groetjes uit Trowunna

 Spullen inpakken en vanmorgen trokken we weer verder, deze keer naar Launceston.

De lasten eerlijk verdeeld?

Het was weer een memorabele rit doorheen het Tasmaanse landschap. Haarspeldbochten doorheen de heuvels. Een 'snelweg' zogezegd waar je 110 mag rijden en amper 60 gemiddeld haalt.

We stopten onderweg in Trowunna, een klein dierenpark. We hadden een acuut tekort aan dieren!! Echt, we hebben hier amper iets levends gezien in het wild. Dood ja, meer dan genoeg, langs de kant van de weg. Een keer lag er een kadaver onder een bord 'watch out for our wildlife'.
In Cradle Mountain park werden we gewaarschuwd 'de wombats gerust te laten'. We zagen er geen (Benjamin vanuit de auto buiten het park wel). Ik zag al rijdend twee keer een echidna door de gracht waddelen, maar had geen kans om veilig te stoppen. Een kleine wallaby zien wegspringen. Dat was het dan weer. Duizend hagedissen, maar die zijn het vermelden amper waard. Echte Aussie dieren wilden we zien!!

Een dierenpark dan maar, waar ze ook beestjes redden en terug uitzetten in het wild zo mogelijk. Dus toch half-wilde dieren dan.

Na een kleine picknick volgden we een gids doorheen het park. Het was er niet groot en een beetje verloederd. De informatiebordjes zijn bijvoorbeeld heel dringend aan vervanging toe.
Sommige beestjes zaten flink verstopt, andere lieten zich gemakkelijk zien. We hadden zakjes voer gekocht en dat vonden de jongens natuurlijk weer leuk.

Valse echidna.

Joachim (rechts).

Jonathan (links).

Quokka.

Duiveltje (in een badje)

Frogmouth.

Er is iets te zien.

Maar eten is belangrijker!

Wombat.

Op een paar uur waren we klaar, kochten nog iets lekkers en wandelden buiten. En wat waddelde daarbuiten door het gras? Een echidna! Een echte!! Een wilde - bedoel ik daarmee.
Ga je dus naar een betalend dierenpark om opgesloten dieren te zien want die wilde dieren wil niet lukken - zitten ze daarbuiten rond te dwalen!
Net zoals de kookaburra. Er zat er eentje in de boom boven de kooi met een andere kookaburra. Moet ook weer lukken!!

Echte echidna (rechts)

Eindelijk was onze wens uitgekomen en zo konden we met een gerust hart doorrijden naar Launceston.

Launceston is na Hobart de tweede grootste stad van Tassie en moet je nu wat weten - de weg werd maar breder en breder en uiteindelijk hadden we een vierbaansvak, compleet met pechstrook, vangrails en middenberm!! Beschaving heet zoiets, wat een luxe.