Santa in Mount Barker

 Zaterdag hebben we weer een kerstparade gedaan, van Mount Barker deze keer.
Mount Barker is toch wel een uurtje rijden dus altijd 'een hele trip'.

De parade van Mt Barker is leuk om twee redenen.

Ten eerste zijn er nooit doedelzakkers. Een feit waar we met z'n allen van kunnen genieten.
Misschien zitten er horende mensen in het organiserend comite wiens oordopjes versleten zijn zodat ze - zoals normale mensen - een limiet hebben aan het aantal decibels dat ze kunnen verdragen. Of misschien is toevallig elk jaar op die dag iets anders te doen dat alle doedelzakkers aantrekt. Een strikt visueel evenement ter ondersteuning van slechthorenden, bijvoorbeeld.
Hoe het ook zij, ze zijn er niet.

Ten tweede krijgen wij altijd de allerbeste plaats in de parade: net voor de kerstman.
Dat betekent lang wachten tot het onze beurt is (de stoet is best lang, dit jaar hadden we nummer 88), maar het betekent vooral dat alle kinderen hyperenthousiast zijn. SAAAANTAAA! Staan ze te gillen en krijsen als wij aankomen. Het doet me elk jaar weer lachen.

De slee van de kerstman wordt ieder jaar getrokken door een kleine, rode tractor.
Het ding lijkt aan zijn laatste adem toe.
Halvewerge de parade kwam een officieel uitziende mens tegen ons zeggen dat we moesten wachten, want de kerstman was te ver achterop geraakt. We bleven dus ter plaatse marcheren en spelen totdat de kinderen begonnen van SAAAANTAAA! en toen konden we weer verder.
We zullen zien of die tractor er volgende jaar weer staat.

Het was een warme bedoening, daar in Mount Barker, maar wel heel plezant.
Nog twee kerstparades te gaan!

Simpele waarheid

 Als je broers niet in het zwembad willen, zijn alle noodles voor jou.

lichtjes

 Ik heb kerstlichtjes buiten aan ons huis gehangen. En ze werken nog ook. :-)

Ik heb er nog werk mee gehad. Opmeten hoe lang de slinger moest zijn. Iets gepast kiezen in de winkel en eeuwig twijfelen tussen wit en blauw. Nagels in de dakrand slaan om de slingers aan op te hangen.
Met veel plezier trouwens! Dit is ons huis (nu ja, 5% is van ons, 95% is van de bank) en ik zal verdorie nagels slaan waar ik maar wil.

De lichtjes werken op een batterij die wordt opgeladen via zonnecellen. Heel handig dus en ze gaan als het donker is automatisch aan. Hoe fancy!

Het plan is om elk jaar iets leuks bij te kopen. Ik kan de slinger nog uitbreiden naar de hele voorkant van het huis. Of lichtjes in de struiken hangen. Lichtgevende rendieren op het gras. Een opblaasbare, zingende kerstman op het dak. De mogelijkheden zijn eindeloos!!

(witte lichtjes aan de haag zijn van vorig jaar, blauwe lichtjes zijn dus nieuw!)

bipbip

 Bipbip.

Wat was dat? Ik hoorde precies iets. Hoorde jij dat ook?

Bipbip.

Er was een geluid te horen in huis. Een onbekend geluid.

Bipbip.

Niet zo vaak. Om de twintig minuten. Dertig misschien. Een korte, dubbele bip.

Bipbip.

Gosh, daar is het weer. De diepvriezer? De ijskast? De oven? Een rookmelder?

Bipbip.

"Ik hoorde dat ook een keer 's morgens en het kwam van de buren," zei Wouter.

Bipbip.

Nee, volgens mij komt het van binnen. En al zeker niet van de linkerburen, het zit aan de rechterkant van het huis.

Bipbip.

Dat heb je met zo'n nieuw huis. Joost mag weten wat het is. Straks ontploft de boiler.

Bipbip.

Ik ben in Jonathan zijn kamer en plots klinkt het heel dichtbij. De badkamer? OMG, toch niet het klokje dat bij de WC staat? Het klokje dat de vorige eigenaars vergeten zijn? (en wij te triviaal vonden om te melden?) Ik druk op een paar willekeurige knopjes en het ding zegt bipbip. Hiphip, gevonden!
Iemand (we noemen geen namen maar denken allemaal aan Joachim) zal met het klokje gespeeld hebben en nu klinkt er een geluidje elke dertig minuten.

