kerstweekend

 Kerstmis hier is... In de ochtend kijken wat de kerstman heeft gebracht, daarna een familie-skype-sessie en in de namiddag naar het strand!

De temperaturen waren goed, maar toch was het geen geschikt strandweer. 
Meestal rijden we naar Semaphore beach (een kwartiertje rijden van thuis) en daar aangekomen was het opvallend rustig. We vinden altijd wel parkeerplaats, maar nu was er zelfs plek in de schaduw. Dat had een belletje moeten doen rinkelen, maar wij gingen nietsvermoedend naar het strand. Daar werden we vervolgens compleet weggeblazen...!!!
Er was heel weinig volk en de mensen die er waren, waren vooral achter iets aan aan het rennen. Surfplanken, emmertjes, zonnehoeden, frisbees - alles vloog met een vliegende vaart over het strand.

We zijn niet lang gebleven, want de wind maakte het koud en het zand prikte in onze benen. Toen we wilden vertrekken, moesten we echt onze rugzakken en sandalen gaan opgraven.

Hopelijk gaat het beter met nieuwjaar. :-)

Tweede kerstdag zijn we gaan wandelen.
We hadden nog een park gevonden waar we nog nooit waren geweest (aan nationale parken is hier immers geen gebrek) en daar was een mooie lus van 9km. Een beetje op en af in de heuvels, maar niet overdreven steil. Met vijfentwintig graden was het een perfect wandelweertje en van de wind hadden we geen last.
De uitzichten waren fantastisch!

We hebben veel beestjes gezien - onder meer een echidna! Dat is echt geluk, want dat zijn heel schuwe beestjes. 
We hebben ook nog een paar geo caches gevonden toen we terug internet hadden - dus de wandeling was meer dan geslaagd!

Omdat kerst en tweede kerstdag weekenddagen waren, worden ze nu technisch 'gevierd' op maandag en dinsdag. Ik ga gewoon mijn normale uurtjes werken, maar dan ineens aan weekendtarief. Handig meegenomen!

20 december

 Mijn geheugen is een zeef, ik geef het eerlijk toe.
Ik had dat filmpje nooit online mogen gooien gisteren, want gisteren was er een ANDERE belangrijke gebeurtenis te melden, namelijk onze in-Oz-aangekomen-verjaardag. Op 20 december 2017 zijn we hier geland!!
En begin december had ik het in mijn hoofd dat we dit de 20e moesten vieren, maar gisteren, de 20e zelf, was ik het totaal vergeten...!

Ik dacht er vanmorgen aan, terwijl ik mijn tenen aan het afdrogen was na de douche. Een moment als een ander.

Ik kon gewoon niet geloven dat de 20e december hier gepasseerd was zonder boe of bah alsof het een dag was gelijk een ander en toen ik het aan de ontbijttafel vertelde, was iedereen zo'n beetje verbaasd.
"Dan moeten we nog rap een foto trekken!!" zeiden de kinderen.

Dus dat hebben we na het ontbijt METEEN gedaan om de traditie in ere te houden. En omdat het hier vroeg op de dag was.... was het in Belgenland toch nog de 20e december...

Vier jaar in Oz vandaag!
Het feit dat we dit vergeten zegt al veel...

filmpje!

 Ik was het gewoon vergeten, ik heb er geen andere uitleg voor.
Ik was ermee bezig geweest, ik moest het enkel nog afwerken en vervolgens was ik het totaal vergeten.

Maar hier is ie dan toch, het filmpje van onze lentevakantie...!

(als het niet zichtbaar is, is dit de link: https://youtu.be/GXsCzZO5eIA )

zomervakantie!

 Ons jongens hebben zeven weken zomervakantie!

De voorlaatste dag van het schooljaar hadden ze hun eindrapporten mee naar huis en dat blijft toch altijd bijzonder. Ze werken hier met letters van A tot E en voor alle vakken worden ze beoordeeld zowel op prestatie als op inspanning.
Een heel ander systeem dan ik altijd gekend heb: eigen prestatie en klasgemiddelde in procenten.
Welk systeem het beste is, weet ik ook niet, maar die letters vind ik moeilijk.

