Aussie aussie ausie, oi oi oi

 23 november '23 is een dag voor de persoonlijke geschiedenisboeken.

We hebben ons citizenship gehaald!

Twee weken geleden kregen we een nieuwe uitnodiging voor onze ceremonie (nadat we de vorige eind augustus hadden moeten laten passeren), wat een meevaller was want we hadden gevreesd dat het allemaal nog langer ging duren.
Mawson Lakes is onderdeel van de gemeente Salisbury en dus werden we uitgenodigd in een klein gemeentezaaltje in Salisbury zelf, boven de bibliotheek. Om 2u in de namiddag, de kinderen waren dolenthousiast dat ze een paar uren school zouden missen. We hadden hen in de auto laten omkleden van hun schooluniform in hun chique plunje en maar goed ook, want iedereen kwam op z'n paasbest.
Er waren zeventig kandidaten en dan nog een hoop familieleden/supporters. We moesten eerst onze identiteit bewijzen (daar gebruiken ze hier het rijbewijs voor) en daarna bracht iemand ons naar de juiste stoelen. Onze begeleidster was er in geslaagd ons nog helemaal verkeerd te wijzen ook.

Iedereen had z'n persoonlijke stoel!
Nu ben ik nog NOOIT naar een evenement geweest waar mijn stoel was voorbehouden MET mijn naam erop, dus waw. Ik was al gelijk onder de indruk.
Er lag een Australisch vlaggetje klaar (natuurlijk) en papierwerk (allicht).

Toen iedereen z'n plaats gevonden had (ondanks de 'hulp') ging de ceremonie mooi op tijd van start.
Er werd gevraagd recht te staan toen drie politici de zaal binnenkwamen, de burgemeester en nog twee parlementsleden. Dat is ook weer een nieuwe. Ik dacht dat rechtstaan alleen voor rechters moest, de gesneuvelden en het volkslied, maar dus ook voor de burgemeester.
Zo leren we altijd maar bij.

Natuurlijk moest er gespeecht worden, maar al bij al viel dat goed mee.
Het was de typische mentaliteit van 'wij zijn trots op onze multiculturele samenleving' en 'we zijn blij dat jullie hier willen komen wonen'. Toch altijd fijn als je ergens welkom bent.

Dan moesten we de eed afleggen en we hadden van te voren mogen kiezen of het met of zonder god was. Met god was het een 'oath' en zonder een 'affirmation'.
Eerst ging iedereen met een oath rechtstaan (toch wel 90% schat ik zo), en nadien alle goddelozen. Je kon de tekst nazeggen of aflezen van een papiertje dus veel kon er niet fout gaan.
Proficiat aan onszelf - nu zijn we Aussies!!

Ter afsluiting nog het volkslied meezingen (tekst was ook beschikbaar) en het zat erop. Het duurde maar twintig minuten! Wat een meevaller.
De burgemeester en de politici waren nog beschikbaar voor een foto en een babbel, dus dat hebben we dan maar gedaan. Eerste vraag van die mens was waar we woonden, want wie van het juiste stemdistrict was, kreeg natuurlijk een kaartje mee.
Verder kregen we ook een kortingsbon voor gratis toegang tot de Adelaide Show volgende jaar. Dat is pas een meevaller, want de show is pokkeduur. Daar gaan we dus volgend jaar september graag gratis naar toe. :-)

Nadien gingen we naar het shoppingcenter vlakbij want de kinderen moesten hoogdringend naar de kapper. En daarna gingen we pasfoto's laten trekken voor onze paspoorten. We kunnen die pas over tien werkdagen aanvragen, maar tegen dan wordt het dringend, dus maken we alles nu al maar zo veel mogelijk in orde.
Pasfoto's worden hier getrokken in een postkantoor en die hebben onmogelijke openingsuren, dus het was handig dat we dat nu ineens konden doen.

Om te vieren dat we Aussies zijn, gingen we nog uit eten 's avonds.
Feesten doen Aussies ofwel buiten met worst op de barbecue ofwel binnen met een hamburger in een hotel. Het was rotslecht en ijskoud regenweer vandaag, dus het werd een hamburger in een hotel.

En nu ik dan officieel Aussie ben, kan ik ook zonder verpinken de waarheid zeggen.

Twintig graden is verdomme koud.

