keuzestress

 Vorige week hadden we afspraken op school voor Benjamin en Jonathan om hun vakken voor volgend schooljaar te bespreken.
De middelbare school werkt hier niet met richtingen (of stromen), maar allemaal met keuzevakken. Er is veel te kiezen! Omdat Wouter en ik geen ervaring hebben met het Aussie systeem, is het best moeilijk en stresserend. En ik vind het ook moeilijk om al halverwege de middelbare school een verwachting te hebben over de toekomst.
De middelbare school van de jongens is best groot en ze bieden alles aan van klaarstomen tot uni tot klaarstomen om meteen aan het werk te gaan. Wij duwen ons mannen maar richting uni. Wetenschappen vinden ze allebei leuk en interessant en dus hebben we ons daar maar op gericht. Uiteindelijk moeten ze het vooral graag studeren.

Benjamin kan voor volgend jaar (jaar 10) ongeveer de helft kiezen. Hij krijgt verplicht: Engels, wetenschappen, wiskunde, geschiedenis, sport en 'persoonlijke ontwikkeling'. Daarnaast kan hij nog 5 semesterblokken kiezen. Sommige vakken zijn immers een jaar, andere vakken een half jaar.

Zowel Engels als wiskunde zijn onderverdeeld in drie opties (basis, standaard en geavanceerd), maar dat valt niet echt te kiezen, dat is 'zoals aanbevolen' door de leerkracht.

Jonathan kan voor volgend jaar (jaar 11) bijna alles kiezen. Zijn enige verplichte vakken zijn Engels en wiskunde. Hij heeft een half jaar persoonlijke ontwikkeling, dan 7 semesterblokken om zelf te kiezen en 2 blokken 'studietijd'.

Engels heeft drie opties en wiskunde dan wel vier (basis, standaard, geavanceerd en gespecialiseerd).

Het laatste jaar, jaar 12, zijn dan louter vier keuzevakken.
Heel bizar en ik heb het nagevraagd bij de leerkracht want hoe kunnen vier vakken nu een volledig lessenrooster opvullen?? Dat doen ze natuurlijk niet, die vier vakken worden twintig lesuren en de rest is allemaal studietijd. "Voorbereiding op zelfstandige studie".
Mooi in theorie. Ik vraag me af welke 17-jarige om 7u 's morgens zijn wekker gaat zetten als ie pas om 11u op school moet zijn.

Eender hoe, de vakken zijn gekozen en ik hoop vooral voor Jonathan dat het allemaal meevalt, want hij moet natuurlijk zijn vier 'eindvakken' kiezen uit de vakken die hij volgend jaar ook doet.
Dat wordt allemaal nog spannend!

statistiekengedoe

 Afgelopen week, de 11e augustus om precies te zijn, was het 'census night'.

De census is een soort van volkstelling. Het is een verplichte vragenlijst (alsof iemand dat controleert...) over wie er allemaal in je huishouden woont. Ze doen het elke vijf jaar, dus het was de tweede keer dat we 'm meededen.

Je krijgt dan een brief in de bus met een code om online de vragen in te vullen. Ze willen weten wie er de nacht van 11 augustus aanwezig was op dat specifieke adres. Het scheelt niet veel of ze zetten er uren bij ook.
En ze moeten nogal wat weten!
Namen en geboortedata. Cultuur, religie, herkomst, taal die thuis gesproken wordt. Scholing, werkervaring, jaarlijks inkomen, type van werk, waar je werkt, hoe je naar het werk gaat. Chronische aandoeningen, help aan huis, mate van zelfstandigheid. Etc etc etc.
Dat ding is niet op vijf minuten ingevuld!!
En dan over de woning. Aantal slaapkamers, aantal auto's voor de deur, tssss.

De ambitie is om alles en iedereen geteld te hebben en naar het schijnt doen ze echt huisbezoeken in de afgelegen regio's. Ze gebruiken de gegevens dan voor vanalles en nog wat. Waar ze een ziekenhuis moeten neerpoten. Waar er kinderopvang nodig is. Enzovoort.

Mooi is dat.
Alleen kloppen de vragen niet altijd met de conclusies.

Zo wordt de census kennelijk ook gebruikt om het percentage van huiseigenaars te bepalen (las ik op abc news). Dat is hier een hot topic want huizen zijn onbetaalbaar.
Traditioneel zeggen ze dat ongeveer een derde huiseigenaar is, een derde een eigen woning heeft op afbetaling en een derde huurt zijn woning. Als dit inderdaad louter gebaseerd is op de census, is het dus onzin.

De vragenlijst komt per adres. De vragen over cultuur en werk en ziekte enzovoort, moet je per persoon invullen. Maar de vraag over eigendom, wordt gesteld per woning.

