, maar ik moest ook zijn adres bewijzen, en dat kon ik niet. Mijn adres staat op mijn rijbewijs en anders aanvaarden ze ook rekeningen van nutsvoorzieningen als bewijs (precies de reden dat de nutsvoorzieningen zowel op Wouter als op mijn naam staan!), maar zoiets had ik niet voor Jonathan.
De dame aan de eerste balie gaf me uiteindelijk een 'declaration of address' waarop Jonathan zijn gegevens moest schrijven en ik ook en dan verklaren op ede dat we op hetzelfde adres wonen. Jonathan maakte al een boeltje van het invullen van zijn deel en ik vroeg me af of we hier niet een jaar te vroeg waren.

Vervolgens moesten we de wachtzaal in voor we naar balie twee konden.
De tweede dame nam fotokopies van alles en schoof een blad naar Jonathan zijn richting. Ze wilde zijn telefoonnummer en emailadres. Jonathan keek me met grote schapenogen aan.
Nou, zijn telefoonnummer kon ik nog opzoeken, maar zijn emailadres ken ik dus niet. Jonathan had een idee, maar was niet zeker. De jeugd emailt niet. Ik vroeg de dame hoe erg het was als het mis was. Nou, dan kon hij niet op het studieplatform en als we het wilde wijzigen, moesten we persoonlijk terugkomen. Uiteindelijk gaf Jonathan dan zijn school email, wat niet ideaal is want dat gaat verdwijnen over 2.5 jaar, maar beter dan niks.
De inschrijving werd geregeld, betaling gedaan, Jonathan nog op de foto en dat was dat!

Nu heeft Jonathan dus toegang tot studiemateriaal voor zijn theoretische proef.
En ik weet niet waarom ze dat een 'test' durven noemen, want die test is volledig online... thuis. En je mag 'm proberen... zo vaak als je wil. Allemachtig!! Hoe idioot is dat???

Jonathan heeft nu 12 maanden tijd om het in orde te krijgen, wat naar zijn gevoel hetzelfde is als een eeuwigheid en drie dagen.
Als hij slaagt (jee, wat wordt dat spannend (niet)), kan hij vanaf zijn volgende verjaardag rondtoeren onder begeleiding met een L van Learner, en ten vroegste vanaf zijn 17e met de P van Provisional Licence. Maar zover zijn we nog lang niet!!

nieuwe buren (2)

Het huis van buurvrouw Chris is verkocht!

Wij zijn heel nieuwsgierig gaan kijken naar de veiling, die meestal buiten op de oprit wordt gedaan, maar er was geen kat te zien. Alleen andere nieuwsgierigen en een aantal mensen die binnen stonden te praten. We snapten er helemaal niks van, totdat iemand naar buiten kwam en wist te zeggen dat er maar 1 bieder was. Een bieder maar! Raar, voor zo'n tof huis. 
Eender hoe, die ene bieder had dus geen concurrentie en kon rechtstreeks (of via de makelaar) met Chris onderhandelen. We zijn natuurlijk niet buiten blijven staan staan, maar zagen de volgende dag wel een grote sticker met 'SOLD' op het bord van de makelaar, dus ze waren duidelijk tot een overeenstemming gekomen.

Chris wist ons later te zeggen dat een jong koppel het huis gekocht heeft. Dat is een goeie zaak. De overgangstermijn is best lang, 2 maanden, wat goed is voor Chris, want die moet nog altijd zelf iets zoeken.
Verkoopprijs was trouwens 1.240.000 AUD (om en bij 756.000 euro). Ik heb geen benul van de huizenprijzen in Belgenland, maar 'metropolitan Adelaide' heeft een mediane huizenprijs van 1 miljoen dollar. Dus als je iets wil met 3 slaapkamers zit je er zeker boven. Als je naar de stad gaat, is het meer. Ga je richting outback, een stuk minder. Maar daar moet je ook willen wonen natuurlijk.
De prijzen blijven trouwens stijgen en stijgen en wij zijn dankbaar dat we twee jaar geleden ons plekje hebben kunnen kopen!!

Nu is het nieuwsgierig afwachten naar onze nieuwe buren en het enige waar ik op hoop, is dat ze geen irritante hond hebben. lol

vakantiedingen

 Intussen heb ik zelf ook een week verlof en hebben we wat vakantiedingen uitgespookt.