Happy Birthday Benjamin

 Toen en nu. Zoek de 12 verschillen. :-)

al aftellen tot kerst

 Gisteren was onze eerste echte, hete dag hier. De voorbije weken zaten we rond de 23-25 graden, donderdag was het plots warm en vrijdag echt heet. We gingen los over de 40 graden plots! Nu is het weer afgekoeld naar 23.

Donderdag was een raar dagje hier want de leerkrachten gingen staken (of toch de leerkrachten van de publieke scholen).
Staken wordt hier heel weinig gedaan, je hoort het bijna nooit. Het werd hier ook beschouwd als een halve schande dat die leerkrachten niet gingen werken.
We wisten het pas dinsdag en de school stuurde nog bericht dat ze zouden proberen opvang te regelen, maar een paar uur later volgde een bericht dat 'twee dagen te kort was om nog iets te regelen'.
En al die werkende ouders dan? Hun agenda moet maar twee dagen van te voren omgegooid kunnen worden.
Ach ja. De kinderen hadden een dagje vrij dus die waren gelukkig!

Het kerstseizoen is van start gegaan!

Vorige week is de kerstman aangekomen in Adelaide, zoals gewoonlijk met een grote parade. Een stuk vroeger dan Sinterklaas. Die mens zal wat meer tijd nodig hebben zeker?
Ons harmonieorkest heeft weer in de parade gemarcheerd. Ik vond het enorm stresserend, ik heb er echt een nacht van wakker gelegen! We hebben een nieuwe dirigent (eigenlijk 'ad interim' want het is nog niet zeker of hij blijft) en hij had dan allerlei dingen bedacht om te doen tijdens het marcheren. Want ja, netjes in de rij lopen en dan uit het hoofd muziek spelen is NIET voldoende. We moeten ook starten/stoppen, links/rechts kijken, van plaats wisselen, achteruit lopen, etc etc. Mijn hoofd liep helemaal over. Achteruit marcheren - wie verzint dat nu??
En de parade in Adelaide is een Groot Evenement met een paar honderdduizend mensen. Er zijn mensen die de avond voordien al een plaatsje uitzoeken langs de kant van de weg. Alles wordt gefilmd, er is live TV. Je wil niet de enige in de groep zijn die plots een andere kant opkijkt of - nog erger - in plots in z'n eentje achteruit begint te lopen.
Gelukkig hebben we het zonder grote affronten overleefd!

Vanaf nu lopen we elk weekend wel in een of andere kerstparade. Tot kerst, dan is The Silly Season voorbij en herneemt het gewone leven. :-)
In ieder geval nog kansen genoeg om dwaze fouten te maken, gelukkig zonder TV-cameras.

Nieuwsartikel over de parade.

terug thuis

 We zijn terug in Oz!
De terugvlucht was opvallend gemakkelijk en kort zonder technische problemen. :-)
We hadden vijf koffers mee waarvan er bijna twee volledig gevuld waren met koeken en chocolade...!

Het duurde 3-4 dagen om weer om te schakelen naar de Ozzie tijd. De eerste nacht was iedereen uitgeput genoeg om te slapen. De tweede nacht waren we om 3 uur 's nachts warme melk aan het maken voor de kinderen (met een dosis melatonine erbij, haha).

De kinderen hebben nog een week vakantie, maar ze beschouwen het niet als vakantie, want ze moeten naar de buitenschoolse opvang. Zo'n horror. Wouter en ik gaan maandag weer werken. Ook horror, haha.
Vandaag voelde dus aan als het einde van de vakantie en zijn we 's avonds uit eten gegaan. Da's zo'n beetje traditie.

Nog tegoei drie maanden en we vliegen weer terug! Intussen herneemt het gewone leven - gelukkig met een BERG Belgische chocolade en koeken in de kast. :-)

Ons boompje op de dag van vertrek.

Ons boompje op de dag van aankomst.

frankrijkavonturen

 Ook onze derde week Belgenland zijn we nog druk bezig geweest!
Pompoenen plukken, een dagje Gent en... twee dagen Parijs!! Ah ja, we zijn nu immers vlakbij. Het stelt niks voor, met de Thalys ben je in een wip en een zucht in Parijs. Van woensdagochtend tot donderdagavond zijn geweest.

Trappen!

Wat een training voor de kuiten. Trappen naar de tweede verdieping van de Eifeltoren, trappen naar het uitkijkpunt op de Arc de Triomphe, trappen naar de Sacre Coeur basiliek en ook trappen daar binnenin naar de top.
Ook trappen naar beneden naar het Louvre. We hebben de befaamde Mona Lisa gezien! Koppen lopen en ellebogenwerk, wat een gedoe. Wij hebben gewoon fotootjes van de zijkant getrokken.

