!11!

 Onze Joachim heeft gisteren zijn verjaardag gevierd. Elf jaar is ons manneke!

En aftellen dat hij heeft gedaan. Al weken en weken. Nog zoveel nachten tot mijn verjaardag. Nog zoveel nachten tot mijn feestje. Elke dag opnieuw.
Ik werd er zelf zenuwachtig van! Wat nu als het feestje een drama werd? Wat als zijn cadeaus niet goed waren? Wat als zijn verjaardag een rotdag werd?

Zondag was het feestje en alles was dik in orde. We zijn gaan bowlen met 5 van zijn maten.
Hij kreeg een oude kegel waarop ze 'happy birthday Joachim' hadden geschreven en al zijn vrienden hadden hun naam erbij gezet. Ze kregen frietjes, daarna twee spelletjes bowlen en tenslotte taart.
Ik moet zeggen dat de gastheer dat goed gedaan heeft. Het was een jonge kerel die heel de tijd bij de jongens is gebleven en onnozele grapjes met hen maakte terwijl hij de spellen in goede banen probeerde te leiden (letterlijk, want soms kwam een bal op de verkeerde baan terecht!).

Joachim had zijn vrienden ook heel duidelijk instructies gegeven, want ze kwamen bijna allemaal met lego of geld af. Een kameraad had hem ook een pot confituur gegeven en daar snapte ik niks van, totdat Joachim (met enige tegenzin) uitlegde dat Jam een bijnaam van hem was. Jam of JimJam. Een andere vriend was TimTam en nog een andere Lasagne. De vriendschappen van elfjarigen zijn onbetaalbaar!😁

Het feestje was in ieder geval een succes (gelukkig!) en dan was maandag de grote dag zelf.
Toevallig was er een uitstap gepland op school "aquatics" en daar had Joachim ook al naar uitgekeken. Heel het zesde leerjaar ging naar een groot meer om daar te kayakken, kano-en, surfen en zeilen.
Ze hadden chance met het weer! Een warme 30 graden maar bewolkt.

Joachim had er erg van genoten!
Het leukste vond hij om te leren kapseizen met de kayak. Dan moesten ze hun paddels weggooien, de boot omver wiebelen en zichzelf redden. Het zou niks voor mij geweest zijn, maar voor Joachim was het een soort hoogtepunt van de dag.
Iets anders dat hij leuk vond, was dat een kameraad overboord sprong uit de zeilboot en dan moesten ze met z'n allen 'man overboord!' gillen en proberen te sturen met de boot richting kameraad.
Het leek wel een soort overlevingsdag!

Hij kwam in ieder geval dolenthousiast thuis.😊
We aten lasagne en pasta en moelleux als dessert. Zijn cadeautjes werden goedgekeurd en hij was ook heel blij met het geld dat hij kreeg van de familie want hij wil een hele, hele, hele grote legoset kopen. De grootste van de winkel!
Nu is het dus weer aftellen. Deze keer tot zaterdag, wanneer we naar de legowinkel gaan!

knetterknetter

 Vanavond zijn Wouter en ik naar een informatiesessie geweest in de bib, georganiseerd door de gemeente, over het afstappen van aardgas en een volledige overschakeling naar elektriciteit thuis.
Dat lijkt ons wel iets om te doen, zeker omdat we zonnepanelen en een batterij hebben.

Maar ook zonder eigen zonnepanelen is het gebruik van elektriciteit veel duurzamer. Wist je dat hier in South Australia ruim 75% van de elektriciteit van duurzame energiebronnen is? Ik had er geen idee van, maar kennelijk is SA een koploper op wereldvlak en hebben ze als doel tegen 2027 op 100% te zitten. Dat vind ik toch wel goed nieuws voor Aus dat anders zo'n slechte reputatie heeft als het over duurzaamheid gaat.

Het praatje ging over het gebruik van warmtepompen, elektrisch koken, elektrisch verwarmen en natuurlijk ook elektrische auto's, al dan niet in combinatie met zonnepanelen en een huisbatterij.
Allemaal investeringen, maar in theorie snel terugverdiend (en met de huidige benzineprijzen zeer snel terugverdiend!).

