Vandaag staken we de auto's vol zooi, namen we afscheid van ons huisje in Hobart en reden we verder Tassie in.
We trokken naar Mount Field National Park, bekend (onder meer) voor de Russell Falls. Die vind je terug in de meeste reisboeken over Tasmania en dus had ik wel wat volk verwacht en inderdaad, de toeristen kwamen daar met letterlijke busladingen.
Wij deden de "Three Falls Walk" om dus drie watervallen te zien. Het eerste deel van die wandeling was 'druk' (naar Aussie normen, eigenlijk viel het goed mee), maar verder op was het veel rustiger. Ruim 6km.
De Russell Falls waren echt spectaculair mooi. Misschien de mooiste waterval die ik al gezien heb.
Het is heel moeilijk om een foto te trekken die de waterval tot z'n recht doet komen, je zult van mij moeten aannemen dat het de moeite is. Zowel breed als hoog, in twee verdiepingen.
Daarna deden we trappen omhoog en zagen we het begin van de waterval compleet met mooi uitzicht.
Kort nadien kwamen we langs de Horseshoe Falls. Minder hoog, maar wel heel mooi.
Verder gewandeld langs de 'Tall Tree Track' met inderdaad hoge bomen om dan bij de Lady Barron Falls te komen. Minder volk kwam hier kijken, onterecht, want ook een zeer mooie waterval!
Het bos zelf van Mt Field was ook echt prachtig. Veel hoge bomen (Stringybark), maar ook veel varens, omgevallen bomen helemaal bedekt met mos en paddestoelen, stroompjes water tussendoor. Zeer de moeite.
We vonden nog enkele caches (veel chance dat we internet hadden) en moesten nog flink trappenwerk doen voor we terug in het bezoekerscentrum waren.
We hadden er lunch en daarna was het nog een flinke rit (ruim 3 uur) naar Queenstown.
We zaten intussen echt in de Tasmaanse 'bergen' en de wegen waren navenant. Smal en met veel bochtenwerk!
Queenstown is een gat en er was niet veel keuze voor accommodatie. Daarom hadden we twee aparte vakantiehuisjes gehuurd. Moe en blij dat we eindelijk ter plaatse waren, bleek een van de huisjes helemaal niet opgekuist!!
Na wat heen en weer bellen met de eigenaars, bleek dat de poetsvrouw niet meer kon komen. Ik kreeg de code van het 'poetslokaal' en kon daar zelf verse lakens en handdoeken vinden. Ter compensatie kregen we ons geld terug. Nou, deal dan maar.
Het poetslokaal bleek... een flink rommeltje! Ik vond ongeveer wat we nodig hadden, verving al het beddengoed en handdoeken en ging ook nog eens met de stofzuiger rond en dan konden we uiteindelijk onze eigen rommel uitpakken.
Het is een beetje behelpen met deze twee kleine huisjes, maar vakantie moet ook een beetje avontuur zijn he. 😊
We trokken naar Mount Field National Park, bekend (onder meer) voor de Russell Falls. Die vind je terug in de meeste reisboeken over Tasmania en dus had ik wel wat volk verwacht en inderdaad, de toeristen kwamen daar met letterlijke busladingen.
Wij deden de "Three Falls Walk" om dus drie watervallen te zien. Het eerste deel van die wandeling was 'druk' (naar Aussie normen, eigenlijk viel het goed mee), maar verder op was het veel rustiger. Ruim 6km.
De Russell Falls waren echt spectaculair mooi. Misschien de mooiste waterval die ik al gezien heb.
Het is heel moeilijk om een foto te trekken die de waterval tot z'n recht doet komen, je zult van mij moeten aannemen dat het de moeite is. Zowel breed als hoog, in twee verdiepingen.
Daarna deden we trappen omhoog en zagen we het begin van de waterval compleet met mooi uitzicht.
Kort nadien kwamen we langs de Horseshoe Falls. Minder hoog, maar wel heel mooi.
Verder gewandeld langs de 'Tall Tree Track' met inderdaad hoge bomen om dan bij de Lady Barron Falls te komen. Minder volk kwam hier kijken, onterecht, want ook een zeer mooie waterval!
Het bos zelf van Mt Field was ook echt prachtig. Veel hoge bomen (Stringybark), maar ook veel varens, omgevallen bomen helemaal bedekt met mos en paddestoelen, stroompjes water tussendoor. Zeer de moeite.
We vonden nog enkele caches (veel chance dat we internet hadden) en moesten nog flink trappenwerk doen voor we terug in het bezoekerscentrum waren.
We hadden er lunch en daarna was het nog een flinke rit (ruim 3 uur) naar Queenstown.
We zaten intussen echt in de Tasmaanse 'bergen' en de wegen waren navenant. Smal en met veel bochtenwerk!
Queenstown is een gat en er was niet veel keuze voor accommodatie. Daarom hadden we twee aparte vakantiehuisjes gehuurd. Moe en blij dat we eindelijk ter plaatse waren, bleek een van de huisjes helemaal niet opgekuist!!
Na wat heen en weer bellen met de eigenaars, bleek dat de poetsvrouw niet meer kon komen. Ik kreeg de code van het 'poetslokaal' en kon daar zelf verse lakens en handdoeken vinden. Ter compensatie kregen we ons geld terug. Nou, deal dan maar.
Het poetslokaal bleek... een flink rommeltje! Ik vond ongeveer wat we nodig hadden, verving al het beddengoed en handdoeken en ging ook nog eens met de stofzuiger rond en dan konden we uiteindelijk onze eigen rommel uitpakken.
Het is een beetje behelpen met deze twee kleine huisjes, maar vakantie moet ook een beetje avontuur zijn he. 😊
The Russell Falls
Bovenop de Russel Falls
The Horseshoe Falls
The Lady Barron Falls
Geen opmerkingen:
Een reactie posten