statistiekengedoe

 Afgelopen week, de 11e augustus om precies te zijn, was het 'census night'.

De census is een soort van volkstelling. Het is een verplichte vragenlijst (alsof iemand dat controleert...) over wie er allemaal in je huishouden woont. Ze doen het elke vijf jaar, dus het was de tweede keer dat we 'm meededen.

Je krijgt dan een brief in de bus met een code om online de vragen in te vullen. Ze willen weten wie er de nacht van 11 augustus aanwezig was op dat specifieke adres. Het scheelt niet veel of ze zetten er uren bij ook.
En ze moeten nogal wat weten!
Namen en geboortedata. Cultuur, religie, herkomst, taal die thuis gesproken wordt. Scholing, werkervaring, jaarlijks inkomen, type van werk, waar je werkt, hoe je naar het werk gaat. Chronische aandoeningen, help aan huis, mate van zelfstandigheid. Etc etc etc.
Dat ding is niet op vijf minuten ingevuld!!
En dan over de woning. Aantal slaapkamers, aantal auto's voor de deur, tssss.

De ambitie is om alles en iedereen geteld te hebben en naar het schijnt doen ze echt huisbezoeken in de afgelegen regio's. Ze gebruiken de gegevens dan voor vanalles en nog wat. Waar ze een ziekenhuis moeten neerpoten. Waar er kinderopvang nodig is. Enzovoort.

Mooi is dat.
Alleen kloppen de vragen niet altijd met de conclusies.

Zo wordt de census kennelijk ook gebruikt om het percentage van huiseigenaars te bepalen (las ik op abc news). Dat is hier een hot topic want huizen zijn onbetaalbaar.
Traditioneel zeggen ze dat ongeveer een derde huiseigenaar is, een derde een eigen woning heeft op afbetaling en een derde huurt zijn woning. Als dit inderdaad louter gebaseerd is op de census, is het dus onzin.

De vragenlijst komt per adres. De vragen over cultuur en werk en ziekte enzovoort, moet je per persoon invullen. Maar de vraag over eigendom, wordt gesteld per woning.

En er zijn natuurlijk talloze situaties waarbij dan de telling in het honderd loopt! Volwassen kinderen die bij hun ouders wonen omdat ze zelf niets kunnen betalen - worden meegeteld als eigenaar als de ouders eigenaar zijn! Mensen die een huis of appartement delen - allemaal verkeerd geteld.

Dan denk ik toch... waarom steek ik bijna een uur tijd en moeite in een online bevraging, als de resultaten onjuist gebruikt (? misbruikt) gaan worden?
Ik ben gewoon te braaf. 😂 Ik kan er nu wat over sakkeren, de boel vergeten, en er over vijf jaar weer op sakkeren. 😂

Census info.
Nieuwsartikel

AusAlert

 Maandagmiddag gingen alle alarmen af op het werk.

De Australische overheid is een nieuw waarschuwingssysteem aan het uitrollen. AusAlert heet het ding. En gisteren was de offici-ele testdag.
Het was uitgebreid op voorhand in de media verschenen om niet te panikeren, het was maar een test. Om half twee in de namiddag zouden miljoenen telefoons beginnen biepen en iedereen verbonden met een zendmast zou een test waarschuwingsbericht krijgen. Je telefoon op 'stil' of 'niet storen' zetten had geen zin. Als je geen deel wilde uitmaken van de test, moest je je gsm 24 uur lang (!) uitzetten.

Ik wist het allemaal wel, maar anderzijds zat ik niet op m'n klok te kijken. Natuurlijk had ik net iemand aan de lijn voor een telefonische consultatie toen mijn gsm begon te loeien en die van haar ook - in mijn oor dan. Tegelijkertijd kwam er een hels kabaal uit de wachtzaal.
Nou, test geslaagd dus!
(de politieke meningen zijn natuurlijk erg verdeeld over het succesgehalte van de test)

Ik vroeg achteraf aan ons mannen of er kinderen op school in de problemen waren gekomen. Tenslotte is een gsm in de klas verboden - dat ding moet opgesloten zitten in een zakje dat niemand gebruikt.
Nee, zei Benjamin, geen enkel probleem. Om half twee was het immers nog middagpauze!
Hebben ze ook weer geluk gehad. 😄

Ik heb het rap gegoogled en kennelijk heeft Belgenland iets gelijkaardigs, BeAlert. Alleen moet je je daarvoor inschrijven, zo blijkt. AusAlert krijg je hier gratis en ongevraagd op je bord. 😆

Voor wie meer wil lezen, is dit een link naar een nieuwsartikel.

van Ls naar Ps

 Een mijlpaal deze vrijdag. Ik ben Jonathan gaan inschrijven zodat hij kan beginnen aan zijn theorielessen voor zijn rijbewijs. Echt waar. Zo oud is hij dus!
Vijftien jaar en negen maanden is hier de minimum leeftijd.