Als ik lees dat C staat voor 'satisfactory' denk ik: "Net voldoende, hakken over de sloot, 50-55 procent."
Maar dat klopt dus niet, want C is 'het doel'. Ik vond maar 1 website die bereid was er een procent op te plakken en dan kreeg ik 'tussen 50-70 procent' waar een mens dus niks wijzer van wordt, haha.
Er wordt een B gegeven als het duidelijk een sterk vak is en een A wordt bijna nooit gegeven. Een D is 'Ok' en een E is 'eigenlijk nog niet Ok'.
Dat is het beste dat ik ervan kan maken!
En natuurlijk is de gradering in het middelbaar anders.
En natuurlijk is de gradering PER STAAT ook anders.
Want waarom zou je het makkelijk maken??

Met meerdere A's voor effort hebben ons jongens in ieder geval hun best gedaan en verdienen ze hun vakantie! :-)

Hoewel...

Eerste dag, zaterdagmiddag, kwam Joachim al van de speelkamer naar beneden gesjokt met de verzuchting "I'm booooored!!"

Ze kunnen misschien beter naar school! :-)

licence to drive

 Groot nieuws, mijn eigenste Aussie rijbewijs zat deze week in de post!

Ik liet het vol trots aan de kinderen zien en ze vroegen wanneer ik dan examen had gedaan.
"Ik heb helemaal geen examen moeten doen," zei ik.
"Hoe heb je het dan gekregen?" vroegen de mannen.
"Ik heb geld betaald," was het droge antwoord. lol

Een Belgische rijbewijs of een internationaal rijbewijs is hier in het land van Oz perfect geldig. Ik rij hier al jaren rond met mijn oude Belgische roze kaartje, vergezeld van een officiele vertaling. Op die bijna vier jaar heb ik er maar 1 keer problemen mee gehad en toen heb ik later een pissige mail gestuurd en mooi verontschuldigingen terug gekregen.
Maar nu we permanent resident zijn, ligt het anders.
Nu word ik WEL verwacht een Aussie rijbewijs te hebben en ik had 90 dagen om het in orde te maken. Dat is omdat ze hier een rijbewijs ook gebruiken als identiteitskaart en ook als bewijs van woonst.

Soms is dat wel lastig geweest, bijvoorbeeld als ik een pakje ging ophalen in het postkantoor. Een paspoort was dan niet voldoende als identiteitsbewijs, ze wilden dan ook een bewijs van adres. Dat had ik nooit en dus waren de postbediendes lastig en moest ik zoveel mogelijk gegevens opdreunen uit het hoofd (adres, telefoonnummer, verzender van het pakje, inhoud, etc etc) voor ik mijn pakje mee kon krijgen.

(wie geen rijbewijs heeft, kan een 'proof of age' kaart aanvragen wat vergelijkbaar is)

Wouter had al langer een Aussie rijbewijs om zijn zoektocht naar werk makkelijker te maken, maar omdat het betalend is, had ik het voorlopig maar zo gelaten.

De 11e november had ik een dag vrij (omdat we gingen spelen met het harmonieorkest en ook al duurde dat maar even, ik had voor het gemak de hele dag vrij genomen) en dus ben ik het die dag gaan regelen.
Gelukkig stond ik al in het systeem omdat de auto vier jaar geleden op mijn naam geregistreerd was, dus het ging allemaal vlot. Ik had al een nummer, ze hadden al een foto van mij, dus hadden ze alleen nog maar vijf andere documenten nodig en het was in orde.
Ik kreeg even schrik toen de loketbediende mijn Belgisch papiertje bekeek en fronsend zei dat "Turnhout" een onbestaande stad was in haar systeem, tot ik begreep dat ze misschien een provincie moest hebben en "Antwerp" was inderdaad gekend. Zo zie je maar, zelfs in het buitenland is alles buiten de stad Antwerpen onbelangrijke parking. :-)
Dan natuurlijk de bankkaart bovenhalen en het was in orde.

Een Aussie rijbewijs moet regelmatig vernieuwd worden en dat kost altijd geld. Ik heb er een betaald voor vijf jaar en dat kostte me omgerekend 160 euro.

Ik heb dus geen bewijs van kennis van de verkeersregels moeten voorleggen, maar ik heb voor de lol wel wat online testjes gedaan.

Voor wie het ook wil proberen, hierzo zijn wat voorbeelden van de theorievragen.
Voorrangsregels zijn heel vergelijkbaar, het grootste verschil is met T-kruispunten, waar het doorgaand verkeer altijd voorrang heeft. 
Veel succes met het links rijden, hihi!

