boodschap van algemeen nut

Vandaag kreeg Jonathan nog een verjaardagscadeau aan dat was verstuurd via amazon Australia. Toen hij het pakket had uitgepakt en in de zetel zat te kwijlen boven zijn cadeaus vond ik onderin de doos een pamflet. Van de overheid. Om hun stomme COVID app te downloaden! Daar heb ik al eens over gemekkerd. Dus ik was al helemaal ge-irriteerd - wat zit de overheid nu folders in dozen van Amazon te gooien!! - tot ik zag dat op de achterkant van het pamflet de mededeling stond dat familiaal geweld nooit ok is en met de contactgegevens om hulp te vinden.
Kijk, toch een boodschap van algemeen nut dan.

Hier in South Australia gaat het prima. Het is al 30 dagen geleden dat hier nog iemand positief getest heeft! En de laatste twee gevallen waren dan mensen die vanuit een andere staat gekomen waren.
Logischerwijs zijn veel staatsgrenzen dus nog potdicht. SA heeft vorige week de grenzen geopend voor een paar staten waar het ook goed gaat, maar het blijft voorlopig eenrichtingsverkeer. Je mag van Perth naar Adelaide reizen, maar niet van Adelaide naar Perth (zonder heel erg goede reden). Toen de premier van SA vol trots verkondigde dat het hier zo goed gaat en dat ze dus sommige grenzen openen, was een andere premier (weet niet meer welke) die hierop reageerde met "wie wil er nu naar SA reizen?" wat natuurlijk weer goed was voor een politieke rel. Ach, zoiets leidt de aandacht af van andere problemen.

Ik krijg mijn patienten totaal niet meer gemotiveerd om zich te laten testen. "Ik heb gehoord dat dat heel onaangenaam is hoor." of ook "Dat is zo'n lange wachttijd aan de kliniek." De meeste mensen zijn er heel erg gerust in.
Het griepvirus maakt momenteel geen kans, maar het rhinovirus laat zich naar het schijnt niet intimideren door social distancing en doet volop de ronde. Hier thuis heeft Jonathan al een snotvalling gehad, daarna ik en nu begint Wouter. Jonathan was getest op COVID en was negatief dus nu zijn de grote mensen lekker lui en laten zich niet testen.
Dat er verschillende virussen binnen een gezin kunnen circuleren, vergeten we maar even. ;-)

Happy Birthday Jonathan!

Onze Jonathan is tien jaar jong geworden!

Toch wel een mijlpaal en aangezien hij onze oudste telg is, ook voor ons een mijlpaal.
De dag bestond uit een overdaad aan snoep (donut bij het ontbijt, stokbrood mee voor lunch, koekjes om uit te delen op school) en na school gingen we natuurlijk nog een taart halen en Jonathan koos de allergrootste die hij kon vinden.
Cadeautjes uitpakken en dan per uitzondering op de playstation - het leven kan chill zijn.

Omdat onze Jonathan geen feestje wilde geven, hadden we zelf voor een verrassing gezorgd... we zijn gaan karten!!

Daar hebben ons jongens echt 300% van genoten!!
De meeste kartings kunnen pas vanaf 12 jaar, maar ik had er eentje gevonden waar kinderen zelf morgen rijden vanaf 9 jaar en jongere kinderen konden dan mee als passagier bij een volwassene. Ideale formule!
We hadden de racebaan voor ons alleen, ik weet niet of dat nu toeval was of dat voor elke reservering zo is. In ieder geval was het fijn rijden zo!
Jonathan schoot er vanaf de eerste seconde als een speer vandoor en mijn moederhart sloeg al gelijk twee tellen over, maar hij heeft dat heel goed gedaan en er zijn geen ongevallen gebeurd.

We hadden twee sessies van tien minuten geboekt en voor mijn maag was dat ruim voldoende en Joachim had er ook genoeg van. Jonathan verklaarde echter dat karten voortaan zijn nieuwe hobby was en dat hij het elke week wilde doen. Helaas is het nogal een dure hobby en zal het iets zijn voor speciale gelegenheden. :-)

Nadien thuis nog frietjes gegeten en Jonathan vond de dag de beste verjaardag ooit. Missie geslaagd dus!

 

 

 

bibberen en beven

Vanmorgen nieuws op de radio: het was hier de koudste ochtend sinds 1944!