Voor ons is het heel spannend. Niet alleen omdat Jonathan gaat leren rijden, maar ook omdat we zelf het hele systeem ook moeten uitzoeken.
Voorlopig ben ik alvast niet onder de indruk!!

Ik ging met Jonathan naar een Service SA (waar ze alles doen ivm rijbewijzen, uitkeringen, ziekteverzekering, etc etc) omdat we hem daar moesten inschrijven.
Ik had een paar identiteitsbewijzen nodig van Jonathan en die had ik, maar ik moest ook zijn adres bewijzen, en dat kon ik niet. Mijn adres staat op mijn rijbewijs en anders aanvaarden ze ook rekeningen van nutsvoorzieningen als bewijs (precies de reden dat de nutsvoorzieningen zowel op Wouter als op mijn naam staan!), maar zoiets had ik niet voor Jonathan.
De dame aan de eerste balie gaf me uiteindelijk een 'declaration of address' waarop Jonathan zijn gegevens moest schrijven en ik ook en dan verklaren op ede dat we op hetzelfde adres wonen. Jonathan maakte al een boeltje van het invullen van zijn deel en ik vroeg me af of we hier niet een jaar te vroeg waren.

Vervolgens moesten we de wachtzaal in voor we naar balie twee konden.
De tweede dame nam fotokopies van alles en schoof een blad naar Jonathan zijn richting. Ze wilde zijn telefoonnummer en emailadres. Jonathan keek me met grote schapenogen aan.
Nou, zijn telefoonnummer kon ik nog opzoeken, maar zijn emailadres ken ik dus niet. Jonathan had een idee, maar was niet zeker. De jeugd emailt niet. Ik vroeg de dame hoe erg het was als het mis was. Nou, dan kon hij niet op het studieplatform en als we het wilde wijzigen, moesten we persoonlijk terugkomen. Uiteindelijk gaf Jonathan dan zijn school email, wat niet ideaal is want dat gaat verdwijnen over 2.5 jaar, maar beter dan niks.
De inschrijving werd geregeld, betaling gedaan, Jonathan nog op de foto en dat was dat!

Nu heeft Jonathan dus toegang tot studiemateriaal voor zijn theoretische proef.
En ik weet niet waarom ze dat een 'test' durven noemen, want die test is volledig online... thuis. En je mag 'm proberen... zo vaak als je wil. Allemachtig!! Hoe idioot is dat???

Jonathan heeft nu 12 maanden tijd om het in orde te krijgen, wat naar zijn gevoel hetzelfde is als een eeuwigheid en drie dagen.
Als hij slaagt (jee, wat wordt dat spannend (niet)), kan hij vanaf zijn volgende verjaardag rondtoeren onder begeleiding met een L van Learner, en ten vroegste vanaf zijn 17e met de P van Provisional Licence. Maar zover zijn we nog lang niet!!

groetjes uit Lotti's cottage

 Vandaag was terug een reisdag. Eerst een rit naar Hobart (ongeveer 2.5 uur) en daarna het vliegtuig naar Melbourne (ongeveer 1.5 uur). Er was zeer weinig wind en we hebben amper turbulentie gehad, in grote tegenstelling tot de heenvlucht!

Verder valt er natuurlijk weinig te vertellen, dus zal ik jullie verblijden (??) met een filmpje.

Ik weet dat het wat rommelig is en er wat schoonheidsfoutjes in zitten, maar toch hoop ik dat jullie het leuk vinden. 😊

muziek allerlei

We hebben hier een druk muzikaal weekend achter de rug.