Kandidaten moeten ook een 'hazard perception test' doen, wat ik zelf een grappig systeem vond. Het ding oefent vooral op rechts afslaan, wat hier een kunst op zichzelf is! Gelukkig zijn de meeste kruispunten uitgerust met 'intelligente' camera's en zijn ze conflictvrij. Oefen hier.

In ieder geval ben ik ontsnapt aan de testen, ontsnapt aan het tijdelijk rijbewijs (de P-plate) en deze week zat mijn Ozzie rijbewijs in de post!!!

En op een of andere manier voelt het heel bijzonder, een echt Aussie identiteitsbewijs te hebben...

10 jaar Benjamin

 

ho-ho-ho is hier

 The Silly Season is officieel van start gegaan! (zo noemen ze hier de weken voor kerst)

Gisteren is de kerstman met zijn gevolg aangekomen in Adelaide en dus mag iedereen nu volop in kerstmodus schieten.
Vroeger (pre-covid) ging de aankomst van de kerstman gepaard met een heel grote parade doorheen de stad. Sinds vorig jaar doen ze het anders - helaas - en is er een soort show in Adelaide Oval - dat is het sportstadium van de stad. (dat is in Oz nooit een voetbalveld of een atletiekpiste, maar altijd een ovaal - nodig voor cricket en footy...) De praalwagens rijden dan een rondje doorheen het stadium en intussen zijn er de typische danseressen en clowns. In de oude parade werden die dan ook afgewisseld met marcherende harmonieorkesten en fanfares, maar dat is akoestisch niet te organiseren in zo'n groot stadion. En dus gooien ze alle muzikanten in een groot massaorkest.

Vorig jaar had onze harmonie nog een eigen optreden in de pre-shows. En we namen deel aan het massaorkest dat aan de start en aan het einde van de show speelde.
Dit jaar zijn er geen pre-shows en het massaorkest speelde alleen in het begin.

Concreet betekende dat dat we om 13u ter plaatse moesten zijn voor een generale repetitie (die helemaal in de soep liep) en vervolgens tot 18u moesten wachten totdat we moesten opstellen voor de show.
Het was KOUD om zo te zitten wachten (hoewel ik geen concrete temperaturen durf te benoemen) en toen we dan eindelijk rillend en trillend in het midden van het veld stonden te wachten, begon het nog te regenen ook. Niet hard, maar toch vervelend.

En dan ging het nog niet eens zo goed, want de solozanger vertrok te vroeg, dus moest onze dirigent (die we dan van heel ver nog net konden zien staan) heel snel zwaaien om iedereen bij te benen.

Het geluid doet ook rare dingen in zo'n groot stadium - dat hadden we tijdens de repetitie gemerkt. Het weerkaatst aan alle kanten en als je gaat luisteren naar wat anderen doen, in plaats van naar de dirigent te kijken, loop je op den duur twee maten achter de realiteit aan. Heel bizar.
Ik stond trouwens helemaal achteraan. Om een of andere reden stonden houtblazers vanachter met de klarinetten op de allerlaatste rij. - Ik wist niet dat het de nieuwe gewoonte was de belangrijkste instrumenten achteraan te plaatsen, dus dat heb ik weeral bijgeleerd. :-P

Omdat we alleen in het begin van de show speelden, konden we nadien gewoon beschikken. We schoten snel in onze warme jassen en de meerderheid vertrok naar huis.
Tickets om de show te zien werden verloot en jammer genoeg hadden wij geen geluk gehad. Ons mannen zaten dus alles thuis te bekijken op tv, maar helaas was er meer reclame dan iets anders.

In ieder geval, de kerstman is hier. Vanaf nu zijn alle kindjes braaf! (altijd optimistisch blijven)

voordelen

 Nu we ons permanent residency hebben, proberen we ons verder goed te integreren en hoe kunnen we dat beter doen door zoveel mogelijk voordelen van de overheid binnen te rijven...???

We hebben nieuwe kaarten van Medicare aangevraagd en die kregen we eergisteren.
Medicare is hier zo'n beetje de ziekenkas en die betaalt voor ziekenzorgkosten in het publieke systeem. We hadden al Medicare, maar het was maar beperkt. We konden ermee naar de huisarts, wat basis bloedtesten laten doen en een oor laten hechten op spoed, maar veel verder ging dat toch niet.
Nu hebben we een ECHTE Medicare kaart (een groene in plaats van een gele) en daarmee worden veel meer dingen terugbetaald. Nu kunnen we echt in panne vallen, mochten we dat willen.

