groetjes uit Melbourne

 Woensdag zijn we naar Melbourne Gaol geweest, de oude gevangenis.
Ik vond het een redelijk deprimerende bedoening, eerlijk gezegd. Kleine, donkere cellen, gevuld met triestige verhalen. Er was heel wat te doen rond Ned Kelly, een historische, beruchte crimineel, die ze ooit in hun collectie hebben gehad en ook hadden opgehangen. Al hun spullen voor lijfstraffen en executies lagen mooi tentoongesteld, alsof het iets is om trots op te zijn.
Het was er druk hoor. En je kunt kiezen uit een gala aan rondleidingen, dus het is best een populaire bestemming.

Jonathan als Ned Kelly.

Daarna trokken we naar de botanische tuinen. 
We aten eerst lunch, want dat was dringend.

Het was mooi weer en we deden een hele toer door de botanische tuinen. Er waren planten in alle vormen en maten, de ene nog vreemder dan de andere. Ook heel mooi aangelegde vijvers. Echt een oase van groen in de stad.

In de avond trokken we nog naar de Victoria Market, een beroemde markt in Melbourne die in de zomer ook open zijn op woensdagavond.
Aanvankelijk leek het best rustig, maar een half uur later was het koppen lopen. Zeker voor de eetkraampjes! Er was live muziek en entertainment en best gezellig.

Donderdag wilden we in de voormiddag naar Melbourne Museum en in de namiddag gaan wandelen. Nu bleek het Melbourne Museum echter zo interessant te zijn dat we daar tot sluitingsuur zijn gebleven!
Er was nu toevallig ook een tentoonstelling van Lego Star Wars en daar waren ons jongens ook dolenthousiast over. We hebben daar trouwens DE heer Brickman in levende lijve gezien en twee woorden met hem gewisseld! Waaaw, een echte beroemdheid tegen het lijf gelopen!!

De rest van het museum was ook meer dan de moeite. Ze hadden een bijna compleet skelet van een triceratops waar een hele tentoonstelling rond gebouwd was (en er stond een bewaker strak in het pak bij het skelet). Er was nog meer rond dinosaurussen, er was een zaal gewijd aan kevers en insecten, een andere over het leven op aarde, enzovoort. We waren bezig aan een grote zaal over de First Nation Peoples toen we toch moesten vertrekken.

We gingen nog uit eten en nu zit onze tijd in Melbourne erop!
Morgen op tijd vertrekken en dan vliegen we terug naar Adelaide. Ons Hoog Bezoek blijft nog even hangen in Aus, maar wij zijn dan weer thuis. Ik hoop dat mijn tuin nog een beetje leeft, want mijn arme planten hebben twee weken geen druppel water gehad en veel zon.😕

groetjes uit Melbourne Zoo

 Vandaag hebben we de dag doorgebracht in Melbourne Zoo om de verjaardag van Staf te vieren.

Persoonlijk vind ik Melbourne Zoo de mooiste dierentuin die ik ken. Heel netjes, mooi in orde, goed ingedeeld. Veel ruimte voor de dieren waardoor je ze soms natuurlijk niet ziet.
Omdat het een speciale gelegenheid was, hebben we ook een gegidste toer gedaan. Die ging doorheen het gedeelte van de Australische dieren waarbij de gids onophoudelijk bleef babbelen. Op het einde mochten we echt IN het koalagedeelte en dat was natuurlijk fijn. Beide koalas (Adam en Popcorn) waren wakker en actief. Ze woonden samen met Abraham de quokka die ook vrolijk rondhuppelde en Benjamin zijn schoenveters kwam opeten.

Uiteindelijk hadden we maar juist genoeg tijd om alles te bekijken. De Zoo sluit om 17u, maar de restaurantjes sloten om 15u30, veel exposities om 16u en vanaf 16u30 was zowat alles dicht.

's Avonds wandelden we nog even de stad in om te gaan eten.
Het is wel een groot verschil, van de weidse Tasmaanse natuur naar het drukke, stedelijke Melbourne! Een heel ander sfeertje hier...

Het harde leven van een wombat!

groetjes uit Lotti's cottage

 Vandaag was terug een reisdag. Eerst een rit naar Hobart (ongeveer 2.5 uur) en daarna het vliegtuig naar Melbourne (ongeveer 1.5 uur). Er was zeer weinig wind en we hebben amper turbulentie gehad, in grote tegenstelling tot de heenvlucht!

Verder valt er natuurlijk weinig te vertellen, dus zal ik jullie verblijden (??) met een filmpje.

Ik weet dat het wat rommelig is en er wat schoonheidsfoutjes in zitten, maar toch hoop ik dat jullie het leuk vinden. 😊

Groetjes uit Beauty Point

 Vlakbij Launceston (45 minuten rijden) ligt Beauty Point en daar is niet veel te zien, behalve dan het Platypus House. Een paar jaar geleden hadden we dit ook willen bezoeken, maar er was geen tijd meer voor. Ik was dus blij om het deze keer van mijn verlanglijstje te kunnen halen! (al is die verlanglijst eigenlijk alleen maar nog langer geworden deze vakantie)

Naast het Platypus House ligt Seahorse World en daar gingen we dus ook heen.
Beide dingen kun je alleen met een gids bezoeken en je moet dus vantevoren reserveren en een tijd kiezen. We hadden de eerste toer bij Seahorse World, om 9u, en we waren ook de enigen! Zo'n prive rondgang is natuurlijk altijd leuk en fancy.😊

Ze hadden er zeepaardjes in alle vormen en maten en ze kweekten die ook (voor verkoop) dus we konden ook de aquaria zien met babypaardjes en tienerpaardjes. Ze werden helemaal enthousiast voor het eten en dat kennen we hier ook heel goed. 😂
Verder hebben ze een echt herstelprogramma voor handvissen die rond Tassie wonen maar wiens leefgebied bedreigd wordt. Die waren mooi om zien en een stuk makkelijker te fotograferen want die bewegen veel minder!

