einde vakantie

 De wintervakantie zit erop en sinds gisteren is het weer gewoon naar school en gewoon naar werk. Nog acht weken en we hebben weer terug verlof. Een 'groot verlof' dan, richting Belgenland. 😊

Afgelopen week heb ik m'n best gedaan de mannen wat bezig te houden.
We zijn gaan bowlen, we zijn naar de film geweest, we zijn gaan geocachen. Jonathan is gaan lasertaggen met z'n maten en Joachim is bij een vriendje gaan spelen.

We zijn een namiddag gaan lunchen in de stad en nadien naar het Space Museum geweest (of beter: The Australian Space Discovery Centre). Er zijn heel weinig musea in Adelaide die we nog niet gedaan hebben (behalve alles van kunst dat ons jongens niet interesseert), maar het Space Museum was nog ongekend. Het is ook niet erg groot en niet vaak open. Het was wel heel interessant!
We volgden eerst een informatiesessie en de mannen waren niet overtuigd en luisterden met veel ogengerol. Totdat de jonge kinderen in het publiek alles fout begonnen te antwoorden en toen gingen hun handen omhoog om hun te corrigeren - lol. En achteraf kwam Jonathan met een hoop vragen voor de spreekster, dus voor iemand die het geen zak interesseerde, kwam hij op een of andere manier toch heel ge-interesseerd over!
Daarna hingen we rond in het museum zelf en het stak goed in elkaar. Het duurde wel anderhalf uur voor ons jongens begonnen te kibbelen. Een hele prestatie voor een museum!!

Zaterdagavond zijn we terug naar de stad geweest voor Illuminate Adelaide. Dat is een winterevenement waarbij ze de stad vol lichtkunstwerken plaatsen. Sommige parken zijn betalend, maar de meeste kun je gewoon doorheen wandelen.
Helaas was het heel erg druk en we zijn niet lang gebleven. Het was te druk om gezellig te zijn. Het hoogtepunt van de avond was een bezoekje aan een dessertenbar!

Zondagnamiddag hebben we de vakantie afgesloten in het 'pancake house' om de goede rapporten te vieren. Ons mannen krijgen twee rapporten per jaar, eentje halverwege en eentje op het einde. Het blijft een beetje een uitdaging voor mijzelf met die letters, maar alles was dik in orde. Zeker een paar pannenkoeken waard!

een goede vrijdag op Goede Vrijdag

 We hebben hier een lekker lang weekend! Goede vrijdag is hier een officiële feestdag en dus hebben we samen met Paasmaandag vier dagen weekend. Netjes, toch?
De jongens hebben ook chance, want Pasen valt niet in hun vakantie. Ze hebben dus nu lang weekend en pas de week erna herfstvakantie! Ik veronderstel dat voor de kinderen in Belgenland Pasen ook maar zelden in de herfstvakantie valt. 😉

We zijn vandaag naar een paaskermis geweest. Het was niet groot, maar wel gezellig. De jongens wilden echt geen enkele attractie doen! Eten, eten, eten - dat was het enige dat hen interesseerde. Het moet moeilijk zijn om zo'n groeiend tienerlichaam te hebben!

Uiteindelijk heeft Joachim toch twee attracties gedaan en Jonathan heeft wat basketballen gegooid (al is hij zo groot dat hij niet ver moest gooien).

Daarna was het eindelijk tijd voor iets lekkers en werd het echt een goede vrijdag!

 

!11!

 Onze Joachim heeft gisteren zijn verjaardag gevierd. Elf jaar is ons manneke!

En aftellen dat hij heeft gedaan. Al weken en weken. Nog zoveel nachten tot mijn verjaardag. Nog zoveel nachten tot mijn feestje. Elke dag opnieuw.
Ik werd er zelf zenuwachtig van! Wat nu als het feestje een drama werd? Wat als zijn cadeaus niet goed waren? Wat als zijn verjaardag een rotdag werd?

Zondag was het feestje en alles was dik in orde. We zijn gaan bowlen met 5 van zijn maten.
Hij kreeg een oude kegel waarop ze 'happy birthday Joachim' hadden geschreven en al zijn vrienden hadden hun naam erbij gezet. Ze kregen frietjes, daarna twee spelletjes bowlen en tenslotte taart.
Ik moet zeggen dat de gastheer dat goed gedaan heeft. Het was een jonge kerel die heel de tijd bij de jongens is gebleven en onnozele grapjes met hen maakte terwijl hij de spellen in goede banen probeerde te leiden (letterlijk, want soms kwam een bal op de verkeerde baan terecht!).