Het was een zeer leuke tweedaagse! Het weer was schitterend, het eten uitmuntend.

Terug in Belgenland hebben we verder geprobeerd van onze lijst af te werken 'mensen nog dringend te zien', maar helaas hebben we niet met iedereen kunnen afspreken. :-( Te veel mensen, te weinig tijd.

Gisteren heb ik nog de marathon van Brussel gelopen.
Ah ja, want 'we waren hier nu toch', haha. Drie maanden training kon me mentaal toch niet voorbereiden op de eindeloze heuvels van Brussel. Ik heb wel een PB gelopen, altijd mooi. Ook alleen maar gelukt dankzij de speciale supporters!!

Vandaag nog Belgische chocolade en koekjes gaan kopen om onze koffers vol te steken en natuurlijk veel inpakwerk.
Morgen (heel vroeg) gaan we weer naar huis!

nog meer belgieavonturen

 Ik had nooit gedacht dat ik kinderen zou hebben die niet naar de Efteling wilden gaan, maar het leven loopt soms raar. Ons mannen kennen de Belgische pretparken niet, dus toen we vertelden dat we een dag naar de Efteling zouden gaan met de familie, kreeg ik lege blikken, een totaal gebrek aan interesse en een vage "Kun je daar lekker eten?"
Ze werden van te voren gebriefd door hun nichtje en neefje en daarna waren ze toch matig enthousiast.

Uiteindelijk hadden ze een geweldige dag, gelukkig!

Verder hebben we de voorbije dagen nog meer familiebezoekjes afgelegd, een escaperoom gedaan, een barbecue gehouden, naar Cirque du Soleil geweest (zo indrukwekkend!) en vandaag nog gaan geocachen.
Het programma staat hier propvol leuke dingen. :-)
Culinaire geneugten genoeg ook! Belgische chocolade, gehakt met kriekjes of stoofvlees met frietjes. We halen ons hart hier op!!

We deden vandaag een multicache en een van de opdrachten was een dier te zoeken, hiervan de eerste letter te nemen en uit te tellen waar die in het alfabet zat. Het dier bleek een koe te zijn, dus we hadden het cijfer 11. Joachim riep uit dat het niet waar was, het was duidelijk de 3e letter... in het Engels had hij gelijk gehad! :-)

Jonathan wilde deze foto voor zijn vrienden om te laten zien 'hoe oud alles hier was'.
(stadhuis van Herentals)

Als dit nu geen Belgische foto is...!!

Vanuit de pagode!

Barbecue!
Wij hebben hier echt zo'n chance met het weer. :-)

Caches zoeken...

... en vinden!

belgieavonturen

 Kijk wat een foto wij van de week getrokken hebben!



Is het een gevaarlijke Aussie slang??
Nope, een hazelworm van de Kempen. lol

Vorige week zijn wij aangekomen in Belgenland, speciaal voor de trouw van Jan en Veerle. Natuurlijk breien wij er een vakantie aan, want het is toch een hele trip.

En wat voor trip was het om hier te geraken...!
Ik heb het uitgerekend en van voordeur tot voordeur zijn wij 65 uur onderweg geweest. Vijf. En. Zestig. Uur.
Daarin zit dan:
- een vliegtuig met een technisch defect
- en dus een landing waarbij de landingsbaan geflankeerd wordt door hulpdiensten
- een hotelovernachting in Melbourne
- een luchthavenovernachting in Doha

Het is een heerlijk dramatisch verhaal om te vertellen, maar verder is het toch niet voor herhaling vatbaar. Enige voordeel was dat onze jetlag heel beperkt was. Door drie dagen te reizen met dan hier en daar een hazenslaapje, was ons ritme volledig weggevaagd. We waren dus snel aangepast.

Vrijdag was dan de Grote Dag met natuurlijk de typische stressmomenten met Joachim die zijn deftige kleren vuil maakt nog voor hij een stap buiten de deur heeft gezet of Wouter die het verkeerde kostuum heeft ingepakt of file op de Turnhoutse ring waardoor we te laat zijn (maar we rijden achter het bruidspaar, dus in die zin zijn we gewoon op tijd). Maar het weer was prachtig en het feest geweldig, dus we hebben er echt van genoten.

Verder zijn we naar Leuven kermis geweest, gaan zwemmen in de Vossemeren en al met heel wat mensen afgesproken. We hebben - zoals meestal - een lange lijst met mensen die we willen zien en er is - zoals meestal - weer te weinig tijd.

