Groetjes uit Port Arthur!
Toen we een paar jaar geleden op vakantie in Tasmania waren, hadden we Port Arthur graag bezocht, maar we hadden er geen tijd meer voor. Ik was dus enthousiast dat het deze keer wel op de planning kon!
In Port Arthur is een Unesco Heritage Site, een oude beruchte gevangenis. Het was een plaats waar Britse gevangenen gedropt werden die al meerdere veroordelingen op hun kerfstok hadden en dus 'een strenge aanpak' nodig hadden.
Ze hadden er ook de allereerste jeugdgevangenis voor jongens (! vanaf 10 jaar - helemaal naar het andere eind van de wereld verscheept), maar ik weet niet zeker of dat iets is om trots op te zijn. Okay, het lijkt een goed idee om ze niet bij de volwassen mannen te steken, maar zo tussen de lijnen door te lezen, was hun re-integratieprogramma toch niet zo succesvol en veel van de jeugdige criminelen werden uiteindelijk volwassen criminelen.
(niet dat ze het nu zoveel beter doen, want de UN heeft Aus al meerdere keren op de vingers getikt voor hun slechte aanpak in jeugdgevangenissen)
Port Arthur is een gevangenis met cellen, maar geen omwalling. Het ligt immers op een schiereiland en de strook naar het vasteland is zo dun (30 meter) dat ze deze makkelijk kunnen afsluiten (deden ze met honden). Het water is de natuurlijke grens!
We deden eerst een korte toer met een gids en dat was handig, want die vertelde de grote lijnen in de geschiedenis en wees ons de meest belangrijke gebouwen aan. Sommige hadden ze mooi gerestaureerd, van andere bleven amper een paar stenen overeind staan. Er was natuurlijk niet alleen de gevangenis, maar ook de verblijven van de soldaten, de officieren, een ziekenhuis, een kerk, etc.
Daarna trokken we zelf op pad en op het einde van de dag deden we ook een korte rondvaart rond "Isle of the dead" waar het kerkhof was.
Uiteindelijk hadden we net niet genoeg tijd om alles te zien, zo groot was het terrein.
Maar zeker de moeite, amper 90 minuten rijden van Hobart, mocht je ooit in de buurt zijn. 😉
Geen opmerkingen:
Een reactie posten