En er zijn natuurlijk talloze situaties waarbij dan de telling in het honderd loopt! Volwassen kinderen die bij hun ouders wonen omdat ze zelf niets kunnen betalen - worden meegeteld als eigenaar als de ouders eigenaar zijn! Mensen die een huis of appartement delen - allemaal verkeerd geteld.

Dan denk ik toch... waarom steek ik bijna een uur tijd en moeite in een online bevraging, als de resultaten onjuist gebruikt (? misbruikt) gaan worden?
Ik ben gewoon te braaf. 😂 Ik kan er nu wat over sakkeren, de boel vergeten, en er over vijf jaar weer op sakkeren. 😂

Census info.
Nieuwsartikel

federation run

 Zondag zijn we nog 'ns met z'n allen gaan lopen! Startplaats was de dierentuin van Monarto, voor openingstijd.
Juister is: ik ben daar gestart en Wouter is daar met de jongens gaan lopen. Of nog accurater: Ik ben daar gestart, Wouter heeft foto's getrokken in heel de dierentuin en ons jongens hebben er gelopen.😀

Ik heb een ultra gedaan van 55km. Toch wel ver - bedacht ik me rond kilometer 41. Toen was het al niet meer de moeite terug te draaien.
Maar ik heb het gehaald en heel netjes binnen de tijd. Mijn benen voelden wel alsof ze door een bus geplet waren, maar eigenlijk waren ze de dag nadien al helemaal beter. Alleen heb ik nog twee gigantische blaren op mijn tenen en dat is wel een beetje irritant.

Wouter en de mannen deden een 5km en die hebben de voorbije dagen veeeeeeeel meer geklaagd over hun benen! Mannen he...😂

Jonathan had trouwens de 5km gewonnen! Heel netjes! Zeker voor iemand die totaal geen goesting had en uit protest niet zijn best ging doen.😁

Onderstaande actiefoto's zijn niet van mij (duh) maar van de evenementfotograaf Sebastian Silva Lopez. Helaas werd Benjamin net gemist.😞

onverwachte nostalgie

 Gisterenavond was er op Joachim zijn school een 'instrumental music evening'. Ik weet niet waarom ze het zo noemden want er werd ook gezongen, maar soit.

De school biedt muzieklessen aan als een soort extra vak. Een externe organisatie stuurt leerkrachten op pad die de lessen geven, gewoon tijdens de uren. Joachim mist dus elke woensdag een uur gewone les, maar ik heb hem daarover nog nooit horen klagen.

Gisterenavond was er dus een soort 'klasconcert'.
Joachim was best zenuwachtig "I'm so cooked," bleef hij maar zeggen, maar in vergelijking met sommige andere kinderen viel het volgens mij best mee. Sommigen stonden letterlijk te trillen op hun benen.
Joachim heeft het heel erg goed gedaan. Volgens mij had hij ook het moeilijkste stuk op piano, met veel wisselende akkoorden en ook verschillende ritmes in beide handen. Meestal oefent hij weinig, maar de laatste twee weken had hij echt een inspanning geleverd en het loonde ook.

Achteraf zei hij dat het zo goed ging omdat het keyboard zo goed was, haha. Al had hij liever de echte, echte piano van het muzieklokaal zelf.

Piano was populair, maar ook gitaar en de drums. Ik heb nog nooit zoveel drummers uit de maat horen spelen. Volgens mij is het een gave op zichzelf.
Er waren twee meisjes op viool wat - zoals te verwachten - verschrikkelijk vals was. En ook een aantal meisjes die zongen wat al net zo vals was. Het repertoire dat ze brachten was ook niet te begrijpen. Waarom laat je een achtjarige spriet nu een nummer van Adele zingen? Ik heb me regelmatig zitten afvragen wiens idee dat was.

Eender hoe, de verrassing van de avond was een jongen op euphonium.
Hij was de enige koperblazer (van houtblazers geen spoor trouwens) dus dat was al een leuke afwisseling. En hij speelde samen met zijn leerkracht "German Waltz".
Dat kon natuurlijk vanalles zijn.
Nu moet je eens raden wat het was.
Nee laat maar, want dit kun je niet raden...!

De 'German Waltz' was 'Daar wordt aan de deur geklopt'!!

Wouter en ik keken elkaar met grote ogen aan - wat krijgen we nu??
Joachim had geen flauw benul, want hij kent geen enkel sinterklaasliedje. Maar zelf vond ik het heel bijzonder en plots nostalgisch. Ik had er ook geen weet van dat het een Duits melodietje was! 

In ieder geval een grappige verrassing!
En ik zat er de rest van de avond mee in m'n hoofd...

Nog een officieel certificaat als herinnering.