We gaan wel onze private ziekteverzekering houden, want de wachttijden in het publieke systeem zijn om van te huilen, maar omdat we nu Medicare hebben, wordt die verzekering goedkoper. Hiep hoi!

Wouter is ook een hele week bezig geweest met aan te sluiten bij Centrelink om zo kinderbijslag in orde te krijgen (het blijft de overheid, dus vlot gaat het nooit)
Kinderbijslag hebben ze hier in alle vormen en maten. Omdat onze kinderen gezond zijn en ons gezinsinkomen hoog, komen we enkel in aanmerking voor een korting op de kinderopvang. Omdat de kinderopvang pokkeduur is, zijn we hier al heel blij mee!

In plaats van derderangs burgers, zijn we nu tweederangs burgers en we kunnen er maar beter van profiteren. :-)

auto

 We hebben een andere auto gekocht!

Iets als een autokeuring bestaat niet in SA. Ik weet dat ze het in andere staten - zoals Queensland - wel hebben, maar hier in SA niet. Het is je eigen verantwoordelijkheid het ding rijwaardig te houden.
Ik ga dus braaf regelmatig met de auto op onderhoud. Een maand of zeven geleden kreeg ik al een hele lijst van dingen die 'in het oog gehouden' moesten worden dus toen wist ik al hoe het laat het was. En een maand geleden ongeveer was die lijst een  lijst van dingen die 'hersteld moesten worden' dus toen was de tijd daar.

Onze Mitsubishu was al 12 jaar oud en hadden we bijna vier jaar geleden gekocht met het idee dat het ding een jaar moest rijden. Langer hoefde niet, want dan gingen we misschien toch terug naar het Belgenland.
Maar dingen kunnen veranderen en nu waren we plots op zoek naar een jonge wagen die nog heel wat jaren hier zou meekunnen. Dankzij ons permanent visum konden we makkelijk een maatje groter gaan, want het is nu mogelijk voor ons een lening aan te gaan. De auto is deels spaargeld, deels lening, dus dat is handig.

Na een poosje zoeken kwamen we gisteren dus thuis met een eenjarige Hyundai Tucson.

Nog eens drie hoeraatjes voor ons PR! De schoolkosten zijn al geannuleerd en nu een jonger karretje.

de stok en de wortel en de covid vaccinatie

 Na een heel aarzelende start kunnen we toch wel trots zijn op de Aussies die zich nu massaal laten vaccineren. We zitten nu - nationaal - op bijna 75%* die een dubbele prik heeft gehad en 87% die al 1 prik heeft gehad. Vooral die 87% vind ik bemoedigend, want dat betekent toch dat we op een hoge vaccinatiegraad gaan eindigen.

We krijgen alle cijfers hier ook per staat geserveerd.
Het ACT (Australian Capital Territory, de staat van Canberra) gaat hard, ruim 95% heeft al een z'n eerste prik gehad en ruim 90% is dubbel gevaccineerd. Impressionant!
Ons SA doet het redelijk, 80% enkel en 63% dubbel.

Ik merk het ook aan m'n patienten, waarvan de meeste twijfelaars intussen wel over de streep zijn en mij vol trots komen zeggen dat ze gevaccineerd zijn. Ik krijg meer normale vragen en minder paniekerige statements.
Vorige week had ik er nog wel eentje die advies kwam vragen over haar pijnlijke pols, want ze ging van werk veranderen. Ze is vroedvrouw, maar ging terug naar haar eerste beroep - kapster - "Want ik moet me laten vaccineren en daar doe ik niet aan mee, dat is 'coerctive control' en 'pesterijen' en ik wil er trouwens NIET over praten want dan hebben we toch maar ruzie." En daar moest ik echt hardop om lachen.

Deze dame zou wel eens bedrogen kunnen uitkomen trouwens, want vaccinatie wordt heel, heel veel verplicht. Elke staat doet zo'n beetje z'n eigen ding, maar de lijst van mensen die een vaccinatie MOETEN krijgen, wordt elke dag langer.
Hier in SA is het vooral iedereen in de zorgsector, maar niet alleen de typische verzorger en verpleger, maar iedereen die ook maar iets in de zorg uitspookt, zelfs al is het maar van ver. In Victoria (de staat van Melbourne) is het daarboven ook nog iedereen in de bouw, iedereen die een essentieel beroep heeft, iedereen met een contactberoep (jep, ook kapsters), enzovoort. Verplichtingen zijn er voor het onderwijs, voor winkelpersoneel en dan daarboven hebben veel bedrijven de steun van de overheid om hun werknemers verplicht te laten vaccineren.
En wie niet wil, weet waar de deur is.

