Klagen over het weer helpt altijd - nadien wordt het beter. Zonnig en 18 graden vandaag!
We zijn deze namiddag gaan geocachen hier in Greenwith. Er lag een nieuwe cache op zo'n honderd meter van de deur. Natuurlijk vonden we die niet 😖 maar een paar andere hebben we wel gevonden!
Altijd leuk om zo de eigen buurt wat te verkennen.
Ook een paar paddenstoelfoto's getrokken om te bewijzen dat het hier echt herfst is. 😉
De laatste dag van ons vierdaags weekend zijn we gaan wandelen/geocachen in Antsy Hill. Dat is een park op zo'n kwartier rijden van hier.
Het was bij momenten flink klimmen, maar de uitzichten zijn dan ook de moeite waard. We vonden een handvol geocaches en zagen ook een echidna waddelen en dat is altijd wel bijzonder.😊
Een mooie afsluiter van ons lang weekend!
Vlakbij Launceston (45 minuten rijden) ligt Beauty Point en daar is niet veel te zien, behalve dan het Platypus House. Een paar jaar geleden hadden we dit ook willen bezoeken, maar er was geen tijd meer voor. Ik was dus blij om het deze keer van mijn verlanglijstje te kunnen halen! (al is die verlanglijst eigenlijk alleen maar nog langer geworden deze vakantie)
Naast het Platypus House ligt Seahorse World en daar gingen we dus ook heen.
Beide dingen kun je alleen met een gids bezoeken en je moet dus vantevoren reserveren en een tijd kiezen. We hadden de eerste toer bij Seahorse World, om 9u, en we waren ook de enigen! Zo'n prive rondgang is natuurlijk altijd leuk en fancy.😊
Ze hadden er zeepaardjes in alle vormen en maten en ze kweekten die ook (voor verkoop) dus we konden ook de aquaria zien met babypaardjes en tienerpaardjes. Ze werden helemaal enthousiast voor het eten en dat kennen we hier ook heel goed. 😂
Verder hebben ze een echt herstelprogramma voor handvissen die rond Tassie wonen maar wiens leefgebied bedreigd wordt. Die waren mooi om zien en een stuk makkelijker te fotograferen want die bewegen veel minder!
Terug naar de zeepaardjes daarna - we mochten er eentje vasthouden en dat was wel bijzonder. Daarna nog een kleine tank met haaien en de rondleiding was ten einde.
Zeker de moeite!
Daarna wandelden we twintig meter verder naar het Platypus House voor onze volgende rondleiding. Intussen waren nog meer mensen wakker, dus het was niet meer zo exclusief.😄
In het Platypus House hebben ze vier platypussen (vogelbekdieren) en vier echidnas (mierenegels).
Platypussen zijn enorm moeilijk te spotten in het wild en zelfs in een dierentuin zijn ze vaak onvindbaar. Ik vond het dus bijzonder om ze eens in actie te zien, al was het dan in een tank. Het blijven toch heel speciale beestjes!
De uitleg die we kregen was ook heel interessant, met veel weetjes waar ik geen idee van had.
De rondleiding eindigde in een kamer die ingericht was voor echidnas. We gingen allemaal in een cirkeltje zitten en dan kregen de echidnas (die vrij rond waddelden) voor onze neus wat te eten. Heel schattig om te zien!
Als je zo'n echidna in het wild ziet, spelen ze vaak dood, maar deze vier waren duidelijk gewend aan mensen. Liefde gaat door de maag he.
Na de lunch reden we terug naar Launceston, maar onderweg stopten we nog in de Tamar Wetlands voor een wandeling. Slechts een paar kilometer, maar wel heel zeker de moeite. We zagen heel wat vogels (hadden nog meer discussies over welke vogels we zagen) en vonden ook weer enkele geocaches. Die dingen liggen dan ook overal!
Daarna maar terug op tijd naar ons huisje, want we hadden tijd nodig om in te pakken. Morgen vliegen we naar Melbourne!
Zaterdagochtend is het 'farmer's market' in het centrum van Launceston en daar trokken we heen. Het bleek niet erg groot, maar wel gezellig. Veel mensen kwamen duidelijk een lekker hapje halen! We kuierden wat over het marktje, Wouter kocht voor zichzelf een collectie vreemde paddestoelen en toen zagen we even verder... een fruitkraampje... met.... rode bessen!!!
Rode bessen - OMG. Die hebben we hier in Oz nog nooit gezien!! En dat is nu echt iets dat ik mis en niemand ons op kan sturen. En het seizoen in Belgenland is zo kort dat we het altijd missen. Ik had me al neergelegd bij een leven zonder rode bessen. 😞 Maar hier in Tassie groeien ze dus!! "Too hot on the mainland," zei de verkoper. Ik koos de grootste bak die ze hadden.