Terug naar de zeepaardjes daarna - we mochten er eentje vasthouden en dat was wel bijzonder. Daarna nog een kleine tank met haaien en de rondleiding was ten einde.

Zeker de moeite!

Daarna wandelden we twintig meter verder naar het Platypus House voor onze volgende rondleiding. Intussen waren nog meer mensen wakker, dus het was niet meer zo exclusief.😄

In het Platypus House hebben ze vier platypussen (vogelbekdieren) en vier echidnas (mierenegels).
Platypussen zijn enorm moeilijk te spotten in het wild en zelfs in een dierentuin zijn ze vaak onvindbaar. Ik vond het dus bijzonder om ze eens in actie te zien, al was het dan in een tank. Het blijven toch heel speciale beestjes!
De uitleg die we kregen was ook heel interessant, met veel weetjes waar ik geen idee van had.
De rondleiding eindigde in een kamer die ingericht was voor echidnas. We gingen allemaal in een cirkeltje zitten en dan kregen de echidnas (die vrij rond waddelden) voor onze neus wat te eten. Heel schattig om te zien!
Als je zo'n echidna in het wild ziet, spelen ze vaak dood, maar deze vier waren duidelijk gewend aan mensen. Liefde gaat door de maag he.

Na de lunch reden we terug naar Launceston, maar onderweg stopten we nog in de Tamar Wetlands voor een wandeling. Slechts een paar kilometer, maar wel heel zeker de moeite. We zagen heel wat vogels (hadden nog meer discussies over welke vogels we zagen) en vonden ook weer enkele geocaches. Die dingen liggen dan ook overal!

Daarna maar terug op tijd naar ons huisje, want we hadden tijd nodig om in te pakken. Morgen vliegen we naar Melbourne!

Groetjes uit Launceston

 Zaterdagochtend is het 'farmer's market' in het centrum van Launceston en daar trokken we heen. Het bleek niet erg groot, maar wel gezellig. Veel mensen kwamen duidelijk een lekker hapje halen! We kuierden wat over het marktje, Wouter kocht voor zichzelf een collectie vreemde paddestoelen en toen zagen we even verder... een fruitkraampje... met.... rode bessen!!!

Rode bessen - OMG. Die hebben we hier in Oz nog nooit gezien!! En dat is nu echt iets dat ik mis en niemand ons op kan sturen. En het seizoen in Belgenland is zo kort dat we het altijd missen. Ik had me al neergelegd bij een leven zonder rode bessen. 😞 Maar hier in Tassie groeien ze dus!! "Too hot on the mainland," zei de verkoper. Ik koos de grootste bak die ze hadden.

Trots met onze vondst wandelden we verder het centrum in en nu we toch nostalgisch waren naar Belgenland konden we al even goed een Belgische wafel gaan eten! 
Er was een klein wafelhuisje waar ze Brusselse wafels verkochten met alles erop en eraan. Ze waren groot en erg lekker. We deden nog een babbeltje met de eigenares en die wist te vertellen dat ze overwogen om ook Luikse wafels aan te bieden, maar het was zo duur om de juiste suiker te importeren (tweehonderd dollar voor een kilo!) dus dat was misschien voor de toekomst als de zaak goed bleef draaien.
Nou, als Launceston straks de plaats is met rode bessen en Luikse wafels, zie je ons zeker terug!😂

We trokken terug op pad (vonden onderweg nog enkele caches), deze keer naar het QVMAG (Queen Victoria Museum and Art Gallery). Daar moesten we heen want ze hadden dino's.
Het museum zelf is gratis maar ze hebben ook een planetarium en dat is betalend. Er ging bijna een show beginnen dus kochten we meteen ticketjes.
Ik moet zeggen dat ik nog nooit zo'n inspiratieloze film gezien heb in een planetarium... Het ging over 'the dark side of light', kortom lichtvervuiling. De film was enorm vervelend met soms felle beelden en soms was het pikdonker en dan weer fel verlicht. Mijn pupillen gingen over de rooie, dus besloot ik m'n ogen gewoon dicht te doen. En omdat de inhoud nu ook niet bijster interessant was, besloot mijn hersenpan ook maar het licht uit te doen en ik viel in slaap.

Na de film projecteerden ze de sterren van de komende nacht en kregen we uitleg wat er te zien was. Omdat ik kennelijk m'n slaap nodig had, besloot ik niet wakker te blijven die nacht om naar alle sterrenbeelden te zoeken.

Daarna keken we nog wat verder rond, maar na een tijdje gaf ik het op, want het was daar verdorie koud in die gallerijen. Ik snap niet hoe een gratis museum dat soort airconditioning kan betalen.

Toen de jongens alles gezien hadden wat 'nodig' was, reden we een eindje terug om te wandelen in Cataract Gorge. Dat is DE attractie van Launceston en het is een park rondom de rivier. Wel heel mooi met steile rotswanden rondom. Een cafeetje, bruggetjes over het water, een stoeltjeslift (niemand was enthousiast behalve Benjamin) en talloze wandelingen. We deden maar een kort toertje omdat we niet zoveel tijd hadden. Veel mensen zaten in het water (ofwel in het zwembad (gratis) ofwel in de rivier (ook gratis)), maar voor ons was dat allemaal veel te koud.

Het is jammer dat we niet veel tijd hadden want de Cataract Gorge is met recht en reden een topbestemming!
We zullen toch echt terug moeten komen - en er een Luikse wafel met rode besjes eten.