!11!

 Onze Joachim heeft gisteren zijn verjaardag gevierd. Elf jaar is ons manneke!

En aftellen dat hij heeft gedaan. Al weken en weken. Nog zoveel nachten tot mijn verjaardag. Nog zoveel nachten tot mijn feestje. Elke dag opnieuw.
Ik werd er zelf zenuwachtig van! Wat nu als het feestje een drama werd? Wat als zijn cadeaus niet goed waren? Wat als zijn verjaardag een rotdag werd?

Zondag was het feestje en alles was dik in orde. We zijn gaan bowlen met 5 van zijn maten.
Hij kreeg een oude kegel waarop ze 'happy birthday Joachim' hadden geschreven en al zijn vrienden hadden hun naam erbij gezet. Ze kregen frietjes, daarna twee spelletjes bowlen en tenslotte taart.
Ik moet zeggen dat de gastheer dat goed gedaan heeft. Het was een jonge kerel die heel de tijd bij de jongens is gebleven en onnozele grapjes met hen maakte terwijl hij de spellen in goede banen probeerde te leiden (letterlijk, want soms kwam een bal op de verkeerde baan terecht!).

Joachim had zijn vrienden ook heel duidelijk instructies gegeven, want ze kwamen bijna allemaal met lego of geld af. Een kameraad had hem ook een pot confituur gegeven en daar snapte ik niks van, totdat Joachim (met enige tegenzin) uitlegde dat Jam een bijnaam van hem was. Jam of JimJam. Een andere vriend was TimTam en nog een andere Lasagne. De vriendschappen van elfjarigen zijn onbetaalbaar!😁

Het feestje was in ieder geval een succes (gelukkig!) en dan was maandag de grote dag zelf.
Toevallig was er een uitstap gepland op school "aquatics" en daar had Joachim ook al naar uitgekeken. Heel het zesde leerjaar ging naar een groot meer om daar te kayakken, kano-en, surfen en zeilen.
Ze hadden chance met het weer! Een warme 30 graden maar bewolkt.

Joachim had er erg van genoten!
Het leukste vond hij om te leren kapseizen met de kayak. Dan moesten ze hun paddels weggooien, de boot omver wiebelen en zichzelf redden. Het zou niks voor mij geweest zijn, maar voor Joachim was het een soort hoogtepunt van de dag.
Iets anders dat hij leuk vond, was dat een kameraad overboord sprong uit de zeilboot en dan moesten ze met z'n allen 'man overboord!' gillen en proberen te sturen met de boot richting kameraad.
Het leek wel een soort overlevingsdag!

Hij kwam in ieder geval dolenthousiast thuis.😊
We aten lasagne en pasta en moelleux als dessert. Zijn cadeautjes werden goedgekeurd en hij was ook heel blij met het geld dat hij kreeg van de familie want hij wil een hele, hele, hele grote legoset kopen. De grootste van de winkel!
Nu is het dus weer aftellen. Deze keer tot zaterdag, wanneer we naar de legowinkel gaan!