Afgelopen weekend was het 'Band Camp'. Het allereerste weekendje weg van ons harmonieorkest! (of toch sinds vele jaren) Dat was natuurlijk heel spannend voor iedereen. 😊
Na lang wikken en wegen en te veel nadenken, hadden we besloten dat Joachim ook mee ging. Hij speelt in de 'junior band' en die kinderen waren ook allemaal uitgenodigd, maar er zouden er maar drie komen. Ik hoopte dus maar dat Joachim zich niet zou vervelen en ook niet in paniek zou schieten als hij moest meespelen met het grote orkest.
Uiteindelijk waren het zorgen om niks, want Joachim heeft zich heel goed geamuseerd!
Hij had twee kameraden van zijn leeftijd en met z'n drietjes hebben ze daar heel de boel op stelten gezet. Ze deden vlot mee met de groepsactiviteiten, renden rond heel het terrein in hun vrije tijd en speelden af en toe ook muziek. Als iemand zondagnamiddag vroeg wat het leukste was aan band camp, was het enthousiaste antwoord: "Climbing trees!"

(Joachim bovenaan (natuurlijk))

Avondstrandwandeling.

Gisteren zijn we dan een dagje naar Melbourne geweest!
's Morgens het vliegtuig genomen, dagje Melbourne en 's avonds weer naar huis gevlogen. Dat lijkt raar en dat is het misschien ook wel een beetje, maar er zijn meer mensen die zo'n dagvliegtuiguitstapjes maken. Gewoon om te gaan shoppen of om een groot evenement bij te wonen.
Wij hebben het gedaan voor een saaie reden: de Belgische paspoorten van de jongens moesten vernieuwd worden. En mijn eID was ook al twee jaar vervallen, dus dat zou ik dan maar ineens regelen. Ik gebruik dat ding nooit, maar je zult zien dat ik het straks op een cruciaal moment nodig heb. Normaal moeten we voor zo'n dingen naar de Belgische ambassade in Canberra, maar een keer per jaar doen ze een 'biometrische missie' in Melbourne. Helaas nooit naar Adelaide (te klein, veronderstel ik). Voor ons is Melbourne toch een stuk dichterbij dan Canberra.

Documenten aanvragen betekent papierwerk doen op voorhand en eigenlijk was dat nog het meeste gedoe. Een vijfpaginatellend document in drievoud invullen, vergezeld van zes kopies van zeven documenten inscannen en doormailen. Eigenlijk was dat nog het ergste werk!
De afspraak ter plaatse was iets van vijf minuten per persoon. Nog net genoeg tijd voor een foto, vingerafdrukken, een handtekening en weer buiten.

Weet je wat nu raar is? De paspoorten van ons jongens zijn straks weer voor vijf jaar in orde en over vijf jaar gaan wij het niet meer voor hen regelen! Jonathan is dan al 20 jaar, Benjamin 19. Dan moeten ze zelf maar beslissen of ze hun Belgisch paspoort nog willen en ze mogen het dan zelf arrangeren ook.😛

Behalve saai papierwerk, zijn we ook nog gaan wandelen in de Fitzroy Gardens, een heel mooie tuin in de stad. Er was een zoektocht te doen voor kinderen en dat was vrij simpel, maar wel een leuke manier om de tuin te verkennen.
In de namiddag zijn we met een toeristenboot op de Yarra River gaan varen. We hadden wat schrik dat we de tijd niet rond gingen krijgen, dus ik had een tocht van 2 uur geboekt, maar dat was echt te lang. Het was bij momenten saai en ik deed een dutje terwijl de bandopname bleef doorwauwelen over alle bruggen waar we onderdoor gingen.

Het openbaar vervoer in Melbourne (en heel de staat Victoria) is trouwens gratis momenteel. Als maatregel tegen de hoge brandstofprijzen. Naar het schijnt is er een 10% reductie in autoverkeer en ik vind dat persoonlijk wel de moeite.
Natuurlijk was de bus van en naar de luchthaven NIET gratis (want prive) maar toch was het allemaal best makkelijk. Die bussen rijden heel frequent en op een half uur ben je middenin het centrum. Dus al bij al, tegoei drie uur van ons thuis naar centrum Melbourne. Daarvoor kun je niet sukkelen.😉

Tudor Village model in Fitzroy Gardens.

Fairy tree in Fitzroy Gardens.