Trots met onze vondst wandelden we verder het centrum in en nu we toch nostalgisch waren naar Belgenland konden we al even goed een Belgische wafel gaan eten!
Er was een klein wafelhuisje waar ze Brusselse wafels verkochten met alles erop en eraan. Ze waren groot en erg lekker. We deden nog een babbeltje met de eigenares en die wist te vertellen dat ze overwogen om ook Luikse wafels aan te bieden, maar het was zo duur om de juiste suiker te importeren (tweehonderd dollar voor een kilo!) dus dat was misschien voor de toekomst als de zaak goed bleef draaien.
Nou, als Launceston straks de plaats is met rode bessen en Luikse wafels, zie je ons zeker terug!😂
We trokken terug op pad (vonden onderweg nog enkele caches), deze keer naar het QVMAG (Queen Victoria Museum and Art Gallery). Daar moesten we heen want ze hadden dino's.
Het museum zelf is gratis maar ze hebben ook een planetarium en dat is betalend. Er ging bijna een show beginnen dus kochten we meteen ticketjes.
Ik moet zeggen dat ik nog nooit zo'n inspiratieloze film gezien heb in een planetarium... Het ging over 'the dark side of light', kortom lichtvervuiling. De film was enorm vervelend met soms felle beelden en soms was het pikdonker en dan weer fel verlicht. Mijn pupillen gingen over de rooie, dus besloot ik m'n ogen gewoon dicht te doen. En omdat de inhoud nu ook niet bijster interessant was, besloot mijn hersenpan ook maar het licht uit te doen en ik viel in slaap.
Na de film projecteerden ze de sterren van de komende nacht en kregen we uitleg wat er te zien was. Omdat ik kennelijk m'n slaap nodig had, besloot ik niet wakker te blijven die nacht om naar alle sterrenbeelden te zoeken.
Daarna keken we nog wat verder rond, maar na een tijdje gaf ik het op, want het was daar verdorie koud in die gallerijen. Ik snap niet hoe een gratis museum dat soort airconditioning kan betalen.
Toen de jongens alles gezien hadden wat 'nodig' was, reden we een eindje terug om te wandelen in Cataract Gorge. Dat is DE attractie van Launceston en het is een park rondom de rivier. Wel heel mooi met steile rotswanden rondom. Een cafeetje, bruggetjes over het water, een stoeltjeslift (niemand was enthousiast behalve Benjamin) en talloze wandelingen. We deden maar een kort toertje omdat we niet zoveel tijd hadden. Veel mensen zaten in het water (ofwel in het zwembad (gratis) ofwel in de rivier (ook gratis)), maar voor ons was dat allemaal veel te koud.
Het is jammer dat we niet veel tijd hadden want de Cataract Gorge is met recht en reden een topbestemming!
We zullen toch echt terug moeten komen - en er een Luikse wafel met rode besjes eten.
Groetjes uit Hobart - de hoofdstad van Tasmania! 😀
Gisteren zijn we eerst naar Melbourne gevlogen om daar ons Hoog Bezoek te ontmoeten (ouders van Wouter) die net ruim 24uur onderweg waren geweest. Helaas ligt het land van Oz belachelijk ver weg van Belgenland.
Daarna vlogen wij door naar Hobart (door praktische problemenzooi zaten we op aparte vluchten), waar we twee huurauto's oppikten en naar een vakantiehuisje doorreden.
De vlucht tussen Melbourne en Hobart was echt verschrikkelijk hobbelig. Het waaide heel erg in Melbourne en het waaide heel erg in Hobart dus bij zowel de start als de landing voelde het vliegtuig als een op hol geslagen kermisattractie. Mijn maag was er niet blij mee.
Eenmaal ge-installeerd in ons huisje ging iedereen maar op tijd bed in.
Vandaag zijn we Hobart gaan verkennen.
De wind gierde om het huisje in de nacht en doorheen de dag was het weer echt onvoorstelbaar wisselvallig. Het ene moment een brandende zon, het volgende moment regen en de minuut daarna regen EN brandende zon. Je kunt er geen staat op maken!
We kuierden wat rond in Hobart, niet 100% zeker wat we zouden doen.
We passeerden een kathedraal, St David's, en gingen daar maar eens binnen. Het was best een mooi ding, niet heel erg oud natuurlijk (nog geen 200 jaar, niks van de westerse cultuur is hier oud) en een beetje een mix van oude en nieuwe stijlen.