Joachim had zijn vrienden ook heel duidelijk instructies gegeven, want ze kwamen bijna allemaal met lego of geld af. Een kameraad had hem ook een pot confituur gegeven en daar snapte ik niks van, totdat Joachim (met enige tegenzin) uitlegde dat Jam een bijnaam van hem was. Jam of JimJam. Een andere vriend was TimTam en nog een andere Lasagne. De vriendschappen van elfjarigen zijn onbetaalbaar!😁

Het feestje was in ieder geval een succes (gelukkig!) en dan was maandag de grote dag zelf.
Toevallig was er een uitstap gepland op school "aquatics" en daar had Joachim ook al naar uitgekeken. Heel het zesde leerjaar ging naar een groot meer om daar te kayakken, kano-en, surfen en zeilen.
Ze hadden chance met het weer! Een warme 30 graden maar bewolkt.

Joachim had er erg van genoten!
Het leukste vond hij om te leren kapseizen met de kayak. Dan moesten ze hun paddels weggooien, de boot omver wiebelen en zichzelf redden. Het zou niks voor mij geweest zijn, maar voor Joachim was het een soort hoogtepunt van de dag.
Iets anders dat hij leuk vond, was dat een kameraad overboord sprong uit de zeilboot en dan moesten ze met z'n allen 'man overboord!' gillen en proberen te sturen met de boot richting kameraad.
Het leek wel een soort overlevingsdag!

Hij kwam in ieder geval dolenthousiast thuis.😊
We aten lasagne en pasta en moelleux als dessert. Zijn cadeautjes werden goedgekeurd en hij was ook heel blij met het geld dat hij kreeg van de familie want hij wil een hele, hele, hele grote legoset kopen. De grootste van de winkel!
Nu is het dus weer aftellen. Deze keer tot zaterdag, wanneer we naar de legowinkel gaan!

groetjes uit Hobart

 Groetjes uit Hobart - de hoofdstad van Tasmania! 😀

Gisteren zijn we eerst naar Melbourne gevlogen om daar ons Hoog Bezoek te ontmoeten (ouders van Wouter) die net ruim 24uur onderweg waren geweest. Helaas ligt het land van Oz belachelijk ver weg van Belgenland.
Daarna vlogen wij door naar Hobart (door praktische problemenzooi zaten we op aparte vluchten), waar we twee huurauto's oppikten en naar een vakantiehuisje doorreden.
De vlucht tussen Melbourne en Hobart was echt verschrikkelijk hobbelig. Het waaide heel erg in Melbourne en het waaide heel erg in Hobart dus bij zowel de start als de landing voelde het vliegtuig als een op hol geslagen kermisattractie. Mijn maag was er niet blij mee.
Eenmaal ge-installeerd in ons huisje ging iedereen maar op tijd bed in.

Vandaag zijn we Hobart gaan verkennen.
De wind gierde om het huisje in de nacht en doorheen de dag was het weer echt onvoorstelbaar wisselvallig. Het ene moment een brandende zon, het volgende moment regen en de minuut daarna regen EN brandende zon. Je kunt er geen staat op maken!
We kuierden wat rond in Hobart, niet 100% zeker wat we zouden doen. 

We passeerden een kathedraal, St David's, en gingen daar maar eens binnen. Het was best een mooi ding, niet heel erg oud natuurlijk (nog geen 200 jaar, niks van de westerse cultuur is hier oud) en een beetje een mix van oude en nieuwe stijlen.

Verderop wandelden we langs het "Mawson's Hut Replica Museum" en dat zag er okay uit dus gingen we binnen. Mawson is een Aussie ontdekkingsreiziger die meerdere expedities naar Antarctica geleid heeft. Wij kennen hem van een halve vleugel in het South Australian Museum en natuurlijk van Mawson Lakes - het dorp naar hem genoemd.
Het museumpje zat in zijn nagebouwde Antarctische hut en was volledig gewijd aan het vroegere leven op Antarctica. Voor mij leek het allemaal een beetje te guur en te koud. Helemaal op het einde lagen er brochures voor moderne cruises naar de Zuidpool. Misschien zou dat meer iets voor mij zijn, maar er stonden nergens prijzen vermeld, wat meestal betekent dat de prijzen de afknappers zijn! lol

We wandelden verder langs de avond en ergens lagen er enkele eetstandjes op een rij te dobberen aan de kade. Eentje heette "A Fishy Business" en Joachim vond dat geweldig en dus gingen we daar eten. 😆
Het was simpel, maar best goed en we aten op een picknickbankje, afwisselend gegeseld door felle zon, motregen, of allebei tegelijkertijd!