Maquette in lego op de luchthaven van Melbourne,

te zien hoe de luchthaven gaat uitbreiden.

nieuwe buren (1)

 Het huis van onze buurvrouw staat sinds deze week te koop.
We wisten al langer dat Chris ging verhuizen. Ze is een weduwe en hoewel haar volwassen zonen regelmatig binnenspringen en helpen, is het een heel karwei om alles alleen te onderhouden. Ze is nu op zoek naar iets kleiners. Het is jammer dat ze vertrekt, want ze is een heel vriendelijke dame.
En de achterkant van haar tuin was wat rommelig, maar het gras aan de straatkant is bijvoorbeeld perfect. Ik zweer het je, al die grassprieten zijn precies even lang en er is er geeneen die over de stoeprand uit piept. Hoe ze het doet, daar heb ik geen idee van!

Gisteren verscheen er een groot bord voor haar huis en morgen is alweer de eerste open inspectie. Dan is er een half uur tijd waarop iedereen kan komen kijken. De 22e is de verkoop.
De huizenmarkt is hier nog altijd enorm competitief!!

Wij zijn natuurlijk heel erg benieuwd voor hoeveel het huis zal verkocht worden, want dat gaat veel zeggen over de waarde van ons huis. De huizen zijn even oud en ongeveer even groot. Onze grond is een beetje kleiner, maar toch zeggen de websites dat we evenveel waard zijn. Misschien maakt ons zwembad een verschil?
Het is in ieder geval best spannend.

Voor wie nieuwsgierig is: Te koop!

En voor wie veel geld heeft maar niet meteen hier geraakt: ze aanvaarden ook telefonische bieders op de veiling. 😉

eiuitdaging (2)

 Ik kreeg m'n paasvideo dus niet geüpload thuis en daarom heb ik het vandaag maar op het werk gedaan. 😇 Op een paar seconden was het gepiept. Ik kan alleen concluderen dat het internet hier thuis misschien aan een upgrade toe is.

Er zitten schoonheidsfoutjes in en ik heb ook maar een heel eenvoudig programma gebruikt, maar toch ben ik er zelf wel blij mee. De video duurt best lang, maar als je 'm uitkijkt en leuk vindt, laat dan zeker een reactie achter! 😎😀💙😇

Antsy Hill

 De laatste dag van ons vierdaags weekend zijn we gaan wandelen/geocachen in Antsy Hill. Dat is een park op zo'n kwartier rijden van hier.
Het was bij momenten flink klimmen, maar de uitzichten zijn dan ook de moeite waard. We vonden een handvol geocaches en zagen ook een echidna waddelen en dat is altijd wel bijzonder.😊

Een mooie afsluiter van ons lang weekend!

eiuitdaging (1)

 Pasen vandaag!

Ik had veel moeite gedaan om de paaseitjes te verstoppen in onze tuin, onze jongens hebben veel moeite gedaan om ze allemaal te vinden en vervolgens heb ik weer moeite gedaan om alles in een tof filmpje te gieten:

Wat ik niet online kan zetten want het bestand is te groot.😭😭😭

Ik zal m'n telefoon vannacht eens laten werken, anders zal ik het dinsdag op het werk uploaden. 😏

een goede vrijdag op Goede Vrijdag

 We hebben hier een lekker lang weekend! Goede vrijdag is hier een officiële feestdag en dus hebben we samen met Paasmaandag vier dagen weekend. Netjes, toch?
De jongens hebben ook chance, want Pasen valt niet in hun vakantie. Ze hebben dus nu lang weekend en pas de week erna herfstvakantie! Ik veronderstel dat voor de kinderen in Belgenland Pasen ook maar zelden in de herfstvakantie valt. 😉

We zijn vandaag naar een paaskermis geweest. Het was niet groot, maar wel gezellig. De jongens wilden echt geen enkele attractie doen! Eten, eten, eten - dat was het enige dat hen interesseerde. Het moet moeilijk zijn om zo'n groeiend tienerlichaam te hebben!

Uiteindelijk heeft Joachim toch twee attracties gedaan en Jonathan heeft wat basketballen gegooid (al is hij zo groot dat hij niet ver moest gooien).

Daarna was het eindelijk tijd voor iets lekkers en werd het echt een goede vrijdag!

 

!11!

 Onze Joachim heeft gisteren zijn verjaardag gevierd. Elf jaar is ons manneke!

En aftellen dat hij heeft gedaan. Al weken en weken. Nog zoveel nachten tot mijn verjaardag. Nog zoveel nachten tot mijn feestje. Elke dag opnieuw.
Ik werd er zelf zenuwachtig van! Wat nu als het feestje een drama werd? Wat als zijn cadeaus niet goed waren? Wat als zijn verjaardag een rotdag werd?