Tegenover de verplichtingen is er dan de belofte voor meer vrijheden. En een deel daarvan is 'gedeelde' verantwoordelijkheid. Als in "wanneer 80% van onze staat volledig gevaccineerd is, dan stoppen we de lockdown" maar er is ook de individuele vrijheid, "je mag alleen op restaurant als je dubbel gevaccineerd bent".
De overheid van SA heeft beloofd de internationale grens te openen als we 90% dubbel gevaccineerd hebben. Aftellen maar. De grens overgaan kan alleen voor wie gevaccineerd is, zelfs al is het 'maar' een interne grens
Ze zeggen dat covid de epidemie van de ongevaccineerden wordt en zo ook zullen de vrijheden van de gevaccineerden zijn.

Komt er veel protest op al deze maatregelen? Nee, eigenlijk totaal niet. De Aussies zijn brave mensen...

En met de verplichtingen en de beloftes gaan de vaccinaties de hoogte in!

* Alle cijfers zijn voor de bevolking van 16 jaar of ouder

een permanent visum... ???...!!!

 Dit is een heel rare blogpost en ik had me nooit voorgesteld dat het allemaal zo zou lopen, maar het is wat het is en soms is de werkelijkheid gewoon raar.

Ik wilde eerst en vooral vertellen over afgelopen woensdag - toen hadden we met z'n vijven de medische keuring. Voor het tijdelijk werkvisum vier jaar geleden was ik alleen op keuring geweest (naar een heel dodgy kliniek in het midden van Brussel) maar voor een permanent visum moesten we allemaal gaan.
Medisch onderzoek voor iedereen, x-rays voor mij, Wouter en Jonathan en dan nog een bloedafname voor mij en Wouter. (het hangt van de leeftijd af wat er moet gebeuren)

Om 9u 's morgens moesten we in Adelaide stad zijn en de kinderen waren dolenthousiast om een dagje school te missen en ook om naar 't stad te gaan. Dat is altijd een beetje een avontuur.
Meestal gaan we met de bus, maar ik vertrouw het ochtendverkeer voor geen haar (en het was inderdaad dramatisch) dus gingen we toch met de auto en we waren er nog maar net op tijd. Ik gooide iedereen uit de wagen terwijl ik nog een blokje om reed op zoek naar een parkeerplaats - dus redelijk gestresseerd kwamen we aan.

De papiermolen bij de receptie duurde nog het langste. Ik vroeg me af waarom ik 101 gegevens van ons online moest zetten als ze het nu gewoon opnieuw invulden.
Paspoorten bekijken, visumaanvragen bestuderen en dan moest ook iedereen individueel op de foto. Jonathan kon niet ophouden met grijzen dus dat was een uitdaging.

We werden dan verdeeld in twee groepen om het 'makkelijk' te maken. Wouter ging overal met Joachim binnen en ik had de twee oudsten mee.

Al bij al ging alles redelijk vlot. Ze hadden een heel systeem van nummers en verschillende kabinetten, en er was een dame wiens enige taak was om iedereen op tijd in het juiste kamertje te krijgen.

Bij de verpleegster was het wegen, meten, bloeddruk nakijken, een oogtest doen en in een potje plassen. Bij de dokter was het een heel erg basic onderzoek en wat vragen over medische geschiedenis.

De oogtest was grappig omdat wij op het werk exact dezelfde kaart gebruiken dus ik ken die lettertjes eigenlijk uit het hoofd. Ik had ze met mijn ogen dicht moeten opzeggen - een gemiste kans!
Toen de dokter met mij bezig was, vond Jonathan het nodig om scheetgeluiden te maken en dat was redelijk genant, maar verder hebben de kinderen zich prima gedragen. Spelconsoles helpen altijd.

Ruim anderhalf uur later waren we buiten, viel goed mee dus. We tracteerden onszelf op iets lekkers en reden weer naar huis.