Zaterdagavond zijn we naar de musical Beauty and the Beast gaan kijken. Dat was echt fan-tas-tisch!
Ik heb die musical ooit zelf gespeeld, als amateurmuzikant in een amateurorkest met een amateurgezelschap. Om het nu zo professioneel uitgevoerd te zien, dat was een hele ervaring.
Alleen het Amerikaans accent, daar moest ik aan wennen. Zeker dat van Belle. Ik dacht dat het een Australisch gezelschap was - ze toeren in ieder geval door Australie - maar het was duidelijk Amerikaans. En bij sommige personages lag het er dik op, zoals de vader van Belle, al stoorde me dat bij hem minder. Het was toch wennen!
Alles was in de puntjes verzorgd en afgewerkt, het decor, de kostuums, projecties op het scherm, vliegende personages. De zang was geweldig goed en het orkest natuurlijk ook.
Ik ken dan de muziek en dacht regelmatig aan de moeilijkheidsgraad (het stuk 'Gaston' had ik uren en uren op geoefend, maar kreeg het niet onder de knie) maar het klonk allemaal alsof het niks was. De dansers sprongen breed glimlachend rond en de humor was steeds perfect getimed. Impressionant!
Genieten hoor!

Na de voorstelling ben ik even mijn neus in de pit gaan steken om te vertellen hoe goed de muziek was. De dirigent was een heel vriendelijke kerel die meteen vroeg wat we van de voorstelling vonden.
Een dame uit het publiek vroeg waar ze vandaan kwamen.
"Melbourne," zei de dirigent.
Ja, het orkest misschien. Maar de cast. Uit welk deel van Amerika kwamen die?
Nee hoor, zei de dirigent. Het waren allemaal Aussies!!
Wij stonden daar een beetje verbaasd te kijken en de man legde uit dat het een verplichting was om met een Amerikaans accent te acteren/zingen in Amerikaanse producties. Dus de acteurs hadden speciaal dictie gevolgd om dat Amerikaans accent erin te krijgen.

WTF?? Dat Lumière dictie volgt om een Frans accent te oefenen, ok. Maar dat Belle op de les gaat om Amerikaans te spreken???

Nu hebben we weer wat bijgeleerd.
Vroeger dachten we dat de zon rondom de aarde draaide. Daarna dachten we dat de aarde rondom de zon draaide. Nu weten we dat de aarde rondom de USA draait en de zon schijnt uit het gat van hun president.

Zondagmiddag was een spannend moment voor onze Joachim. Hij had zijn eerste piano-optreden!
Het was een soort klasconcertje. Dertien zenuwachtige kinderen en twee-endertig supporterende familieleden (ja, de dame van de organisatie heeft dit makkelijk tien keer gezegd, dus we kennen allemaal de cijfers). Van prille beginners die net vijf noten kunnen spelen tot een jongedame die wel klaar leek voor het conservatorium.
Joachim heeft de 'Can-Can' gespeeld en hij had zich helemaal suf geoefend, zelfs kort voor we moesten vertrekken was hij nog bezig, dus ik was opgelucht dat het goed lukte.
Achteraf kreeg hij een certificaat en alles. :-)

Daarna gingen de mannen weer naar huis en ik reed verder de heuvels in want we hadden een dubbelconcert. Onze harmonie verbroedert soms met Uraidla, een ander harmonieorkest. Wij zouden wat nummers spelen, daarna zij, en dan tenslotte vier stukken met z'n allen (een gigantisch orkest dan!).

Ik had er een hard hoofd in want ik vond dat we slecht voorbereid waren. Onze dirigent wilde ook per se de nummers spelen die we gaan doen voor een wedstrijd eind augustus en we kunnen daar nog helemaal niks van.
Ons optreden was op z'n vriendelijkst uitgedukt een soep. Zelfs 'Star Wars' dat we nu echt wel zouden  moeten kennen, was heel erg chaotisch. En het hielp niet dat een solist te laat begon en een andere te vroeg. Het einde was ook heel raar, ik had geen benul wat de dirigent nu wilde met de slotakkoorden en achteraf zei hij dat hij de laatste pagina van zijn partituur kwijt was en zich het einde niet herinnerde.
Fraai is dat! Dwaas einde van een dwaze uitvoering.
Onze nieuwe stukken zaten vol gaten en we moesten een stuk ook herstarten en de dirigent kan dan wel gemoedelijk naar het publiek wuiven dat we dit nog aan het oefenen zijn, ik vond het toch niks. Ik hoop dat we er meer tijd in gaan steken tegen de wedstrijd, anders wordt het echt afgaande afgang.
Gelukkig gingen de stukken die we samen speelden een pak beter. 