Zondag was het feestje en alles was dik in orde. We zijn gaan bowlen met 5 van zijn maten.
Hij kreeg een oude kegel waarop ze 'happy birthday Joachim' hadden geschreven en al zijn vrienden hadden hun naam erbij gezet. Ze kregen frietjes, daarna twee spelletjes bowlen en tenslotte taart.
Ik moet zeggen dat de gastheer dat goed gedaan heeft. Het was een jonge kerel die heel de tijd bij de jongens is gebleven en onnozele grapjes met hen maakte terwijl hij de spellen in goede banen probeerde te leiden (letterlijk, want soms kwam een bal op de verkeerde baan terecht!).

Joachim had zijn vrienden ook heel duidelijk instructies gegeven, want ze kwamen bijna allemaal met lego of geld af. Een kameraad had hem ook een pot confituur gegeven en daar snapte ik niks van, totdat Joachim (met enige tegenzin) uitlegde dat Jam een bijnaam van hem was. Jam of JimJam. Een andere vriend was TimTam en nog een andere Lasagne. De vriendschappen van elfjarigen zijn onbetaalbaar!😁

Het feestje was in ieder geval een succes (gelukkig!) en dan was maandag de grote dag zelf.
Toevallig was er een uitstap gepland op school "aquatics" en daar had Joachim ook al naar uitgekeken. Heel het zesde leerjaar ging naar een groot meer om daar te kayakken, kano-en, surfen en zeilen.
Ze hadden chance met het weer! Een warme 30 graden maar bewolkt.

Joachim had er erg van genoten!
Het leukste vond hij om te leren kapseizen met de kayak. Dan moesten ze hun paddels weggooien, de boot omver wiebelen en zichzelf redden. Het zou niks voor mij geweest zijn, maar voor Joachim was het een soort hoogtepunt van de dag.
Iets anders dat hij leuk vond, was dat een kameraad overboord sprong uit de zeilboot en dan moesten ze met z'n allen 'man overboord!' gillen en proberen te sturen met de boot richting kameraad.
Het leek wel een soort overlevingsdag!

Hij kwam in ieder geval dolenthousiast thuis.😊
We aten lasagne en pasta en moelleux als dessert. Zijn cadeautjes werden goedgekeurd en hij was ook heel blij met het geld dat hij kreeg van de familie want hij wil een hele, hele, hele grote legoset kopen. De grootste van de winkel!
Nu is het dus weer aftellen. Deze keer tot zaterdag, wanneer we naar de legowinkel gaan!

knetterknetter

 Vanavond zijn Wouter en ik naar een informatiesessie geweest in de bib, georganiseerd door de gemeente, over het afstappen van aardgas en een volledige overschakeling naar elektriciteit thuis.
Dat lijkt ons wel iets om te doen, zeker omdat we zonnepanelen en een batterij hebben.

Maar ook zonder eigen zonnepanelen is het gebruik van elektriciteit veel duurzamer. Wist je dat hier in South Australia ruim 75% van de elektriciteit van duurzame energiebronnen is? Ik had er geen idee van, maar kennelijk is SA een koploper op wereldvlak en hebben ze als doel tegen 2027 op 100% te zitten. Dat vind ik toch wel goed nieuws voor Aus dat anders zo'n slechte reputatie heeft als het over duurzaamheid gaat.

Het praatje ging over het gebruik van warmtepompen, elektrisch koken, elektrisch verwarmen en natuurlijk ook elektrische auto's, al dan niet in combinatie met zonnepanelen en een huisbatterij.
Allemaal investeringen, maar in theorie snel terugverdiend (en met de huidige benzineprijzen zeer snel terugverdiend!).

Het gaat trouwens best goed met onze batterij!
Op een typische dag is de batterij vol ergens in de namiddag en gaat de overschot op het net. Dan haalt de batterij ons makkelijk door de avondpiek en de nacht. Hij laadt op zodra de zon er weer is en is dan dus weer vol in de namiddag.
We hebben een app om het allemaal gedetailleerd te kunnen zien (eigen verbruik, productie van de panelen, capaciteit van de batterij, wat er naar of van het net gaat, etc etc). Ik moet zeggen dat die app mijn eigen gedrag veranderd heeft. Natuurlijk weet ik wel dat elk licht elektriciteit verbruikt, maar het is nog iets anders om het te 'weten' of om het echt in een grafiek te zien die verandert met elke schakelaar die je aan- of uitzet! Ik ben echt een stuk 'elektrobewuster' geworden! Is dat een woord? Vast niet, maar je weet wat ik bedoel. 😉

We zullen moeten zien wat de winter brengt, maar momenteel geraken we de meeste dagen makkelijk rond met onze batterij.
We gaan nu eens werk maken van een elektrische kookplaat/oven en een warmtepomp. Een ander autootje hopelijk volgend jaar. Dan zal de batterij het waarschijnlijk niet meer kunnen trekken, maar gas is zeker ook niet goedkoop. Een besparing zal het zeker blijven.

