Een schuine kamer die ze met wat trucjes nog schuiner deden lijken dan hij was.
(niet zo ideaal voor mijn arme overspannen evenwichtsorganen)
Dit was een bijzondere ruimte!
Allemaal gezichten die waren uitgehold in de muur, als een nis, maar vanop een meter afstand zou je zweren dat de gezichten uit de muur kwamen. En als je dan heen en weer liep, bleven al die gezichten je aankijken... heel speciaal!
Sommige dingen waren echte hersenbrekers....
Naar de WC gaan was niet zonder risico's...!
Wolputjes in Wonderland.
Op een onmogelijke bank voor een onmogelijke kraan water.
Onderweg naar de laatste camping kwamen we deze Roaring Meg tegen.
En dan tot slot - de achtergelaten schat van onze kinderen.
Vooral Benjamin en Joachim zijn echte wandelaar-verzamelaars en bij elke wandeling vinden ze wel een stok of steen die het waard is om de hele tijd mee te zeulen. Wij hadden al die dingen plichtsgetrouw meegenomen in de motorhome, maar konden ze niet door de douane krijgen in Australia (of zo hebben we dat toch uitgelegd aan de kinderen..). Daarom hebben ons jongens al hun schatten, van over heel het land verzameld, achtergelaten rond een boompje van de allerlaatste camping, klaar om gevonden en gebruikt te worden door andere kinderen.
Zo kwam ons avontuur in Nieuw-Zeeland ten einde...