Enkele dwaze momentjes tot nu toe...

... ik die in volle overtuiging aan de linkerkant van de weg begin te fietsen.

... of ik die me afvraag waarom alle auto's zo raar geparkeerd staan totdat ik me realiseer dat ik tegen de richting rij op de parking.

... Joachim die een flesje drinken krijgt in een brasserie en het meteen van het bierviltje haalt want 'dat wordt anders nat'.

... ik die verbaasd en gefrustreerd ben dat ze hier echt op elk belegd broodje mayonaise gooien.

... Wouter die iedereen in het Engels wil aanspreken.

... Benjamin die bijna omvalt van verbazing als we voorbij een molen rijden waarop staat dat die gebouwd is in 1837. "That's even before the last century!"

... of ik die verbaasd ben dat het licht al groen is om over te steken als voetganger. Elke keer opnieuw... "Oh is het al groen!" Want ja, in Adelaide maken die voetgangerslichten een geluid als ze op groen springen. Dus ik sta daar maar te dromen en te wachten op dat geluid.

... de bankbediende aan de telefoon als we proberen een afspraak te maken in een kantoor. "Maar jullie zijn precies niet van hier he?"

... Wouter die vergeet zijn linkervoet te gebruiken tijdens het rijden en constant stilvalt.

... de wederkerende verbazing die we hier elke keer hebben als we ons realiseren dat iedereen hier Nederlands verstaat. :-) En Nederlands praten over de telefoon, dat is een uitdaging hoor!

Het zijn echt een hele belevenis om hier weer te zijn!

Wouter en ik op ons paasbest.

De kinderen (met familie) op hun paasbest.

In een spiegelpaleis op de kermis (hadden ze nog nooit gezien of gedaan).

Fruit met chocolade, ook een eerste keer.

Een echte Belgische (Luikse) wafel!!!

In Antwerpen.
Zie me blij zijn. :-D

vakantiepret

 Ook de laatste paar vakantiedagen zijn we hier nog druk bezig geweest.

Donderdag ging Jonathan bij een kameraad logeren. Hij had een rugzak met zijn telefoon, nintendo, spelletjes, opladers, etc. Tandenpoetsgerief? Oh ja, bijna vergeten!

In de namiddag hebben Benjamin, Joachim en ikzelf een brownie gemaakt. Bakken hoort bij een vakantie!

Vrijdag zijn we met z'n drietjes naar Bounce gegaan. Jonathan komt er niet graag, dus dat kwam mooi uit. Het staat er vol trampolines, er is een hoogteparcours en Joachim stelde mijn moederhart zwaar op de proef bij de klimmuren.
In de namiddag was het tijd voor koekjes bakken - we blijven bezig.

Trouwens, ik had vrijdag buiten de Belgische vlag gehangen!!

Dat was een van mijn nieuwjaarsvoornemens, iets nuttigs met die vlag doen, en ik was het niet vergeten. (trots) Het was wel pas middag toen ik eraan dacht, maar toen was het ochtend in Belgenland dus dat komt goed uit dan.

Vandaag was het dan Wouter zijn beurt om op uitstap te gaan met de kinderen. :-) Hij trok met Jonathan en Benjamin naar AVCon, een gamingbeurs.
Joachim en ik hadden er niks verloren en om Joachim bezig te houden, had ik een van zijn vriendjes uitgenodigd, dan had hij ook een speciale dag. :-)

water en diertjes

 We zijn hier nog druk bezig geweest gisteren en vandaag. :-)

Gisteren zijn we naar Adelaide Aquatics geweest waar ze behalve zwembaden, ook een soort pretbad hebben met fonteintjes en emmers en twee glijbanen, etc.
We gingen erheen met het openbaar vervoer tot groot ongenoegen van de kinderen. Generatie alfa is misschien niet zo begaan met het klimaat? lol

Ze hadden in ieder geval genoeg plezier in het water en hebben er uren in rondgespetterd.

Vandaag zijn we dan naar Gorge Wildlife Park gegaan (gelukkig met de auto). We zijn er ooit geweest, maar echt een hele tijd geleden toen we nog maar pas in Oz waren.
We hadden een stralende zon vandaag en 18 graden, een heerlijke winterdag. We hebben veel beestjes eten gegeven, nog meer beestjes bewonderd en ook twee koala's kunnen aaien.
Het was zeker de moeite!!