In de stad was het 0.9 graden en in de noordelijke suburbs (waar wij wonen) -2.4. Dat is zelfs het laagste minimum dat ze daar ooit gemeten hebben.
Overdag stijgt het nog netjes tot 15 graden hoor.

Maar zeg nu nog dat het hier nooit echt winter wordt! LOL :-)

winterwandeling

Queen Elizabeth is in april verjaard en dat moet natuurlijk vandaag gevierd worden! Een feestdag in South Australia en dus een verlengd weekend. Een extra verlengd weekend voor onze aapjes want die hebben morgen een pedagogische studiedag.

Het was rillen en bibberen van de kou (14 graden, lol!!) maar de hemel was staalblauw en dus zijn we gaan wandelen. Niet in een nationaal park, maar tussen de boerderijen van Kersbrook (een gehucht in de heuvels hier).
Heel fijn gewandeld, veel beestjes gezien en nadien nog even in een speeltuintje rondgehangen. Een heerlijk rustige vrije (winterse) dag.

Australië boven!

Joachim heeft een kleine wereldbol op zijn nachtkastje staan en nu heeft hij de bol omgedraaid.

PS Nee, de wereldbollen staan hier niet omgekeerd, maar de platte wereldkaarten zijn vaak wel anders, met Australië centraal (onderaan) en niet rechts in het hoekje. 

Aussies zijn softies

Joachim kwam thuis met onderstaande versie van Roodkapje.
Aussies zijn echt softies, denk ik dan.

interferentiefouten voor gevorderden aka creatief Nederlands

(Joachim) Dag Benjamin, hoe ben jij?

(Jonathan heeft net een hoge berg beklommen) Mama! Ik heb het gemaakt!!

(Benjamin) Je bent in mijn weg.

(Jonathan) Bestaan trollen echt of zijn die opgemaakt?

(heel veel gehoord) Krijgen we dat vrij?

(Jonathan) Ik herinner het niet meer.

(veel gehoord) Dat is HET.

(Joachim) Ik wil niet mee naar de winkel. Geen weg, ik ga niet mee!

zeg ns aah

Gisteren ben ik voor het eerst naar een Australische tandarts geweest.
Nee, nee, het is niet zo dat ik al 2,5 jaar geen tandarts meer gezien heb, maar vorig jaar ging ik naar mijn Belgische tandarts tijdens ons verlof en ik was van plan dat dit jaar weer te doen in april, maar aangezien reizen momenteel iets of wat lastig is, had ik een plan B nodig.

Voor kinderen is het Australisch systeem genereus. Medicare (de standaard Aussie ziekteverzekering) betaalt alles voor kinderen (tandzorg, geen orthodontie) en ze komen zelfs met een soort tandartsmobiel naar school. Dan krijg je van school een brief die je moet ondertekenen om toestemming te geven en op een dag komen ze dan thuis met een brief van de tandarts met het resultaat. Langs de ene kant is het handig, langs de andere kant heb je natuurlijk geen kans om iets aan de tandarts te vragen.

Voor volwassenen is het andere koek. Alleen mensen die een of andere overheidssteun krijgen, kunnen terecht bij een publieke tandarts zonder extra kosten. Alle anderen moeten ALLES zelf ophoesten. En het is niet zo dat die publieke tandartsen niks om handen hebben - de wachtlijsten zijn maandenlang.
Dus ja... veel tandartsen hebben afbetalingsplannen... en veel mensen hebben een mond vol problemen...

Wij hebben Medicare (omdat er een Belgisch-Australische overeenkomst is geregeld), maar het is maar een halve Medicare, dus we missen toch een aantal terugbetalingen. Zoals de tandarts voor kinderen. Niet dat dat nu zoveel geld kost, maar ik heb ook al lang gezien dat dat publieke systeem hier voor geen meter werkt (wachtlijsten van JAREN om een specialist te zien) dus hebben we een paar maanden terug een private ziekteverzekering afgesloten die zowat alles dekt.

Met een prive verzekering kan er veel meer veel sneller, maar je bent wel gebonden aan de zorgverleners waar ze mee samenwerken. Als ik naar een willekeurige tandarts ga, betaal ik toch een oplage. Als ik naar een kliniek ga die met de verzekering samenwerkt, betaal ik niks. Met medische specialisten, kinesisten, brillenwinkels... idem. Zo gaat dat nu eenmaal.