Er was ons gezegd dat de resultaten over een vijftal werkdagen bij het departement van imigratie zouden zijn.
Daarna werd het dus wachten. Ofwel op een mail dat alles in orde was (weinig waarschijnlijk) ofwel op een mail dat ze weer een of ander document nodig hadden (heel erg waarschijnlijk). We hadden er al ervaring mee. De papiermolen spuwt de documenten gewoon terug in je schoot als er ergens een vakje onduidelijk is aangevinkt, twee letters onleesbaar zijn of een handtekening scheef staat.
Je gelooft het niet en denkt dat iedereen overdrijft, totdat je het zelf ervaart.

Ik was dus allerminst verbaasd toen ik donderdagnamiddag een mail zag binnenkomen van onze migratieagent. Ik was aan het werk en begon al te zuchten. Er was vast iets misgelopen met die onderzoeken - misschien had Jonathan toch te hard had gelachen op zijn foto - en nu moesten we weer terug.

"Hi Nele, Congratulations! You and your family have been granted your permanent visas this afternoon," zo begon de mail. Ik moest het een paar keer lezen en dacht "wat bedoelt die mens nu eigenlijk?" Ik las de mail, ik las het nog eens, ik bleef het maar lezen. Ik bekeek alle bijlages en dacht... WTF??
Ik stuurde berichtjes naar Wouter die vooral bestonden uit een hoop uitroeptekens.
En Wouter stuurde berichtjes terug die vooral bestonden uit een hoop geshockeerde mannetjes.

Ik werkte dan maar verder en ik zei helemaal niks tegen helemaal niemand, want ik kon het gewoon niet geloven. Ik moest zeker die mail nog eens bekijken.

We gingen het vieren, weet je wel, als we ons permanent visum hadden. Ik had gedacht aan een typische Aussie barbecue of zo - vooral dan omdat ik dacht (hoopte) dat we het in de zomer zouden krijgen. Nu was er niks voorbereid van feestje en mijn hoofd was leeg. Heel raar.
's Avonds laat en de volgende ochtend (deze ochtend) had ik de mail toch voldoende bestudeerd en stuurden we dan toch maar berichtjes naar familie.

Vandaag heb ik het ook op het werk gezegd en Marie (de manager) was meteen enthousiast. "Ik ga seffens naar de supermarkt. Zal ik iets leuks meenemen?"
"Doe maar iets typisch Aussies," zei ik, "maar geen vegemite."
Later die dag was ze er terug en ze had een bordje met snacks voor me bij, een bos bloemen (lokale bloemen! zei ze) en een hele zak snoep voor de kinderen. Zo lief!!

Dus ja.
Geen derderangs burgers meer, maar tweederangs burgers. We mogen blijven ad infinitum. We gaan veel minder betalen voor de ziekteverzekering, we gaan veel, veel, veel minder betalen voor school en we kunnen nu ook een lening afsluiten. Interessant voor bijvoorbeeld een huis. :-)
Over een jaar kunnen we de procedure starten voor citizenship en ik vermoed dat we dat wel zullen doen. Het maakt een groot verschil op de arbeidsmarkt - alle jobs voor de overheid zijn bijvoorbeeld enkel voor citizens - en het maakt ook een groot verschil in inschrijvingskosten voor hoger onderwijs en unief. Dus we denken dat het belangrijk is om zo onze kinderen alle kansen te geven, mochten ze in dit gekke land willen blijven.

En morgen zullen we uit eten gaan om het te vieren.

vakantiefotovracht 2

 

(met dank aan de moedige eerste kolonisten die van dit dorre land iets konden maken
- en dat de Aboriginals dit al duizenden jaren eerder deden, staat nergens vermeld)

(toiletten bij de Big Ant)

(let op het verschil in kleine tekst bij de klink
- gendercliché zijn is ook een kunst)

(meestal halen die de oversteek niet)

(binnen schuilen voor de regen)

(lol in de oceaan)

(twee vogels kijken elkaar aan... de strijd om het strand kan losbarsten...)

(vriendjes (soms) in de wind)

(strandvondst (uiterst links))

(fitnessen aan het water)

(zonsondergang aan zee)

vakantiefotovracht 1

 

Een cool new gadget van onze motorhome!
(nam wel veel opbergruimte in beslag)

(vriendjes (soms))

(uitzicht na een wandeling)

(zonsondergang nabij Flinders Ranges)

(rijden in het niets (veel gedaan))

(zetten ze dan neer 100m ACHTER het tankstation)

(bijzondere kleuren van de oude mijngroeve)

(cool)

(op wandel)

(op een hooibaal)

(van een handdroger in de toiletten)

(diertjes voederen in een opvangpark)