De muziekkwaliteit ging dit weekend van hoog naar laag - lol.
Maar we hebben er uiteindelijk toch van genoten. :-)

stemmen anno 1925

 Verkiezingsdag vandaag! En een anticlimax van jewelste.

Vanaf dag 1 betalen we hier al belastingen en nu na ruim 7 jaar mogen (moeten) we eindelijk stemmen. Een grote dag dus!

Geen verkiezingsuitnodiging of folders in de bus, dus we hadden zelf maar het nodige opzoekingswerk gedaan over wat te verwachten, waarheen te gaan en wat te doen.
Wouter ging eerst 's morgens, kwam thuis, deed zijn verhaal en ik dacht: ".... dat gaat nu toch niet waar zijn...". Ik ging zelf stemmen en ik dacht: "... dit gelooft toch niemand... "

Gaan stemmen in Aus. Als je het een keer wil doen, kom af en we regelen dat!

Vooraleer je kunt stemmen, moet je ingeschreven zijn op de 'kiesrol'. Inschrijven is verplicht en als je verhuist, ben je ook verplicht dat binnen x aantal dagen te melden. Bij die inschrijving hoort dan bewijs van woonst en bewijs van identiteit en ratata. Zoals altijd hier in Aus gaat dat gepaard met een vracht papierwerk. Eenmaal op de kiesrol, zit je er goed, totdat je verhuist.
Je kan altijd online nakijken of de inschrijving in orde is (EN andere mensen opzoeken - geen beveiliging daar).

Vervolgens moet je zelf opzoeken waar je kunt gaan stemmen voor jouw kiesdistrict. Je kunt kiezen naar welk stembureau je gaat, maar je moet wel binnen je district blijven (want de kandidaten en dus stembiljetten zijn anders per district). Zo behoren wij tot 'Makin'. Stemmen kan in vele scholen, gemeentecentra... of ook in verschillende kerken!! Is dat niet raar? Ik vind dat raar.

Ga je stemmen, krijg je drie vragen. Woon je in [district]? Wie ben je? Ben je al gaan stemmen vandaag?
Raar maar waar.

Wouter en ik gingen stemmen in het gemeentelijk centrum, aan Joachim zijn school.
Ik had Joachim bij me, nadat Wouter had gezegd dat mensen met kinderen voorrang kregen - lol. Ik vond het wel een mooi systeem en ik wilde gerust wat aanschuiven, maar Joachim wilde helpen.
Het bleek uiteindelijk niet 'nodig', er was geen wachtrij.

Aan de deur stond dan iemand. "G'day [enzovoort]. Do you live in Makin?"

Dus ik zeg van ja en we mochten binnen en werden verwezen naar medewerker 5.
Medewerker 5 zat aan een krikkemikkig tafeltje met voor zijn neus - en ik overdrijf niet - een boek met vijfduizend pagina's kleine print. Het leek op een telefoongids.
We zeiden goedendag en toen kwam de vraag. "What's your name?"

Naar een identiteitsbewijs werd niet gevraagd.
Anders zijn ze er altijd zo rap mee. Bijvoorbeeld op het postkantoor. Daar hangt het vol papieren "we weten misschien wel wie je bent, maar toch gaan we een identiteitsbewijs vragen". God verhoede dat je misschien het pakje afhaalt van iemand anders!!
Bij nader inzien... Aussies hebben niet eens een identiteitsbewijs.
Het rijbewijs wordt meestal gebruikt - het heeft je foto en adres. Maar natuurlijk heeft niet iedereen een rijbewijs. Je kunt een 'proof of age' kaart aanvragen dat ook een foto heeft en je als identiteitsbewijs kunt gebruiken, maar ook niet iedereen heeft dat. Het is niet verplicht.
Dus uiteindelijk kun je niet vragen wat niet iedereen heeft.

En dus zeg je gewoon wie je bent.

Ik spelde mijn naam voor medewerker 5.
En toen moest die kerel - en ik ZWEER dat het waar is - handmatig door zijn boek gaan bladeren op zoek naar Leenders...
Een boek. Met namen. Handmatig. Vijfduizend pagina's.