We hadden niet heel veel tijd meer over, dus daarna deden we het Tasmanian Museum and Art Gallery want dat was gratis.
Het was niet heel groot, maar ze hadden wel een paar bijzondere dingen, zoals de huid van de allerlaatste Tasmaanse tijger (triestig), een gallerij over de First Nations People van Tasmania (nog triester) en nog een halve verdieping over de lokale beestjes (beter).

We konden niet vertrekken zonder nog minstens een geocache te doen en er was er eentje in de buurt die een hoop hartjes had gekregen en we hadden hem ook snel gevonden. We dropten er een trackable en reden daarna weer terug naar ons vakantiehuisje.

Intussen waait het hier al minder hard en ik ben benieuwd naar het weer morgen. 😜

verslagje Perth

 De lentevakantie is nog heel eventjes bezig en we brengen 'm door zoals veel vakanties. Wat wandelen, een keer naar de film en veel praktische zooi (de orthodont, de kapper, de optometrist...).

Afgelopen weekend was een lang weekend want maandag was een feestdag. Dat was de enige dag dat Wouter ook vrij was en dus hadden we een weekend weg gepland. De jongens wilden graag naar Perth. Ik weet niet waarom want er was daar uiteindelijk niets speciaals dat ze wilden zien, maar ik had dus een weekend Perth geboekt.

We gingen van vrijdagavond tot maandagavond. Vanuit Adelaide is Perth zowat drie uur vliegen. Perth is groter zowel van oppervlakte als van inwoners, maar toch leek het een rustige stad. Of misschien zijn we niet op het juiste moment in de juiste wijken geweest!
Het openbaar vervoer was talrijk, makkelijk te gebruiken en spotgoedkoop. Voor een 'family rider' van amper tien dollar konden we met ons vijven heel de dag op alles rondrijden! En het gebeurde meermaals dat ik ons ticketje aan de chauffeur liet zien en dat die zei: "Nee, nee, deze bus is gratis." Handig dan!
Ik vond het ook een heel propere stad. Veel netter dan wat je van een grootstad zou verwachten (maar zoals gezegd, misschien zijn we niet in de juiste wijken geweest!).

Perth by night.

Vanop de 18e verdieping van het hotel.

Vrijdagavond zijn we gewoon naar ons hotel gegaan, daar gegeten en op tijd naar bed. We hadden een tijdsverschil van anderhalf uur met Adelaide, dus we gingen vroeg naar bed en waren vroeg weer wakker.

Een gezond en evenwichtig tienerontbijt (gang 2/7)

Hotelhumor.

Zaterdag was een heel druilerige, natte dag.
We trokken op wandel in de regen en scoorden onze eerste geocaches in Western Australia! We zijn vroeger al eens in WA geweest, maar toen waren we nog geen cachers. :-)

Wij aan the Bell Tower.
Die we niet bezocht hebben wegens onmogelijke openingsuren.

Ik had een bootttochtje over de Swan River geboekt. Na het fiasco in Sydney had ik mezelf beloofd NOOIT nog in een boot te stappen, maar ach. Deze ging over een rivier dus dat ging wel meevallen en het viel inderdaad goed mee. M'n maag heeft zich flink gedragen.

We vaarden naar Fremantle, een kleine stad aan de monding van de Swan River. Daar hadden we (mistig) uitzicht over de oceaan en bezochten we het maritiem museum.
Zoals meestal in een maritiem museum, was er een hele sectie gewijd aan de migranten. Dat vinden wij natuurlijk altijd interessant! De meesten waren trouwens niet onder de indruk van het stof en het zand!

Kunst buiten aan het museum.
Judith heeft dat goed gezien!

In de regen vonden we nog een cache in Fremantle en daarna namen we de boot terug naar Perth.