Verderop wandelden we langs het "Mawson's Hut Replica Museum" en dat zag er okay uit dus gingen we binnen. Mawson is een Aussie ontdekkingsreiziger die meerdere expedities naar Antarctica geleid heeft. Wij kennen hem van een halve vleugel in het South Australian Museum en natuurlijk van Mawson Lakes - het dorp naar hem genoemd.
Het museumpje zat in zijn nagebouwde Antarctische hut en was volledig gewijd aan het vroegere leven op Antarctica. Voor mij leek het allemaal een beetje te guur en te koud. Helemaal op het einde lagen er brochures voor moderne cruises naar de Zuidpool. Misschien zou dat meer iets voor mij zijn, maar er stonden nergens prijzen vermeld, wat meestal betekent dat de prijzen de afknappers zijn! lol
We wandelden verder langs de avond en ergens lagen er enkele eetstandjes op een rij te dobberen aan de kade. Eentje heette "A Fishy Business" en Joachim vond dat geweldig en dus gingen we daar eten. 😆
Het was simpel, maar best goed en we aten op een picknickbankje, afwisselend gegeseld door felle zon, motregen, of allebei tegelijkertijd!
We hadden niet heel veel tijd meer over, dus daarna deden we het Tasmanian Museum and Art Gallery want dat was gratis.
Het was niet heel groot, maar ze hadden wel een paar bijzondere dingen, zoals de huid van de allerlaatste Tasmaanse tijger (triestig), een gallerij over de First Nations People van Tasmania (nog triester) en nog een halve verdieping over de lokale beestjes (beter).
We konden niet vertrekken zonder nog minstens een geocache te doen en er was er eentje in de buurt die een hoop hartjes had gekregen en we hadden hem ook snel gevonden. We dropten er een trackable en reden daarna weer terug naar ons vakantiehuisje.
Intussen waait het hier al minder hard en ik ben benieuwd naar het weer morgen. 😜
Kunnen hersenen smelten? 't Is hier vollen bak hittegolf en die van mij voelen wel wat als pudding. Iedereen stuurt ons foto's van Belgenland Winterland, maar hier kun je buiten een ei bakken op de stenen.
Vandaag is ons verlof ECHT begonnen en morgen vertrekken we op vakantie!! We gaan - samen met hoog bezoek! - naar Tasmania en later Melbourne. Sommige delen van Tasmania komen amper aan twintig graden...! Dat wordt flink bevriezen.
Ik dacht om gauw nog te bloggen over vorig weekend, want anders schiet dat er weer over.
Zaterdag zijn we een escape room gaan doen.
Die hadden we eigenlijk geboekt gehad voor de week voordien, maar Jonathan voelde zich toen ziekjes dus konden we niet gaan. De mensen waren er heel vriendelijk en hadden gewoon onze afspraak een week opgeschoven.
We hadden gekozen voor 'Aladdin' wat een gemiddelde moeilijkheidsgraad zou zijn. Wouter en Jonathan startten in de 'treasure room' en Benjamin, Joachim en ik in de 'cave'. Natuurlijk was er wat gezonde competitie (team cave was duidelijk sneller) en op het einde moesten we nog samenwerken. We hadden 60 minuten de tijd en hadden de magische lamp te pakken na 43 minuten. Hoera! Zonder enige hint te vragen. Dubbel hoera!
De spelleider zei dat hij onder de indruk was van ons. Dus wij trots.
Maar zoals gezegd waren ze daar erg vriendelijk.
Zondag zijn we gaan wandelen in Kuitpo Forest.
We waren er nog nooit geweest en het was een beetje een raar bos. Het was helemaal aangeplant! En op de kaart lijkt het dan een mooie boswandeling, maar de helft van de tijd zijn die boompjes nog jong en veel te klein om enige schaduw te voorzien.
Vliegen!
Na een paar kilometer waren we omgeven door wolken van vliegen en ik was heel blij dat ik de netjes had meegenomen, want dat zijn verdorie brutale beesten die echt mikken op je mond en ogen. Urgh!
We hadden op voorhand niet gekeken of er geocaches lagen en dat was natuurlijk weer een beginnersfout. We kwamen aan, openden de app en het lag er VOL caches! We zouden 12km wandelen en hadden echt geen tijd om al die caches (makkelijk 60-70) te doen. We zullen een keer moeten kamperen daar in Kuitpo denk ik! (buiten het vliegenseizoen dan)
Het was op zich wel een mooie omgeving en we hadden er een gezellige picknick (toen waren er nog niet zoveel vliegen). We deden drie caches, voor de rest zullen we eens moeten terugkomen. 😊