Het duurde nog even voor hij me vond en hij vroeg al of ik zeker op de kiesrol was ingeschreven en ik zei dat ik het pas nog gecontroleerd had. Uiteindelijk kribbelde hij mijn naam op een blaadje om maar zeker te zijn dat hij de spelling juist had.
Na veel vijven en zessen werd ik gevonden in het telefoonboek.
Medewerker 5 haalde een latje boven en trok een streep naast mijn naam.
Handmatig. Met een latje.

Zo moet dat in de prehistorische tijd zonder computers ook gegaan zijn!

"Did you already vote today?" vroeg hij vervolgens.
En nu begreep ik waarom ze die vraag stellen! Ik kan op mijn duizendste gemak naar al die verschillende stemlokalen wandelen en mijn naam laten checken in al die verschillende boeken en geen haan die ernaar kraait! Omdat ze nog niet eens naar een identiteitsbewijs vragen, kan ik voor de goede orde ook de naam van de buurvrouw opgeven en ineens voor haar ook nog eens twintig keer stemmen!
Dus ik zei "No." en omdat ik het niet kon laten: "Do you even check that??"
Medewerker 5 was niet eens verbaasd en lachte en zei van wel. 'Eventually' Dat vond ik uiteindelijk ook online, dat ze die boeken dan door een scanner halen om te checken dat ten eerste iedereen gekomen is (want er is een stemplicht) en ten tweede dat mensen niet te vaak gaan stemmen.
"If you go multiple times, we send a letter," zei medewerker 5. "And people always reply it was an honest mistake."
Ja duh.
Er wordt alleen iets ondernomen (nieuwe verkiezingen) als er een bepaalde marge van valsspelers is.
"They always say, if you want to win the elections, vote early and vote often," zei medewerker 5. "Not that I encourage it!" voegde hij nog haastig toe.

Die Aussies. Knettergek zijn ze.

Ik kreeg twee papieren (want god, als de kieslijst niet digitaal kan, is stemmen per computer helemaal onmogelijk!) en trok naar een hokje.

Het waren niet eens hokjes, maar kartonnen vakjes.
De foto is niet geweldig, maar die is stiekem getrokken, want je mocht geen foto's trekken of filmpjes maken. Omdat ik van plan was om maar een keer te gaan stemmen, vond ik dat een foto wel door de beugel moest kunnen.

Het vakje was helemaal van karton en in het mijne had iemand 'fuck the government!' geschreven en voor de goede orde waren er ook drie penissen getekend.
Ik wilde er nog iets grappigs bij schrijven of tekenen, maar overmand door zoveel stupiditeit bevroor mijn brein.

Een biljet was voor de Kamer en daar is 1 vertegenwoordiger voor Makin, dus had je een lijst met acht mensen en die moest je in volgorde zetten. {meer info, zie link onderaan}
Een ander biljet was voor de Senaat en dat is per staat/territorium en hoewel ik mijn idee voor de Kamer had voorbereid, stonden tot mijn stomme verbazing ANDERE partijen op het biljet voor de Senaat en daar stond ik dus. Nu moest ik een volgorde kiezen voor al die partijen, maar die kleintjes kende ik helemaal niet!! *zucht*
Nu denk ik dat het niet zoveel uitmaakt wie je nu op plaats 5 of plaats 6 zet, maar toch. Ik voelde me een idioot in al die idioterie.

Biljetten netjes opvouwen (dat van de Senaat was GROOT en moest echt tien keer opgevouwen worden) en in de bus droppen.
Stembureaus zijn open tot 18u en tellen mag pas vanaf dan, maar ik las online dat de medewerkers de stembussen mogen openen om 16u zodat ze al kunnen beginnen met die papieren open te vouwen.
Echt waar. Geen grap.

Het voordeel is natuurlijk wel dat Poetin moeilijker kan klooien met zo'n archaisch systeem.

Maar daarom dat ik dus zei: Als je een keer wil stemmen in Aus, kom maar af!
Je kunt mijn of Wouter zijn naam opgeven en gewoon gaan. Wij trekken dan naar een ander stembureau, geen probleem. Over een paar maanden krijgen we dan een brief dat we te vaak zijn gaan stemmen en dan zeggen we dat het een vergissing was.
Dan heb je dat ook eens meegemaakt, stemmen zoals het in de jaren stillekes was. Het is een hele belevenis!!!

Iedereen welkom!

Deze link gaat naar een video met uitleg over 'preferential voting'.