Ik dacht "een tandarts is een tandarts" en dus ging ik braaf naar een van hun klinieken. Omdat ik er voor de eerste keer kwam, werden er gigaaaantisch veel foto's getrokken dus ik heb mijn straling voor dit jaar wel weer binnen. Ze deden een tandnazicht en een soort van kankernazicht, beetje gek. Het was een chique kliniek hoor en ze waren met twee aan me bezig, een tandarts en een assistente (denk ik) en boven mijn hoofd hing een tv aan het plafond waar net een quiz te zien was. Ik vond het alleen jammer dat ze alleen een nazicht deden en dat ik voor een reiniging nog eens moest terugkomen, maar soit. Als ik intussen tv kan kijken, is dat niet zo saai.
Ik zit hier nu in ieder geval ook weer in het systeem en het heeft me voorlopig geen extra geld gekost. (behalve de dure maandelijkse afbetaling van de verzekering, ssssst, haha)

unrealistic sulk puppy

Vandaag las ik volgend artikel op het nieuws:

 Rescuers pinpoint location of injured walker on Flinders Island using what3words service

When a 67-year-old walker on a remote Tasmanian island injured herself on a windy cliff-face, her companions went to call for help.

They managed to find mobile reception and called emergency services, but could not describe where they were.

Responders sent them a link via SMS to a service called what3words, which converted their exact location into three words.

Mick Fawcett from Ambulance Tasmania told ABC Radio Hobart unknown locations could cause unnecessary delays.

"[What3words is] a really simple way to talk about your location," Mr Fawcett said.

The service turns each three metre square patch of the world into a unique three word address.

Just like GPS coordinates can be used to pinpoint an exact location using numbers, each combination of words is unique and relates to only one place on the planet.

"It's as accurate as a traditional GPS coordinate, but a little easier for the common person to discuss over the phone," he said.

"It doesn't replace our current means of confirming your location, it's just another tool to confirm where our patients are, especially in a wilderness situation."

Earlier this year, Ambulance Tasmania became the first Australian ambulance service to use what3words to locate a patient.

Rescue success in three words

The rescued walker had a fall and injured her leg on the northernmost tip of Flinders Island.

"All they had to do was click on [the link in the SMS] and read out the three words to the call taker," Mr Fawcett said.

"They were able to confirm three words 'murky founding spoonfuls'.

"We put that into the system and confirmed their exact location."

The team then identified they would need to send a 4WD ambulance and a police vehicle.

The patient was found and transferred to a Flinders Island health facility.

Mr Fawcett said long GPS coordinates could cause stress and confusion for some people.

Any walker going to a remote location without phone reception is advised to take an EPIRB.

Ik had nog nooit van dat systeem gehoord!! Maar eigenlijk zou ik de app moeten downloaden om dit onherbergzame land te overleven. :-)

En natuurlijk heb ik al heel wat adresjes nagekeken. Probeer het hier zelf.

C19 update

Coronagewijs gaat het hier prima. South Australia heeft momenteel 1 coronazieke in het ziekenhuis (niet op intensieve) en 1 zieke in thuisquarantaine. Ruim twee weken lang werden er geen nieuwe gevallen gevonden, ondanks ijverige opsporing. Het zit hier dus niet meer.

Algemeen over gans Australia waren er vandaag 16 nieuwe gevallen en dit gaat ook al een tijd in dalende lijn. Het ACT (staat van Canberra) is officieel coronavrij.

Ze hebben het natuurlijk ook gemakkelijk in die zin dat ze als eiland de grenzen kunnen afsluiten en potdicht kunnen houden.

De overheid heeft een app gelanceerd voor contactopsporing. Ze willen dat zoveel mogelijk mensen de app downloaden en activeren als ze buitenshuis komen. De app maakt dan via bluetooth contact met andere app-gebruikers en als iemand daarvan ooit positief test, krijg je zelf een waarschuwing binnen. Ik vertrouw zoiets voor geen haar, moet ik eerlijk zeggen. Het zal waarschijnlijk oubollig van mij zijn, maar ik heb weinig zin dat ding te downloaden en dat de overheid vervolgens weet waar ik wanneer ben. Ze zullen de gegevens nooit openbaar maken enzovoort, ze roepen het heel erg. En hoe harder ze het roepen, hoe minder ik het geloof.

Ze pushen het ook ontzettend. Reclame overal vanwege de overheid: download de app. Op tv, op de radio... Ik kreeg zelfs een persoonlijke sms: download de app.