Zondag was het weer al ietsje beter.
We namen een bus, een trein, en nog een bus om zo naar AQWA te gaan - het aquarium van Perth. Ons jongens klagen vaak dat Adelaide geen aquarium heeft, dus dit leek me nog leuk om te doen dan.
Het was er druk. Druk druk druk. Ik had compassie met al die jonge ouders met kleine kinderen die woedeaanvallen kregen in het midden van een gangpad of hun beker drinken op de grond keilden. Blij dat dat niet meer mijn probleem is!! Ik heb gewoon drie schermverslaafde tieners die ons arm eten. ;-D

Het was een mooi aquarium en best groot. Ze waren vooral gefocust op lokale fauna en flora.
Er waren beestjes buiten en binnen en helemaal beneden hadden ze een onderwater tunnel en dat was heel chic. Je moest er zelfs niet wandelen, er was een rolband zodat je gewoon kon staan en rondkijken. Ik vermoed dat die er was om congestie te vermijden van gapende mensen. 

Voor de namiddag had ik een toer voor ons geboekt 'behind the scenes'.
Nu, dat was echt heel tof om te doen!! Het was met ons vijven en nog een familie van drie en we kregen een rondleiding achter de schermen.
We konden de aquaria van boven zien (ze leken plots veel groter!), de keuken (stonk heel erg naar vis) en ook de kweekprogramma's die ze hebben voor sommige vissen, kwallen en heel veel koralen! Het was ook echt de bedoeling die in het wild uit te zetten.
Het allerleukste was dat we de rivierkreeften mochten voederen. De gids spiesde een garnaal aan een stok en dan konden we die zo aan een kreeft geven. Ze namen de garnaal dan netjes van de stok om eraan te knabbelen. Er was een heel groot beest en dat was duidelijk de baas en die vloog op elke stok af!
Joachim liet natuurlijk zijn stok in het aquarium vallen, dat is ook weer zo typisch. :-)
Tot slot gingen we ook in een bootje met glazen bodem bovenop het aquarium met de tunnel. Dat was ook speciaal! Het leek echt veel, veel groter van bovenaf. En het is natuurlijk leuk om van de gids meer achtergrond te horen over alle dieren.
Het was een geslaagde rondleiding!

Babykwalletjes.

Bovenop het grote aquarium.

We sloten af met een ijsje en dan terug met bus en trein naar Perth.

Binnenkort zijn het verkiezingen in Perth! Ik weet niet juist wanneer, maar we zagen overal affiches.
Een van de kandidaten had als naam Goodenough.
Kun je dat nu geloven? Zoiets kan je niet eens verzinnen. Als je een verhaal zou schrijven en je noemt een van je politici Goodenough dan heb je gewoon geen verbeelding. Ian was dan nog zijn voornaam. Zie je hem al voor de spiegel staan om wat te werken aan zijn zelfvertrouwen? I am Ian Goodenough and I am good enough.

Zondag kwam ik er ook toevallig achter dat ze in Adelaide de klok hadden verzet (zomeruur) en in Perth niet dus plots waren we 2.5 uur uit schema.

Maandag was nu de enige dag dat we echt mooi weer hadden. Na een uitgebreid ontbijt (toch altijd het beste deel van een hotelvakantie) gingen we wandelen in de botanische tuinen.
We gingen naar het informatiepunt om een plannetje te halen en de dame achter de balie zei dat we zeker met een gids moesten wandelen. "Ze zijn daar juist en ze gaan meteen vertrekken!" zei ze. En vervolgens was ze zo lang aan het babbelen over de tuinen dat de gids al lang weg was eer wij terug buiten stonden.
Het was er mooi. De botanische tuin was niet groot, maar het park errond wel, dus er was best veel om te wandelen. Er was een 'glazen brug' door de boomtoppen. Heel onnozel, want alleen de wanden waren van glas. Het park lag langs de rivier dus veel mooie uitzichten en middenin stond ook een toren die je kon beklimmen om rond te kijken. Er waren een paar speeltuinen, maar ons jongens voelden hun leeftijd en waren niet geinteresseerd. 

We aten lunch in de tuinen en dan was het alweer tijd om te gaan. Met de bus naar het hotel de bagage ophalen en dan met een andere bus terug naar het vliegveld.
Perth heeft trouwens een heel groot vliegveld en je kan rechtstreeks naar Parijs of naar Londen. Ons jongens wilden ons ticket naar Adelaide wisselen voor Londen, maar helaas.

Het was bijna middernacht toen we thuis waren en iedereen (behalve Wouter) sliep een gat in de dag met dat tijdsverschil ook. Gelukkig hebben we nog een paar dagen vrij!!

Aftellen maar naar de volgende vakantie - 9 januari! :-D