Bipbip.

Tijd om van de WC te komen!

dagje uit

 Zondag zijn we naar The South Australian Museum geweest - eindelijk.
Eindelijk - want dit was op verzoek van Benjamin om zijn verjaardag te vieren. Maar de dag voor zijn verjaardag konden we niet gaan omdat Joachim ziek was. En de week erna ging het ook niet omdat ze die rolluiken kwamen steken. Dus nu was het eindelijk zover!

We zijn al een paar keer naar dat museum geweest maar op een of andere manier zijn er toch altijd weer andere dingen te zien. Er was een hele tentoonstelling over de lokale fauna en flora en ik zou zweren dat die er vorige keer niet was.
Benjamin heeft heel, heel lang rondgehangen in de zaal over 'het eerste leven' waarbij wij uiteindelijk met vieren op een zeteltje zaten te wachten tot hij echt alle bordjes had gelezen en alle fossielen had bekeken. Het was voor zijn verjaardag, dus we konden hem niet echt opjagen. :-)
We hebben ook ons best gedaan een bepaald 'geopaliseerd' fossiel terug te vinden waarover de gids van Coober Pedy ons verteld had, maar we hebben het niet gevonden. Er lagen wel zulke fossielen, maar niet het speciale, dure ding waarover de gids had verteld. Misschien ligt het nu in de kelder - de collectie moet af en toe wisselen tenslotte.

We aten lunch in het cafe van het museum en nadat we alles, echt alles hadden gezien, brachten we nog gauw een bezoekje aan de bibliotheek ernaast. Er stond een geweldige kerstboom. :-)
We vergaapten ons wat aan de hele stoffige en oude boeken, heel wat achter glas of strategisch buiten bereik.
Tenslotte trokken we nog naar Rundle Mall (de winkelstraat) waar het stikdruk was op een zonnige zondagnamiddag voor een ijsje.

Een geslaagde dag!

luiken op rollen

 Vanmorgen nog een optocht gedaan, in Glenelg deze keer.
Wat minder heet en minder vliegen (want aan de kust) en een heel enthousiast publiek. Heel tof om te doen dus!!

En een beetje spannend omdat ze intussen thuis rolluiken kwamen installeren!!
Jaja, toch tof ze, wat verbeteringen laten doen aan je eigen huis. :-)
Er hangen hier lamellen voor de ramen maar dat verduistert echt niks. Joachim kloeg dat hij 's avonds te moeilijk kon slapen met het licht en Jonathan kloeg steen en been over te veel ochtendzon (als rasechte tiener kan hij geen daglicht verdragen voor 10uur). Ik had er zelf ook last van. In de winter niet echt, maar nu in de lente werd ik ook te vroeg wakker. Wij hebben bovendien een grote spiegelkast tegenover de ramen, dus het licht komt van twee kanten.

Er was maar een oplossing en dat zijn fatsoenlijke rolluiken.

Een paar weken geleden hebben we een kleurtje gekozen en vandaag (op een zondag) zijn ze de rolluiken komen installeren aan alle slaapkamers.

Wij weer blij!

Voor, tijdens en na foto's.

pageant Norwood

 De kerstman is druk bezig aan zijn ronde doorheen het land en vandaag kwam hij aan met een feestelijke parade in Norwood.

De kerstparade van Norwood heb ik al een paar keer meegedaan en het is altijd miserie want er komen veel te veel doedelzakkers spelen en elk jaar vervloek ik mezelf dat ik m'n oordopjes niet bij heb. Ik weet niet wie die pipo's allemaal uitnodigt, waarschijnlijk zitten er voornamelijk hardhorende oude mannen in het organiserend comite.

Afgezien daarvan is het wel een leuke parade want er is meestal veel volk. 