Op het nieuws kwam de premier zeggen: "We kunnen de beperkingen alleen versoepelen als voldoende mensen de app hebben ge-installeerd." Als dat geen chantage is, weet ik het ook niet meer.

Ik overweeg de app te downloaden voor de statistieken en nooit te activeren. :-)

Alle staten hebben altijd hun eigen aanpak gehad en nu gaan ook al staten op hun eigen manier de beperkingen langzaamaan versoepelen.

Vanaf morgen mogen er iets meer dingen hier in SA, zo gaan de speeltuinen terug open, campingplaatsen, bibliotheken,... er mag buiten getraind worden en buiten gegeten worden (maar het is zestien graden en het regent veel), er mag meer volk naar begrafenissen/huwelijken etc. Niet dringende operaties gaan weer van start en ook tandartsen openen weer de deuren.

Vanaf 8 juni mag er dan nog veel meer: naar de cinema, uit eten gaan, fitnessen, indoor sporten…

En daarna is er nog een hele lijst van dingen die nog steeds niet mogen, maar daar staat nog geen datum op.

We wachten op het openen van de grenzen, maar volgens de premier is dat 'not for the foreseeable future'. Het zit nog niet eens ergens in een stappenplan… Er is even sprake geweest dat ze de grenzen tussen Australia en Nieuw-Zeeland zouden openen, maar ook dat lijkt niet voor meteen te zijn.

We blijven hier dus nog gezellig en veilig op ons eiland zitten. :-)

een hele rits

... foto's van Port Lincoln en omgeving. Om en bij de 250 foto's van zee, groen en wandelen, dus dit is maar een bescheiden selectie. Een aantal sfeerbeelden zal ik zeggen.
Er zijn er een paar waar ik echt trots op ben.

Social distancing voor de aussies

Gisteren zijn we gaan wandelen in Morialta park en dan zien we dus dit soort bordjes:

Social distancing voor Aussies!! Lol!!

het onzichtbare scheepswrak

Vandaag alweer onze laatste dag in Port Lincoln!

Het was een stralend zonnige dag en we hadden het plan opgevat om nog eens te wandelen vlakbij Lincoln National Park. Niet erin, maar aan de rand ervan. Er zou een wandelweg zijn rond een meer en vlakbij zou ook de oceaan zijn met een strand EN een scheepswrak zelfs. Dus we konden ook nog eens de ramptoerist gaan uithangen.

We begonnen met de wandeling langs het meer en daar zaten vliegjes, vliegjes, vliegjes. Echt de ene wolk na de andere… Natuurlijk hadden we onze vliegenhoedjes bij (dat is tegenwoordig standaard), maar niettemin was het niet echt gezellig. En ons plan om dan langs het meer te zitten voor een picknick leek ook niet echt haalbaar.
Al gauw draaiden we dus terug en besloten we dan maar naar het strand te wandelen. We moesten nog even zoeken naar een weggetje en uiteindelijk staken we maar willekeurig de duinen over en was daar een prachtig zandstrand!

Dit was duidelijk de oceaan en niet zomaar water in een baai want de golven waren best hoog. Zo hoog dat we ons op een bepaald moment lieten verrassen en al onze spullen plots kletsnat waren…
Heerlijk zand voor de kinderen en heel af en toe andere mensen, maar verder superrustig.
We aten daar onze boterhammetjes en toen zagen we nog een zeehond in het water spelen! (ja, helaas weeral geen foto) Daarna doken de kinderen vol wild enthousiasme het water in en een paar uur later hadden we moeite om hen er weer uit te krijgen.

We hebben wel geen scheepswrak gezien!
We hebben nog de moeite gedaan om een paar honderd meter verder te rijden met de auto omdat daar een officieel uitkijkpunt was, maar ook daar geen wrak te zien. Wel een bordje met uitleg over het schip en het wrak, maar behalve dat bordje was niks te zien, wat een tegenvaller is voor elke doorwinterde ramptoerist.

Morgen nog wat opruimen en dan rijden we daarna terug de hele rit richting Adelaide. Dan nog een paar daagjes thuisvakantie voor term 2 begint op maandag.
Ik zal van het weekend nog wel eens de betere - fatsoenlijke - foto's online gooien. Het was een beetje raar met zoveel dingen gesloten, maar toch was het een fijne en toffe vakantie! :-)