Het gaat trouwens best goed met onze batterij!
Op een typische dag is de batterij vol ergens in de namiddag en gaat de overschot op het net. Dan haalt de batterij ons makkelijk door de avondpiek en de nacht. Hij laadt op zodra de zon er weer is en is dan dus weer vol in de namiddag.
We hebben een app om het allemaal gedetailleerd te kunnen zien (eigen verbruik, productie van de panelen, capaciteit van de batterij, wat er naar of van het net gaat, etc etc). Ik moet zeggen dat die app mijn eigen gedrag veranderd heeft. Natuurlijk weet ik wel dat elk licht elektriciteit verbruikt, maar het is nog iets anders om het te 'weten' of om het echt in een grafiek te zien die verandert met elke schakelaar die je aan- of uitzet! Ik ben echt een stuk 'elektrobewuster' geworden! Is dat een woord? Vast niet, maar je weet wat ik bedoel. 😉

We zullen moeten zien wat de winter brengt, maar momenteel geraken we de meeste dagen makkelijk rond met onze batterij.
We gaan nu eens werk maken van een elektrische kookplaat/oven en een warmtepomp. Een ander autootje hopelijk volgend jaar. Dan zal de batterij het waarschijnlijk niet meer kunnen trekken, maar gas is zeker ook niet goedkoop. Een besparing zal het zeker blijven.

Wordt vervolgd dus!

stemtijd

 Vandaag waren het verkiezingen hier in SA, South Australia.

Er was eigenlijk weinig van te merken. Wat (rare) spotjes op tv en dat was het dan weer. In het straatbeeld was er niks van te zien! Geen affiches of posters. Ook maar een drietal foldertjes in de bus.
Alleen aan het stemlokaal (aan Joachim zijn school) stonden meerdere mensen flyers uit te delen.
We hadden deze keer wel een uitnodigingsbrief gekregen om te stemmen. Ik had 'm meegenomen en daar waren ze blij mee. Ze moesten deze keer mijn naam ook niet zoeken in een groot, dik boek. Ze konden de uitnodiging scannen en mijn naam afstrepen op een ipad. Wat een vooruitgang!

Het stemmen zelf was nog wel met potlood en papier hoor. Een kleiner papier en een heel groot papier - eerlijk gezegd wist ik amper welk papier nu waarvoor was.

Over het algemeen was ik slecht voorbereid. Hier in Oz moet je op alle partijen stemmen. Je geeft ze nummers. Een voor je favoriet, twee voor je tweede keus, enzovoort. Op die manier moet je ze allemaal 'in volgorde zetten'.
Ik kende maar 4 partijen van het lijstje van 9.
Ik veronderstel dat het verschil tussen 6 en 7 nu niet meer significant is, maar toch.
Dus hield ik het simpel en ik volgde gewoon de flyer die ik gekregen had van mijn 'favoriete partij'. Als ik hun advies en systeem volgde, stonden de partijen vast ook in een voor mij logische volgorde. Lekker lui!

Nadien kocht ik nog een 'sausage sizzle' voor mezelf en voelde ik me bijna een Aussie. Jammer dat ik toevallig met de auto was, volgende keer kom ik te voet op thongs/flipflops!

weer

 Heb ik zomaar even heel februari niks geblogd! Ik kan niet eens zeggen dat er niks gebeurd is, er zijn wel dingen gebeurd, ik ben gewoon helemaal uit m'n blogritme. Ik heb op meerdere momenten/uitstapjes zelfs foto's getrokken 'voor de blog' en uiteindelijk schrijf ik dan niks.

Tijd dus om te herstarten.

En er is geen beter onderwerp om over te tetteren dan het weer!

Het is koud.
Nu ja, ik moet op m'n woorden letten. Ik zal zeggen: 's morgens is het al wat frisser.
's Middags zitten we nog in de gezonde zone tussen 25 en 30 graden. We hebben hier al een paar regendagen gehad. Gisteren. En vorige week ook twee dagen. Mijn planten weten niet wat hen overkomt!!
Mijn gras ziet al een stuk groener en het zwembad is nog mooi helder blauw. Dus wat de tuin betreft, is de basis in orde.
Pete de possum rent graag over het dak heen en weer 's nachts. Dat maakt een enorm kabaal, maar verder hebben we over de beestjes niks te klagen.

Ik zal proberen een beetje een inhaalbeweging te doen. Ik kan m'n "foto's voor de blog" vast een keer posten. Op de verkeerde datum dan, maar ach. Wat niet weet, wat niet deert. :-P