Het weer zat ons niet mee deze keer.
Het was hier al een paar dagen snikheet en droog, maar vandaag was het snikheet en drukkend. Er vielen een paar regendruppels die met enthousiasme onthaald werden, maar meer dan een loze belofte werd het niet.
Combineer dat met een aantal strontvervelende vliegen die altijd per se op je gezicht willen zitten en al bij al was ik blij dat het afgelopen was. Nat van het zweet terug naar huis gereden, maar onze plicht was weer vervuld. Kindjes van Norwood allemaal blij.

virus in huis

 Het was een memorabele week afgelopen week... Misschien de meest memorabele week van 2024?

We hadden buikgriep hier in huis! Wat een miserie...
Het was met Joachim in het weekend begonnen, maar maandagavond hingen Wouter, Benjamin en Jonathan ook boven een emmer/WC. Benjamin zijn verjaardag is dus inderdaad in mineur ge-eindigd.
Ik sliep in de zetel en elk uur van de nacht kon ik eruit om een of andere emmer kots te gaan leegmaken. De enige vraag was wiens emmer het was.

De dagen nadien werd er weinig gegeten en veel geslapen. 

Ik heb het zelf niet gehad!
Ik weet niet wie of wat ik dankbaar moet zijn, mijn immuunsysteem of mijn geluksengel. Ik heb zelf elke dag nog vrolijk van Benjamin zijn taart gegeten, want de rest moest het toch niet hebben.
Het sterke geslacht zullen we maar zeggen. ;-)

Pas vrijdag was iedereen weer op school/werk waar hij thuishoorde. Een bijzondere week...

13!

 Benjamin zijn geluksjaar is aangebroken - 13 jaar werd hij vandaag!!

tuinfoto's

 Nog meer bloemenfoto's uit de tuin! Allemaal nieuw leven, deze week getrokken. :-)

Met de zomer op komst gaat het erom spannen. Kan ik alle planten in leven houden??
Het gras aan de straatkant was al bijna wijlen. "Ineens" was het dor - ik had het totaal niet zien aankomen. [geen foto hiervan] Ik was nog in de veronderstelling dat het voldoende regende, maar enkele druppels hier en daar kunnen niet meer compenseren voor de lentezon.
Ik probeer nu netjes om de drie dagen de sproeier erop te zetten en er komen terug meer groene sprieten dus hopelijk komt het goed... maar het zal nagelbijten worden de komende warme maanden!

wandelingetje

 Zondag zijn we gaan wandelen langs de Torrens River. Drie km heen, een bruggetje over en drie km terug. Onderweg nog heel wat speeltuinen tegengekomen.
Op de heenweg geo caches gezocht en allemaal gevonden. Op de terugweg weer caches gezocht en helemaal niks gevonden. Ons geluk was met de weg gekeerd. :-)

Duivenbrug.

Lol met Joachims zelfgemaakt camera en selfie stick. :-)

de kerstman is er!

 Vandaag is de kerstman aangekomen in Adelaide!
Zoals gewoonlijk ging dat gepaard met een grote kerstparade (de grootste van het zuidelijk halfrond, beweren ze) dwars door de stad. Mensen gaan daar de avond voordien al een plaatsje reserveren en blijven er heel de nacht zitten. Tegen de start van de parade staan ze meerdere rijen dik te kijken.

Het is heel bijzonder om voor zo'n massa te mogen spelen!

En dit jaar was ik ook niet zenuwachtig want we hadden geen speciale dansbewegingen, gewoon rechtdoor marcheren. Soms wel achteruit, maar dat lukt me nu ook nog.

Het was warm (ruim dertig graden) en ik was na 3.5km spelen en marcheren nat van het zweet, maar heb me echt geweldig geamuseerd! Het is een van m'n favoriete optredens.
Nog 5 parades te gaan de komende weken. Die zullen minder groots zijn, maar zeker zo leuk.

De belangrijkste sectie van het orkest. ;-)

spetter pieter pater

 Een conversatie vorig weekend:
Ik: "Het wordt goed warm morgen. We moeten zeker nog eens zwemmen."
Jonathan: "Ah tof. Waar?"
Waar?? In onze achtertuin natuurlijk!!

Het zwembadseizoen is officieel van start gegaan vorig weekend, met een familiewaterpistoolgevecht.
Het water wordt goed warm, het zit rond 27 graden, dus van bevriezen is geen sprake meer.

Gisteren ben ik ook pool noodles gaan kopen, dus daar kunnen we dit weekend lol mee hebben. :-)