Wordt vervolgd dus!

stemtijd

 Vandaag waren het verkiezingen hier in SA, South Australia.

Er was eigenlijk weinig van te merken. Wat (rare) spotjes op tv en dat was het dan weer. In het straatbeeld was er niks van te zien! Geen affiches of posters. Ook maar een drietal foldertjes in de bus.
Alleen aan het stemlokaal (aan Joachim zijn school) stonden meerdere mensen flyers uit te delen.
We hadden deze keer wel een uitnodigingsbrief gekregen om te stemmen. Ik had 'm meegenomen en daar waren ze blij mee. Ze moesten deze keer mijn naam ook niet zoeken in een groot, dik boek. Ze konden de uitnodiging scannen en mijn naam afstrepen op een ipad. Wat een vooruitgang!

Het stemmen zelf was nog wel met potlood en papier hoor. Een kleiner papier en een heel groot papier - eerlijk gezegd wist ik amper welk papier nu waarvoor was.

Over het algemeen was ik slecht voorbereid. Hier in Oz moet je op alle partijen stemmen. Je geeft ze nummers. Een voor je favoriet, twee voor je tweede keus, enzovoort. Op die manier moet je ze allemaal 'in volgorde zetten'.
Ik kende maar 4 partijen van het lijstje van 9.
Ik veronderstel dat het verschil tussen 6 en 7 nu niet meer significant is, maar toch.
Dus hield ik het simpel en ik volgde gewoon de flyer die ik gekregen had van mijn 'favoriete partij'. Als ik hun advies en systeem volgde, stonden de partijen vast ook in een voor mij logische volgorde. Lekker lui!

Nadien kocht ik nog een 'sausage sizzle' voor mezelf en voelde ik me bijna een Aussie. Jammer dat ik toevallig met de auto was, volgende keer kom ik te voet op thongs/flipflops!

weer

 Heb ik zomaar even heel februari niks geblogd! Ik kan niet eens zeggen dat er niks gebeurd is, er zijn wel dingen gebeurd, ik ben gewoon helemaal uit m'n blogritme. Ik heb op meerdere momenten/uitstapjes zelfs foto's getrokken 'voor de blog' en uiteindelijk schrijf ik dan niks.

Tijd dus om te herstarten.

En er is geen beter onderwerp om over te tetteren dan het weer!

Het is koud.
Nu ja, ik moet op m'n woorden letten. Ik zal zeggen: 's morgens is het al wat frisser.
's Middags zitten we nog in de gezonde zone tussen 25 en 30 graden. We hebben hier al een paar regendagen gehad. Gisteren. En vorige week ook twee dagen. Mijn planten weten niet wat hen overkomt!!
Mijn gras ziet al een stuk groener en het zwembad is nog mooi helder blauw. Dus wat de tuin betreft, is de basis in orde.
Pete de possum rent graag over het dak heen en weer 's nachts. Dat maakt een enorm kabaal, maar verder hebben we over de beestjes niks te klagen.

Ik zal proberen een beetje een inhaalbeweging te doen. Ik kan m'n "foto's voor de blog" vast een keer posten. Op de verkeerde datum dan, maar ach. Wat niet weet, wat niet deert. :-P

einde zomervakantie

 Helaas is de vakantie ten einde!

De laatste dagen waren een beetje prut, want we zitten hier middenin een hittegolf en dan valt er gewoon niks te doen. Naar het schijnt de ergste hittegolf sinds 2009 en in ieder geval temperaturen boven de veertig. Te heet om iets te doen...!
En bij thuiskomst was het zwembad een drama, de voortuin een drama en zelfs mijn klarinet had een dringend probleem doordat het hout gekrompen was door de hitte. We kunnen beter niet meer weggaan in de zomer! 

Gelukkig was vandaag het zwembad in orde en konden we de vakantie toch afsluiten met een plons. Nadien - zoals de traditie het wil - zijn we uit eten gegaan en morgen is het weer school & werk.